Napahawak ako sa dibdib. Ang lakas-lakas niyon dahil nasa tabi ko lamang iyon. Ang sakit sa pandinig.
Ano’ng problema nito?
Itinaas niya ang salamin ng helmet at seryoso akong hinarap. “Dito ka sumakay, manika. Tandaan mo na rito ka palagi sasakay sa motor ko kapag magkasama tayo, hindi sa kung saan-saan.”
Napanguso ako. Hindi naman iyon kung saan-saan, e. Kilala naman niya ang driver ng van, e.
Sinenyasan niya akong lumapit na sinunod ko naman.
“Huwag kang maniniwala sa mga kalokohan ng kaibigan ko na iyon. Sadyang mahilig talaga iyong manloko ng mga tao, lalo na sa akin.” Kinuha nito ang helmet na palagi nitong pinapasuot sa akin at saka isinuot iyon sa akin.
Pagkatapos ay pinagmasdan nito ang kabuoan ko. “Angkas na, manika ko.” Napangiti na ito.
Ako man ay napangiti rin at
