MISTRESS SERIES: UNRESTRICTED DESIRE

CHAPTER ELEVEN

The two days trip namin ni Gabriel sa isla ng pinsan niya ay naging masaya naman. . . doon ko mas naramdamang excited siya na makapanganak ako, mahawakan at maalagaan ang magiging baby namin. I mean ang magiging baby nila ni Miss Rowena.

Inalagaan niya ako na parang kaniyang tunay na asawa na nagdadalang-tao sa aming unang tagapagmana. . . oo nga, anak niya naman talaga ito pero kay Rowena, hindi kay Rafaela. . . hindi sa akin. Isang kasangkapan lamang ako para mabuo ang kanilang pamilya.

Kailangan ko na nga talagang tanggapin ang katotohanang hindi akin ang batang dinadala kong ito. . . it's his baby and Rowena's.

Alam kong mahal na mahal niya si Rowena, dahil kahit ako ang kasama niya ay ang asawa niya pa rin ang iniisip at inaalala niya bawat segundong lumipas. Ako ang katabi niya sa pagtulog, ang kayakap ngunit pangalan ni Rowena ang kaniyang binabanggit gabi-gabi.

Dumating na nga ang araw na matatapos na ang aming bahay-bahayan dahil uuwi na ang kaniyang asawa. At hiniling kong itigil niya na ang pagbisita at pagtira kasama ko rito sa bahay na binili niya para sa akin. Ayokong magkaroon pa ng kung anong hindi dapat na damdamin ako para sa kaniya. . . dahil hindi iyon tama.

"Raffi. . . sigurado ka bang makakaya mo na ang mag-isa hanggang makapanganak ka?" may himig ng pag-aalala na sambit nito sa akin.

"Oo naman. . . at ito ang gusto ko, Mr. Mondragon simula't sapol pa lang. Dahil ayaw kong may makakita pa sa atin at isiping kabit mo ako na binabahay rito sa South Ridge." Tumingin ako sa kaniya ng seryoso.

"Mr. Mondragon. . . why so formal, Raffi?" tugon niya na ikinangiti ko naman sa kaniya.

"Iyon naman dapat di ba? Binayaran mo lang ako para maging baby-maker mo, hindi para maging kaibigan o kung ano man." Tinignan niya lang akong nakakunot-noo at napabuntonghininga.

"I get your point. Pasensya ka na rin if you feel that way. . . sa ilang araw na nagkasama tayo," sambit nito at naglakad papunta sa gawi ko. Naramdaman ko ang pagtigil niya sa aking bandang likuran, nakatayo kasi ako sa may ceiling to floor na glass window.

Ramdam ko na ang sobrang lapit niyang presensya sa may batok ko. Kaya hindi ko mapigilang hindi mapapikit and feeling the sensation its giving me.

Dahan-dahan niyang pinulupot ang kaniyang kamay sa aking beywang, niyakap niya ako. Pinatong niya ang kaniyang baba sa aking bandang leeg. At naramdaman ko ang paghaplos niya sa aking medyo malaki ng tiyan.

"I will miss this, Raffi. . . hugging you while feeling your baby bump. Feeling ko kasi ay yakap-yakap ko na rin ang aking anak. . . ang anak namin ni Rowena. Kaya thank you so much, Raffi for making my dreams come true. For giving me this opportunity to be a father of my own flesh and blood,"

At naramdaman ko na lang ang pagdampi ng kaniyang labi sa aking bandang leeg. Damn! Bakit ganiyan ka, Gabriel Mondragon. . . you are torturing me.

Kaya bago pa mauwi sa kung saan ang pinanggagawa niya ay inialis ko na ang kaniyang pagkakayakap sa akin.

"Okay na. . . don't worry aalagaan ko ang baby niyo. . ." sambit ko na lamang na halos pilit pa ang paglabas sa aking bibig ng huling salita.

*******

ROWENA'S POV

"I miss you, honey. . ." bungad ko kay Gabriel nang sinundo niya ako sa airport.

Mahigpit na yumakap siya sa akin, kaya niyakap ko rin siya pabalik. I really miss him. Halos isang buwan din kaming hindi nagkita. Hinalikan ko siya sa kaniyang labi na tinugunan niya rin ng may buong pusong pagmamahal para sa akin.

"I love you so much, Mrs. Mondragon," sambit niya nang maghiwalay ang aming mga labi.

"I love you too, Mr. Mondragon," tanging pagtugon ko sabay muling yakap ko sa kaniya.

I feel something's not right. . . pero ikinibit-balikat ko na lamang dahil ayaw kong maging sanhi ang pagtatanong ko ng kung ano ang problema sa mas malaking diskusyon.

Hihintayin ko na lamang na siya ang mag-open up sa akin tungkol sa pagiging balisa niya.

******

Nakaupo lang ako sa aking vanity table sa aming kwarto habang bino-blower ang may kahabaan kong buhok nang bumukas ang pintuan ng bathroom kung saan iniluwa niyon si Gabriel na naka-tapis lang ng tuwalya ang kaniyang ibabang parte.

I smile at him while he is walking his way towards my direction.

Kinuha naman nito ang blower sa aking pagkakahawak at inilapag sa mesa, and he started licking my earlobe down to my neck. Ohh, I miss this. . . I miss him so much.

Inalalayan niya naman ako patayo at paharap sa kaniya. . .

He looks straight in my eyes. . . at ngumisi, an evil smirk.

At bigla niya akong binuhat kaya napahiyaw ako sa gulat.

"Gabriel!" sambit ko sabay kapit sa kaniyang leeg. Dinala niya ako sa ibabaw ng aming kama at dinaganan.

How I miss his wild side so much.

"I will punish you, Rowena Mondragon for making me miss you so much. . ." he seductively said at dinampian ng halik ang aking leeg pababa sa aking balikat habang hinahaplos ng kaniyang malambot at mainit na palad ang aking buong katawan.

Hmm. . .

Unti-unti niyang hinubad ang aking suot na nightgown kaya tanaw na tanaw na niya ngayon ang aking kahubaran. He is staring at me like I am the only one he wants to spend his life with forever. And I am so very thankful with that, I am so lucky to have Gabriel Mondragon as my husband. . . hindi ako nagkamaling piliin siya, mahalin siya, ibigay ang lahat ko sa kaniya. Dahil sigurado akong hindi niya ako kayang saktan, hindi niya kayang ipagpalit kahit kanino man, ramdam ko iyon in his words and actions.

Hinimas niya ang aking may kalakihang dibdib na siya lamang ang tanging nakahawak at nakatikim. Gabriel is the only man in my whole life, at gagawin ko ang lahat manatili lang siya sa akin habang buhay. . . kahit ang pumayag na mag-ampon kami ng bagong silang na bata ay gagawin ko kahit mahirap sa kalooban ko ay tatanggapin ko at mamahalin ang bata, ang batang magiging anak namin dahil mahal na mahal ko si Gabriel.

Naramdaman ko ang pagpasok ng kaniyang daliri sa aking puwerta. . . in and out, hmm. Hindi ko mapigilang mapaungol sa sensasyong hatid ng pagfi-finger niya sa akin. Halos mapaliyad na ako sa sobrang bilis ng pagpasok at labas ng kaniyang dalawang daliri roon, sabayan pa ng pagsuso niya sa aking kaliwang dibdib na parang batang uhaw na uhaw sa gatas ng kaniyang ina.

Kaya kahit hindi ko man maranasang mag-breastfeed sa aming magiging anak sana ay ayos lang, dahil sapat na nagagawa iyon ni Gabriel sa akin ngayon at hanggang sa pagtanda namin at kaya pa naming gawin ang mga bagay na katulad nito.

"Hmm. . ." ungol ko nang dila na pala ni Gabriel ang naglalabas-masok sa aking puwerta. Hindi ko namalayang nasa ibabang parte ko na siya at sarap na sarap akong kinakain doon.

Hindi ko na napigilang sabunutan siya upang mas maalalayan ko ang kaniyang mukha sa pagsisid sa aking perlas ng silangan. Ilang pagsisid niya pa ay hindi ko na napigilang magpakawala ng orgasmo. Umayos naman siya ng pagkakapwesto at pumatong na itong muli sa akin, tinanggal na niya ang pagkakatapis ng tuwalya sa kaniyang beywang at dahan-dahan niyang ipinasok ang kaniyang mahaba at malaking p*********i sa aking p********e.

"Ohh. . . G-Gabriel. . ." ungol ko ng magsimula na siyang gumalaw sa aking ibabaw kung kaya't dahan-dahan ko ring ginalaw ang aking balakang, pasalubong sa kaniyang pag-ulos sa aking kaloob-looban.

"I miss you, Rowena. Hmm. . ." sambit niya at dinampian ng halik ang aking labi hanggang sa pinalalim niya ito na agad ko ring tinugunan ng may parehong intensidad at damdamin.

Ilang sandali pang paggalaw namin ay nararamdaman ko na ang contraction sa aking puwerta.  Sinasakal nito ng dahan-dahan ang halimaw ni Gabriel na nakabaon pa rin sa aking kaloob-looban kung kaya't mas binilisan pa niya ang paglabas-masok sa akin na tila'y may hinahabol na kung ano. . . 

Napayakap naman ako sa kaniyang leeg nang maramdaman ko ng malapit na. . . malapit na akong labasan at sa tingin ko ay ganoon din siya kaya walang tigil ang mabilis na paggalaw nito. Hanggang sa . . . "Ohhh. . . hmm," sabay naming pag-ungol ng parehas naming narating ang tuktok ng kaligayahan. Ibinuhos niya lahat ng kaniyang orgasmo sa loob ko parang buto na itinanim sa kalaliman ng aking pagkatao. . . aiming for something na sana ay tumubo o magbunga. I know he is still hoping na sana ay makabuo pa kami, na magkaanak pa kami, na mabuntis niya pa ako. Pero alam naming pareho na hindi na talaga maaari, hindi na posible ang gusto naming mangyari na maging magulang pa ng sarili naming dugo't laman.

Umalis na siya sa pagkakadagan sa akin at dahan-dahang pumwesto sa aking tabi, may gusto akong sabihin ngunit wala akong lakas ng loob na sabihin iyon sa kaniya kung kaya't pinili ko na lang tumagilid ng higa patalikod sa kaniya at magwalang kibo.

"Rowena. . ." Narinig kong sambit niya sa pangalan ko pero nanatili lang akong tahimik at yakap-yakap ang aking sarili. Naramdaman ko naman ang pagyakap ng kaniyang braso sa aking bandang beywang, hanggang sa ikinulong na nga niya ako sa kaniyang mga bisig.

"Honey," sambit niyang muli sa aking bandang tainga.

"Hmm," mumunting tugon ko lang.

"I love you so much," turan niya na ikinangiti ko naman ng bahagya.

"I love you, too." At naramdaman ko ang pagdampi ng kaniyang labi sa aking batok.

Hindi ko alam pero ang bilis ng t***k ng puso ko. . . ramdam ko na may gusto siyang sabihin sa akin ngunit hindi ko lang sigurado kung masasaktan ako o masisiyahan sa kung ano man ang sasabihin niya.

"P-please consider us adopting a new born baby. . ."