Happiness
1006 Words
Laking pasalamat ko at di na pumalag si Aizen. Nakatingin na lang siya sa kisame ng kwarto. Habang ako naman ay palalim ng palalim ang paghinga ko. Alam kong ramdam na ramdam ng pisngi ni Aizen ang paghinga ko na tila nagpapahiwatig na kailangan ko siya. Ipinikit ko ang mga mata ko at mahigpit ko pa siyang niyakap.
Dinama ng katawan ko ang katawan ni Aizen na tila nakagapos sa akin. Sumasayad ang mga labi ko sa kanyang pisngi. Naramdaman ko na lang na humarap sa akin si Aizen mula sa pagkakatihaya at sabay haplos ng mukha ko ng malambot niyang palad.
"Dito ka lang ang sarap palang tumabi sayo." Wika ko.
"Hindi naman ako aalis." malumanay niyang sabi habang ako'y nanatiling nakapikit.
"Mahal na mahal kita Aizen" bulong ko.
"Ako din, ngayon ko lang nasiguro sa sarili ko na mahal kita." pagkasabi niya ay naramdaman kong hinalikan niya ako.
Kaya tinugon ko yun ng simpleng halik niya, paulit-ulit na yun na dampi ng mga labi namin tila parehas kaming nalalasing sa palitan namin ng halik. Ang simpleng halik ay naging mas lalong madiin na para bang ayaw kong pakawalan ang kanyang labi. Naging mainit ang pagdampi ng aming mga labi. Pumihit ako upang umibabaw sa kanya pinaramdam kong dapat ako ang magdala ng relasyon namin. Halos matakpan na ng maskulado kong katawan ang maliit na katawan ni Aizen, matapos ang saglit namin pagtitigan sinabasib ko na ang labi ni Aizen halos maubos ang hininga niya sa mga halik ko lalo na ng galugarin ng dila ko ang loob ng kanyang bibig.
Sandali ako sumagap ng hangin at ganoon din si Aizen.
"I love you Aizen."
"I love you too Brent." tugon niya.
Hindi ako makapaniwala sa nangyayari. Hindi ko akalain na matatagpuan na lamang namin ang mga sarili namin mahal pala namin.ang isa't isa. Pero noon pa man may naramdaman na kong kakaiba. Nagtatalo lang ang isip at puso ko kaya hindi ko masabi kay Cedrick na mahal ko siya. Hindi ko alam kung anong mangyayari sakin, saming dalawa gayong ang pamilya niya ang dahilan kung bakit muntik nang masira ang buhay namin. Nangingibabaw ang pagmamahal ko sa kanya. Ibang iba si Aizsn sa mga nakilala ko. Ipaglalaban ko ang nadarama ko para sa kanya at nangangako akong parati ko siyang proprotektahan.
Gumapang ang kanang kamay ni Aizen sa batok at leeg ko. Pumihit pa ako papalapit sa kanya. Naintindihan ko gusto niya mangyari kaya muli kong inangkin ang matatamis niyang labi. Mas lalo ko pinaginit ang mga halik ko sa puntong yun ay buhay n buhay na alaga ko na kanina pa tumutusok sa pusod ni Aizen, habang patuloy ko siyang hinahalikan naramdaman kong kumapit ang mga kamay niya sa aking bewang at dahan dahan nagslide ang mga dulo ng daliri niya sa garter ng brief ko.
"Aagh," maiksi kong ungol kaya bumangon ako para hubarin ang boxer short ko dahil para sakin senyales yun na gusto ni Aizen na may mangyari sa amin. At hindi ako magdadalawang isip na ibigay sa kanya ang pag aari ko.
Nung huhubarin ko na ang brief ko napabalikwas ng bangon si Aizen at agad akong pinigilan, Kitang kita ko sa mga mata niya na napako ito sa kabuhayan package ko.
"Wait saka na lang, delikado baka abutan nila tayo, may copy ng susi si Kiskey kaya baka maabutan tayo."
Parang bata naman akong sumunod kay Aizen. Dinampot ko ang boxer shorts ko at isinuot ko habang nakaupo ako sa kama.
Hindi siya makatingin sakin.
"Walang problema, masusunod ang gusto mo."
Nagulat naman si Aizen sa kapilyuhan ko. Mabilis ko kasing nakuha ang kamay sabay pahid sa abs ko, binawi niya agad ang kanyang kamay. Sabay tingin sakin ng masama.
Doorbell ringing
"Tara labas na tayo, nariyan na labas yun inorder na food natin para makainom ka na din ng gamot." sabay hinalikan ko ng mabilis si Aizen at biglang lumabas ng kwarto.
"1 point Montecillo" kindat ko kay Aizen sabay labas ng kwarto natawa din ako sa ginawa ko.
Nang mabayaran ko na ang inorder namin kaagad kong nilapag sa dinner table ang mga pagkain may naalala kong bagay na agad kong hinanap.
Saan ko kaya nailagay yun phone ko.
Hinanap ko ito sa sofa sa kusina pero di ko mahanap.
Aizen Pov...
Matapos kong tawagan si Chairman at Mommy Ives para humingi ng sorry dahil di ako nakauwi kagabi. Papatayo na ko ng mapansin kong may isa pang phone sa higaan ko. Kaagad kong tiningnan ito pero di naman kay Kisky. Kanino itong phone na biglang nag open sa gallery ang screen at di pala naka lock?
Natatawa akong lumabas ng kwarto para pagtripan ang may ari nito.
"Walang tao??" pero maya-maya nakita kong galing si Brent sa terrace kaya nilakasan ko anh boses ko
"Kanino kaya tong phone na to, mukhang guwapo pa naman yun may-ari kaso burara sa gamit." Wika ko sabay tawa.
Patuloy parin ako sa pagscroll ng screen
"Uy akin ata yan, bakit na sayo yan?"
Mabilis na lumapit sakin Brent para hingin ang phone pero umandar na naman ang kakulitan ko.
"Kunin mo, Kunin mo sakin." sabay taas wasiwas ko ng phone.
Nakaiwas ako sa biglang pag agaw agawin ang phone umikot ako sa center table ng sala at mabilis na nakakaiwas sa twing huhulihin ako ni Brent, parang kaming mga bata na maghaharutan.
Sa haba ng mga galamay ni Brent dahil matangkad siyang tao. Nahuli niya ko agad at mabilis akkong niyakap saking baywang at binuhat para di makawala.
"Akin na phone ko."
"Kunin mo nga sakin" itinago ng mga kamay ko ang phone niya sa mga hita ko.
"Pag di mo ibibigay hahalikan ulit kita." Banta niya.
"Di ko pa rin ibibigay." Natatawang sabi ko.
Halos humaba ang nguso ni Brent para abutin ang pisngi ko. Nagulat kami nang bumukas ang pinto at mas lalong nagulat sila Ced at Kisky nang maaktohan nila si Brent na hahalikan ako.
"lasing pa ata sila." sabi ni Ced sabay na di mapigilan ngumiti.
Napanganga na lng si Kisky sabay sabi ng....
"OMG"
- Writer
