My p****i Life

Kabanata 3

LITERAL na nanlaki ang mga mata ko, isang palatandaan na nagulantang talaga ako sa sinabi niya. At hindi ko inaakalang mas magugulantang pa ako sa mga sumunod na sinabi niya.

"He offered 500, 000 to bed you."

Mas lalo pang nanlaki ang mga mata ko dahil sa pagkagulat.

"500, 000?" hindi ko namalayang naibulas ko na pala ang kataga na iyon dahil sa pagkagulat.

Ngumiti ang babae dahil sa sinabi ko, "Yes, five hundred thousand pesos iha, will you considered it or not?" Paglilinaw niya sa tanong ko at pagtatanong na rin.

Napalunok ako dahil sa narinig. God. Ang laking pera niyon, 500 000 thousand? Tangina. Totoo ba to o ji-no-joke time lang ako ni Madam Stella?

Nanlaki ang mga mata ko dahil sa naisip. Oo! Tama! Ji-no-joke time nga lang niya ako! Dahil sinong poncio pilato ang mag oofer ng ganoon kalaking pera para lang makantot ako? Diba, wala! At dahil nga nag jo-joke siya, dapat kung tawanan ang sinabi niya!

Nagtatakang napatingin si Madam Stella sa gawi ko ng bigla na lamang akong tumawa ng pagkalakas lakas. Naningkit rin ang mga mata nito, "What are you laughing at?" she asked while naniningkit ang mata.

Kinalma ko muna ang sarili ko mula sa ginagawa kung pagtawa bago sagutin ang tanong niya, "Ikaw po," sagot ko sa tanong niya bago mas tumawa pa.

"Ha?" takang tanong nito. "Ako pinagtatawanan mo? Bakit?" dag-dag pang seryoso nitong tanong habang nakakulubot ang noo.

"E, diba po, nag jo-joke kayo? Kaya pinagtatawanan ko kayo," tumatawang sagot ko sa tanong nito.

Nang makitang hindi man lang ito tumawa dahil sa sinabi ko'y parang bulang naglaho ang ngiti sa labi ko.

Napalunok ako ng sunod-sunod bago napaupo ng matuwid sa kinauupuan ko ng makita ko kung mas paano pa nagseryoso ang pagmumukha nito.

"Am I joker to you?" seryoso nitong tanong dahilan kung bakit mas napalunok pa ako.

"H-indi po," nauutal kung sagot rito dahil sa kaba. Diyosko! Mukhang matatanggalan pa ako ng trabaho ng wala sa oras dahil sa kagagahan ko.

"Then why are you laughing?" Muli itong nagtanong.

"E kasi po, sabi mo po na may nag offer ng five hundred thousand pesos para lamang maikama ako. E sino pong tanga ang mag oofer ng gano'n kalaking halava para lamang maikama ako, e diba wala? So inisip ko po talaga na nag jo-joke lang ako," mahaba kung sagot sa tanong niya. Tama naman ako diba? Right? Tama ako since sinong tanga ang mag ooffer ng gano'n kalaking halaga sa isang kagaya ko? I am no special, I am just an ordinary girl. Kaya sino? Sinong tanga ang mag ooffer ng gano'n kalaking halaga?

"Diyan ka nagkakamali iha," aniya gamit ang seryosong tinig niya, pagkatapos ay umayos siya sa pagkakaupo niya, "Nagsasabi ako ng totoo, may nag offer ng gano'n kalaking pera para lamang maikama ka kaya burahin mo sa isip mo na nag jo-joke lamang ako," dag-dag pang ani nito dahilan kung bakit ako napaisip.

Is she really saying the truth? E kasi napaka imposible talaga na may mag offer ng gano'n kalaking halaga sa akin e, pero mukhang nagsasabi nga siya ng totoo dahil sa expression ng mukha niya habang sinasabi ang mga kataga na iyon. Seryoso kasi e. At saka isa pa, as far as I remember wala sa vocabulary niya ang magbiro pero kahit ganoon paman dapat pa rin na makasigurado ako.

"Seryoso po talaga?" tanong ko na siyang tinaguan niya naman.

"Kung gano'n sino po?" I asked. Kung gano'n sino po ang nag offer ng ganon kalaking halaga at ng makutusan ko siya. Napaka bobo e. Sa rami-rami ba naman diyang escort na kagaya ko, 'yong mas better pa sa akin, 'yong may experience na, sexy at maganda ako pa talaga ang napili niya? I am no special. Aside from that, virgin pa ako, walang karanasan sa kama kaya paniguradong hindi siya mag e-enjoy sa akin kaya siya ang magtratrabaho.

"One of the confidential Vip's malalaman mo lang kung sino siya sa oras na pumayag ka," she answered. "So ano papayag ka ba? Malaking halagang pera rin 'yon iha. Kapag pumayag ka, malaki ang tiyansa na matutupad muna ang pangarap mong magtayo ng negosyo para sa pamilya niyo," dag-dag pang ani niya, dahilan kung bakit ako napalunok. Like how? How did she know about my dream to have a business? Business, nang sa gayon ay matigil na ang ina at ako sa ganitong klaseng trabaho. Sa trabahong wala kaming dangal dahil kami ay binsagang ang babaeng mababa ang lipad.

"H-ow?" nauutal ko na tanong

"How did I know?" She asked while smiling, tumango naman ako.

"Nakalimutan mo na bang iyan ang isinagot mo sa akin no'ng ininterview pa lamang kita?"

Oh shookt! Yeah right, iyon nga. Iyon nga ang isinagot ko sakanya no'ng interview niya ako kung bakit o anong dahilan ko at bakit gusto kung makapasok sa trabahong 'to.

And yeah she's right, with that money, paniguradong makakapagpatayo ako ng negosyo.

"So ano, payag ka?" she asked again.

Napaisip ako dahil sa tanong na iyon. Papayag ba ako kung kapalit ng pangarap na inaasam ko ay ang dangal ko? Pero matagal ng nawala ang dangal ko, magmula pa lamang ng ipinangak ako ni inay rito sa mundong ito ay wala na akong dangal.

Dahil ako ay isang anak ng babaeng mababa ang lipad.

So ano? Papayag ba ako o hindi? Kalito!

"Can I have a time to think Madam?" Hingi ko ng pabor sakanya, dahil sa napagtanto ko. At ang nagpatanto ko na iyon ay hindi ako basta-bastang dapat na pumayag, dapat kung pag-isipan ng mabuti ito. Dahil hindi lamang ang sarili ko ang nakasalalay ko rito pati na rin ang dangal ko.

"I know that you'll ask that, so I'll give you two days to think. At dapat after two days may sagot ka na. Accept it or decline it," she said which made me nodded. "Pero kung ako sayo iha, accept it iha, malaking pera rin kasi 'yon. At minsanan lang kung dadating ang gano'n kalaking halaga sa buhay natin."

Tumango ako, "Pag-iisan ko po, Madam."

"Okay, you may now leave."

After hearing those words ay dali-dali na kung lumabas sa opisina niyang iyon.

Wala sa sariling napasandal ako sa dingding ng tuluyan na akong makalabas sa opisina niyang iyon. Wala sa sariling napahaplos rin ako sa bandang may puso ko ng marinig ko ang malakas na pagtambol niyon.

Tangina! Totoo ba talaga ang lahat bg sinabi niyang iyon? Walang halong chemical? Este biro?

Kung ganoon ang swerte ko naman ata dahil ako ang napili. Pero ang tanong tatanggapin ko ba ang offer na iyon o hindi? Nakakalito!

Napabuntong hininga ako bago tumayo ng matuwid mula sa pagkakasandal. Pagkatapos ay nilisan ko na ang lugar na iyon at saka tinungo ang daan pabalik doon sa gawi no'ng bar counter.

Lutang ako habang naglalakad pabalik sa gawi no'ng bar. Iniisip ko kasi ang sinabi ni Madam Stella kanina. And I guess iyon ang dahilan, kung bakit hindi ko namalayan na tinatawag na pala ako ni Gilly.

Namalayan ko lamang ito ng higitin niya ang kamay ko. Dahilan kung bakit ako npatigil sa ginagaw kung paglalakad at saka napalingon sa gawi niya.

Tinaasan ko ito ng kilay sabay pukol ng nagtatanong na tingin rito, isang palatandaan na tinatanong ko siya kung anong kailangan niya at bakit niya 'ko hinigit.

"I've been calling you," she said which made me nodded. Gusto ko sanang tanongin siya ng, "So? Importante ka ba para sagutin ko?" Ngunit isinarili ko na lamang iyon dahil gaya nga ng sinabi ko baka matanggal rin ako sa trabaho kagaya ni Monique sa oras na pipilosopihin ko siya.

"So ano nga?" Instead, ang mga kataga na iyon ang sinabi ko.

"Anong ginagawa mo sa opisina ni Madam? Pinatawag kaba niya? May sinabi ba siya or kung ano?" sunod-sunod niyang tanong dahilan kung bakit napakunot ang noo ko.

Anong problema ng babaeng 'to? At bakit napakarami niyang tanong?

Instead of answering her question, I just answered, "Nothing."

At ang sagot ko na iyon ay ang naging dahilan kung bakit siya napanguso. At sa totoo lang, ng dahil sa ginawa niyang pag nguso na iyon, nagmukha siyang patu. Gusto ko sana siyang tawanan sa totoo lang dahil ang pangit niya kung ngumuso, ngunit sinarili ko na lamang ito dahil baka nga matanggalan pa ako ng trabaho.

Iniwaksi kong ang kamay nitong nakahawak sa palad ko. Tinalikuran ko na rin ito, aalis na sana ako ngunit muli na naman akong napatigil ng marinig ko itong nagsalita.

"Wait lang! Wait!" sigaw nito dahilan kung bakit ako napatigil at muling napalingon sa gawi niya, "Alam mo bang nandito 'yong napaka hot na Governor?" tanong nito na siyang inilingan ko.

"Hindi, sino ba 'yon?" I asked again which made her confused.

"Ha? Hindi mo siya kilala?" gulat at takang tanong nito.

Hinarap ko ito, "Hindi, sino ba siya? Artista ba siya? Kasi kung oo hindi ko siya kilala, wala kaming TV e," ani ko sakan'ya na siyang nagpatampal sakanya.

"Seryoso ka?" gulat at di makapaniwalang tanong nito sa akin habang ang kamay ay nasa bewang. Para siyang tanga na na mo-mroblema, dahil hindi ko kilala ang sinasabi niya. "Seryoso ka ba talaga na hindi mo kilala ang isang Bachelor at napaka hot na gobernador, na si Gobernador Luis Macaraeg?" tila naniniguradong tanong niya na siyang tinanguan ko naman.

Medyo familiar ang pangalan niya pero over all, hindi ko talaga siya kilala e, sino ba siya? Aside sa governador siya sa kung saan mang lugar?

"Oh my gosh girl! Saang lupalop ka ba galing at bakit hindi mo kilala ang gaya niya? For petes sake girl, lahat ng babae sa buong pilipinas, gusto siyang maikama dahil sa sobrang gwapo at hot niya," aniya habang nag twi-twinkle ang mata, obviously, isa na siya sa tinutukoy niyang gustong maikama ang taong iyon.

"Sure ka?" tanong ko rito na siyang nagpatigil sa pag da-daydream nito.

"Ha? Na ano?" taka nitong tanong, obviously wala siyang ka alam-alam kung ano ang tinutukoy ko

"Na lahat ng babae rito ay gusto siyang maikama?" I asked her once again, a grin is visible in my lips this time.

Taas noo itong tumango, "Oo," aniya habang nakangiti, balik pag daday-dream sa lalaking iyon.

"Pati lola mo gusto siyang ikama?" Tanong ko rito. At kitang-kita ko kung paano mawala ang ngiti na nasa mga labi nito. At dahil roon ako na naman ang napangiti.

Sure ka pala eh! Haha. Wala sa sariling natawa ako dahil sa naisip. Girl, this girl is really an crazy.

Hindi ko na hinintay pa ang sasabihin niya, muli kung tinalikuran ang gawi niya ng may ngiti sa labi. Ipagpapatuloy ko na sana ang naudlot kung paglalakad ngunit sa ikalawnag pagkakataon ay hindi ko na naman ito naipagpatuloy pa ng tawagin na naman ako nito.

"Wait! Wait lang!" tawag nito sa akin sabay hawak sa kamay. At dahil roon, once again, napatigil at napalingon na naman ako sa gawi niya.

Muli ko itong tinaasan ng kilay, "Alam mo ba kung ano ang ginagawa niya dito?" tanong nito sa akin.

At sa totoo lang gusto ko na talaga siyang kutusan, apaka bobo ng babaeng to e, hindi ko nga kilala kung sino ang lalaking tinutukoy niya pati ba naman kung anong ginagawa niya rito, alam ko? Tangina, boba talaga tong babae to e.

"Hindi. Ano bang ginagawa niya dito?" tanong ko rito, nag papa-as if na interested sa sasabihin niya kahit ang totoo ay hindi naman.

Lumapit ito sa gawi ko, "Aside sa gusto niyang maglibang gamit ang pagsusugal.," sadya niyang pinutol ang sinabi niya. Tumingkayad siya upang abutin ang tenga ko, at rooy may ibinulong siys. Bulong na siyang napairap sa akin, "He wants to f**k a girl," bulong niya sa akin.

Yeah, obviously, ganyan naman talaga ang mayayaman e, pumupunta rito upang maglibang, libang na hindi lamang sa pagsusugal pati na rin sa babae.

"And alam mo girl, napaka swerte ng babae na mapipili niya!" she said habang ang mga mata ay nag twi-twinkle. "At kung ako ang mapipili niya, ako na siguro ang pinakaswerteng babae sa buong mundo at sisiguraduhin ko talaga na hindi niya ki makakalimutan dahul gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para mapasaya lang—"

Hindi ko na narinig pa ang mga iba niyang sinabi dahil iniwan ko na siya roon, tangina kasi ng babae iyong e, panay day dream na obviously hindi naman mangyayari. Bala siya don, wala akong time para pakinggan ang day dream niya dahil may alak pa akong dapat ihatid sa costumer.

Oh shookt! Nanlaki ang mata ko dahil sa naisip! Tangina, may alak pa pala akong dapat ibigay sa costumer! Tangina, baka nagaalburoto na sa galit ang matabang matandang 'yon dahil sa ang tagal ko itong naibigay sakanya.

Nang dahil sa naisip ay mas binilisan ko pa ang paglalakad ko papunta do'n sa counter.

Tangina! Kasalanan talaga to ni Madam at ni Stella e! Shookt talaga!