Kirsten
“Kita mo na? Nagagawa na kaming kalabanin ng sarili kong anak dahil sa iyo. Anong klaseng mahika ba ang ginamit mo sa anak ko? O baka naman ibinenta mo ang katawan mo sa kaniya para magkaganiyan siya?”
Mas lalo akong nabigla sa sinabi nito. Ngunit ang talagang tumatak sa isipan ko ay ang huli nitong sinabi. Doon tuluyang namilipit ang puso ko.
“Isa pa, Alonzo. Huwag na huwag mong sisirain ang anak ko. Kung ano man ‘yang binabalak mo sa anak ko ay ngayon pa lang, tigilan mo na. Pakitandaan na hinding-hindi na mauulit ang ginawa ninyo sa asawa ko. At kapag nasira na namin ang angkan ninyo, mabubulok kayong lahat sa kulungan.”
Napakagat ako ng labi at saka napupunong hinarap ito. Maluha-luha na ang aking mga mata ngunit hindi ko iyon alintana.
“Pakitandaan din po sana na wala
