Geceyi Urfa’da geçirme fikri benimdi. Berdan Beyi zar zor ikna etmeye çalışmak cabasıydı ama bence değerdi. Aslında şaka gibiydi, dudaklarımda bir kıvrım, sesimde hafif bir şımarıklıkla:
“Dönmeyelim bu gece… Burada kalalım.”
Beklediğim gibi gülmedi. Ciddiyetle baktı gözlerime. Sonra kısa bir sessizlik… Ardından ağır başını yana eğerek, o bildik tonuyla, sanki bir kararı mühürler gibi konuştu. “İşlerim var Arin kalamayız.”
“Anlamadım.” Tek kelime kararlı bir ton geri adım attı.
“Yani çok istersen sadece bir gece kalalım.” Dudaklarımdaki zafer gülümsemesine çok kısa dudaklarını bastırıp geri çekildi.
İşte bu kadar. Bir kelime fazlası yoktu. Ama o kelimelerde bir dünya yatıyordu.
Otele girişimizde bile gözleri her detayı tarıyordu; lüksü değil, güveni arar gibiydi. Ben süsüne, o sağlaml
