My Possessive Stepbrother (Euphoria Series)

Chapter 3: The School

MAAGA nagising ang magkakapatid para pumasok sa school. Nagising na rin si Arisielle dahil kailangan niya rin sumabay sa magkakapatid at mag-eenroll na rin siya sa pinapasukan nila na private school. Sasamahan siya ni Doña Catherina mag- enroll.

Matapos maligo at magbihis ng bestida na kulay pink. Ginamit niya na ang mga damit na binili sa kanya ng bago niyang pamilya. Sinuklay niya ang natural niyang dark- brown hair. Kinuha niya ang school's handbook ng isang marangyang paaralan na kilala at mayayaman lang ang mga nakakapasok.

Namangha si Arisielle dahil sa mga picture pa lang ay mukhang pristeryosong paaralan ang Rosewood Heights International School o RHIS.

Nakarinig siya ng tatlong katok sa pinto at humahangos na pumasok si Katana sa kanyang silid.

"Arisielle!" Tawag nito habang umikot ito para ipakita ang napakagara nitong uniporme. "Look! Cute ka rin siguro kapag suot mo na ang uniform ng school."

Ang blazer ay kulay deep midnight blue na may gold piping sa gilid ng kwelyo at sleeves. Sa loob ay blouse na crisp white silk may small ribbon tie na burgundy. Ang skirt ay pleated charcoal gray plaid na may thin gold and blue stripes napaka classy pero hindi loud. May crest pin sa blazer — golden rose emblem ng RHIS.

Ngumiting banayad si Arisielle at pumunta sa gawi ni Katana. "Ang cute mo sa uniform mo Katana."

Hinawakan ni Katana ang kamay niya at hinigit siya palabas ng silid niya. "Let's go. They're waiting downstair."

Pagbaba nila ni Katana mula sa hagdan, napahinto si Arisielle nang masilayan ang tanawin sa sala — nakahanay ang magkakapatid sa maayos na uniporme ng RHIS. Saglit siyang napatulala.

Ang mga older boys, sina Kris, Krig, at Knife, ay naka-midnight blue blazer na may ginintuang piping sa gilid ng kwelyo, at charcoal gray slacks na perpektong ang pagkaplantsa. Naka necktie sila na burgandy. Nakapulido ang mga sapatos nila, kumikislap sa ilalim ng liwanag mula sa chandelier. Ang crest ng RHIS, isang gintong rosas na nakapaloob sa bilog na may ukit na motto, ay kumikintab sa kaliwang bulsa ng blazer — “Virtus in Lumine,” na ibig sabihin ay Excellence in Light. ito kasi ang nabasa niya kanina sa handbook.

Ang younger boys, sina Kunai at Kleaver, ay parehong naka-shorts na gray at white long sleeves na may maliit na burgundy bow tie. Nakakatuwang tingnan ang dalawa — parang hindi makatiis na magpigil ng ngiti habang nag-aayos. Si Kleaver ay abala sa pag-pihit ng kanyang bow tie, habang si Kunai naman ay ginagaya kung paano magpustura si Kris.

Napangiti si Arisielle. “Ang gagwapo niyo namang tingnan,” hindi niya napigilang purihin sila.

Si Katana naman ay napahalakhak. “Lalo na ‘yang si Kuya Knife,” sabay turo sa kapatid na tahimik lang na inaayos ang cuff ng blazer.

May kakaibang dignidad sa kilos ni Knife — kalmado, disiplinado, parang laging may iniisip na mas malalim kaysa sa mga kapatid niya. Ang mata nito ay kulay abo, malamig ang mga titig; may sariling mundo, may sariling lalim.

“Si KuyaKnife, nasa star section,” sabay bulong ni Katana kay Arisielle na may bahid ng pagmamalaki. “Sila ‘yung top students ng buong grade level. Laging unang tinatawag sa recognition day.”

Napatingin si Arisielle kay Knife — seryoso ito habang tinitingnan ang relo niya, pero sa isang iglap, tumama ang tingin nila. Saglit lang iyon, ngunit may kung anong kuryente sa dibdib ni Arisielle. Para bang nakikita niya sa likod ng kanyang malamig na titig, may pusong marunong ding magmahal kahit pilit tinatago.

Bago pa si Arisielle makasagot kay Katana, tinawag sila ng kanilang ina mula sa dining hall. “Children, breakfast is ready!”

At sabay-sabay silang lumakad — ang bawat hakbang ng magkakapatid ay parang sinasabay sa t***k ng bagong mundong papasukan ni Arisielle.

Matapos ang agahan, agad na nagpunta sila sa porch ng mansyon at hinihintay ang service nila. Huminto ang isang black na ten seaters na SUV sa tapat nila.

"Kids, hop in." Nagmamadaling sabi ni Catherina.

"I'll go shot gun!" Untag ni Krig.

"No! It's my turn this time!" Sigaw ni Kunai.

Tahimik na lumapit si Knife, binuksan ang passenger seat, at naupo doon — kalmado, pero may bahid ng panunudyo sa kanyang smirk. “Knife!” sabay na angil ng dalawa.

Wala silang nagawa, kaya umupo na lang sa likod habang huling sumakay ang ina nila. Inayos ni Doña Catherina ang seatbelt ni Kleaver na nasa toddler car seat.

Pagdating sa Rosewood Heights International School, halos mapanganga si Arisielle sa tanawing bumungad sa kanya. Habang lulan ng sasakyan halos malula ang mga mata niya sa ganda ng tanawin ng school.

Ang paaralan ay tila isang palasyo sa gitna ng luntiang kagubatan. Ang main building ay gawa sa ivory marble at may malalawak na arko na pinalilibutan ng mga puno ng oak tree at bougainvilliea. Sa gitna ng campus ay may fountain na hugis rosas — mula rito umaagos ang malinaw na tubig na kumikislap sa ilalim ng araw.

Ang paligid ay puno ng mga estudyanteng naka-uniporme — may mga mayayamang angkan, anak ng diplomats, at mga foreign students na halatang elite. May mga luxury cars sa driveway, at mga guwardiyang naka-formal uniform na nagbabantay sa bawat entrance.

Ang mga bintana ng gusali ay gawa sa stained glass na may disenyong bulaklak ng rosas — sumasagisag sa beauty with intellect. Sa likod ng paaralan ay makikita ang Rosewood Clock Tower, ang pinakamatandang bahagi ng campus.

“Wow... parang kastilyo,” mahinang sabi ni Arisielle, halos hindi makapaniwala.

Nang bumaba na sila ng sasakyan, parang mababali na ang leeg ni Arisielle sa kakalinga sa paligid. Hindi niya kasi maiwasan hindi pukawin ng mga mata niya ang ganda ng paaralan. Dati kasi nadadaanan niya lang ang skwelahang ito tuwing pinapasyal sila ng mga madre sa ampunan. May malapit kasing museum, malaking park at malls sa naturang lugar.

Ngumiti si Katana. “You’ll get used to it." Sabay bulong si Katana sa kanya. "Pero careful — kasi may mga student ditong entitled.”

"Entitled? Tanong ni Arisielle. Though alam niya ang meaning nito pero wala siyang idea kung bakit nasabi iyon ni Katana.

Napatingin si Arisielle sa mga estudyanteng nakatambay sa marble benches — may mga tinging mapanuri, may mga ngiting may lihim.

At sa isang sandali, naramdaman niyang tumama ulit sa kanya ang malamig na tingin ni Knife. Tahimik ito, ngunit may bahid ng babala — o baka pag-aalala.

“Welcome to Rosewood Heights, Arisielle,” sabi nito sa mababang tinig. “Huwag kang makampante, dito talino ang pinapairal... Kung wala ka nito, bumalik ka na lang sa pinanggalingan mo.”

Sinimangutan niya sa Knife dahil sa pananalita nito sa kanya. Medyo below the belt kasi. Hindi niya naman pinilit ang sarili niya na ampunin siya. At hindi mahina ang utak niya.

At doon naramdaman niya na dito na magsisimula ang unang kabanata ng bagong yugto ng buhay niya, at mukhang hindi iyon magiging maganda.