Kirsten
Sa mga nagdaang araw ay para akong lutang na hindi maintindihan. Inaasikaso ako madalas ng ina ni Dark, lalo na kapag wala ang lalaki rito upang tulungan ako sa mga gawaing bahay. Hindi ko alam, pero hanggang ngayon ay naninibago ako sa magandang pakikitungo sa akin ni Tita. Tila ba ako nananaginip. Tuloy ay para akong tangang kinikilig sa sulok habang ngingiti-ngiti.
Tahimik kong hinaplos ang tiyan ko na wala pang umbok. Para akong timang na palaging nag-iisip kung ano ang hitsura ko kapag lumobo na itong tiyan ko, pati na ang hitsura ng magiging anak namin. Huwag lang sanang mamana ng bata ang nakakasurang ugali ng lalaking iyon.
Tumigil lamang ako sa pag-iisip nang umalingawngaw ang ringtone ng phone ko. Marahan akong napalunok at inubos ang ice cream na kanina ko pa nilala
