Hear You Lie

"Is that Kairo over there?" Felice asked. Nasa hallway kami ng College of Engineering kung saan tanaw ang soccer field at benches ng University. “Oh, he is with that girl again,” he added. "Break na ba kayo?" Sandra asked as well. Nakatingin na silang dalawa sa akin ngayon, hinihintay ang magiging reaksyon ko sa tanawin na nasa harap naming at kung ano ang sasabihin ko. Pero hindi ako sumagot at dumiretso na nang lakad. Sumunod naman sila sa aking dalawa. Akala ko ba okay na kami? I asked myself. Kairo, he has been my boyfriend for two years already. Freshman palang kami ay nagging kami. He was an ideal boyfriend before; nice, caring and thoughtful. I just did not know what happened to him to change like that. "You should stop seeing that guy, Sol. He is no longer good for you," Felice spoke again. Hindi parin ako umimik at diretso lang ang lakad hanggang sa makarating kami sa room. Pumasok ako sa roon at naupo sa unang row. Sumunod naman silang dalawa at naupo sa magkabilang gilid ko. “I think, it is about time for you to take a move on your relationship with that guy, Sol. He is vulgarlycheating on you,” Sander said in a low voice, enough for Felice and me to hear it.  “Sandra is right, Sol. Hiwalayan mo na ang lalaking iyon total ay paulit-ulit lang naman siya sa Gawain n’ya. Parang hindi na s’ya natatakot na mawala ka sa kan’ya,” Felice added. “Kung ganun nga, bakit hindi na lang s’ya ang makipag hiwalay kay Sol. Ewan ko rin talaga sa Kairo na iyan! Ang lakas magloko pero hindi kayang panindigan,” Sandra said again. Marami pa silang sinabi pero hindi ko na pinakinggan. Dahil sa totoo lang, hindi ko na rin talaga alam. I have been aware of Kairo’s cheating. I have caught him many times with different girls. We would fight about it, he will still but that will only lasted for days and he will be back on doing it with someone else again. Sumasakit na ang ulo ko sa kakaisip sa ginagawa n’ya kaya hinahayaan ko na lang din, hoping he would  realize what he was doing to me is really wrong. Ayoko na lang s’yang isipin at gusto ko na lang ituon lahat ng pansin ko sa pag-aaral. Second week na ng second semester at dahil fourth year na kami, mabibigat na ang mga subject. We are taking Civil Engineering, fifth year na kami next academic year kaya kailangan nang mas mag seryoso. I cannot lose my scholarship just because of a lame reason. "Paano ba 'to? Hindi ko maintindihan," reklamo ni Felice. "Ganito," sabi ko at ipinaliwanag sa kan'ya kung paano i-solve ang math problem. Nakuha naman niya agad at nagsagot nang mag-isa. "Pass your paper," Professor Delos Santos said. Tumayo agad ako at nagpasa. Professor scanned my paper and grinned. I know that expression, he does that when I perfectly answered his quizzes. I nodded at him and went back to my chair. "Perfect ka na naman," Sandra commented. Nakita n'ya rin pala. "Road to Summa c*m Laude, nice nice!" Jeff commented too. He is a friend since first year. "Bahagian mo naman kami ng talino, Sol. Kahit kunti lang," Brian spoke as well. Ngumisi lang ako sa kanila at umiling. "Mag aral kasi kayo, hindi puro pamba-babae ginagawa n'yo," Felice replied instead. "Nagsalita. Ikaw nga puro paganda lang, e. Pasalamat ka at friend mo 'tong si Sol kun'di matagal ka nang nalaglag," Jeff fired back. "Ang kapal mo! Hindi ako nangungopya," Felice answered defensively. "Bakit, sinabi ko bang nangungopya ka. Defensive mo naman pala," Jeff replied before turning to me. "Sol, turuan mo rin kami. Mahabag ka naman sa amin, friends naman tayo ‘di ba?" He pleaded, showing me his pitiful expression. Umiling na lang ulit ako sa kalokohan nila at nag ayos na ng gamit. We are already dismissed pero hindi pa sila kumikilos at mas pinili pang mag-asaran. "Ano na, Sol. Paturo please, sagot na namin lunch at snacks mo," ulit ni Jeff paglabas namin ng room. I sighed. Giving up. Ang kulit, palibhasa desperado na. "Sige. Mamayang 3:00 pm, sa vacant natin," I finally agreed. Narinig ko naman agad ang pag alma nina Felice at Sandra pero hindi na sila nakapag salita pa. Jeff and Brian teased them because of that. "Bakit pumayag ka?" Tanong nila nung kaming tatlo na lang ang magkakasama at nasa canteen na para sa lunch break. I shrugged. "Mag aaral din naman tayo ng ganun oras. Isabay na lang natin sila para 'di na mangulit," I answered. "Baka mangulo lang sila sa pag-aaral natin, e," Felice said. "Tignan na lang natin," I just repled. I actually do not mind. Hindi naman kaso sa akin ang magturo. Matagal ko na rin namang ginagawa iyon sa kanilang dalawa kaya hindi na malaking bagay kung idadagdag ko pa sina Brian at Jeff. They are my friends after all. My phone beeped in the middle of eating. I took it out from my bag to look at it. It's a text from Kairo. Kai: Where are you? My brows creased. What now? Canteen. I replied. Memories of him at the field flashes back on my head. We had a fight a week ago and just made up last night. Pero ito na naman s'ya, balik na naman sa gawain n'yang nakakaasar. And he was with Elaine, iyong laging dahilan ng pag aaway naming dalawa. He told me that there was nothing going between them two, pero hindi iyon ang nakikita ko at ng lahat. They were too close to not think that they are not a having anything romantic. Wala naman sigurong magkaibigan lang ang kikilos ng ganun. I just really need an evidence to prove it and by then, it will be over. Kai: With that Sandra and Felice again? Who else do you think? I replied. Kai: You are always with them! And you are always with that Elaine. I saw you earlier at the field, you were with her again, kairo. Kai: Are we going to talk about this again? Aren't you tired with this issue, Sol? My brow arched. The audacity. What do want me to think then? Do you want me to believe on what you are saying but you kept on showing me the otherwise! Kai: Don’t be too paranoid, Sol. Elaine and I are really just friends. I did not reply anymore. Hinayaan ko na lang ang pagtadtad n'ya sa akin ng text message. I put my phone on a silent mode before putting it back inside my bag. Alam n'ya naman kung nasaan ako, pwedi n'ya akong puntahan kung gusto n'ya. "Have you decided what concept you will do for Prof Salmiente's?" Felice suddenly spoke, hawak pa nito ang kutra at naka-ambang isusubo sa bibig. I shrugged. Hindi ko pa napag-iisipan ang para run, naging abala kasi ako nitong mga nakaraang araw para maisingit pa ang tungkol sa project na ‘yon. "Baka next week ko pa sisimulan ang para d'yan. Matagal pa naman ang deadline," I answered, totally ignoring how Kairo bombarded my phone with his text messages.  "Sabagay," Felice agreed, nodding her head. "Pero ano kayang pweding gawin ano? Ang hirap naman kasi ng gusto ni Sir. Hindi ako makaisip ng pweding gawin," dagdag n'ya pa. "Magagawa rin naman natin 'yun," sabi ko na lang. Sa finals pa naman iyon ipapasa, masyado pang maaga para problemahin 'yon ngayon. “Tama! Ewan ko ba d’yan kay Felice. Second week palang naman ng pasukan, iyong pang finals na agad ang iniisip,” Sandra butted in. “E, kasi naman, kapapasukan palang ang dami na rin agad ang gustong ipagawa ng mga professors,” Felice defended herself. I shrugged. Totoo naman kasi. “Hayaan n’yo na. Mag tulong-tulong na lang tayo sa paggawa pag tapos ng prelim,” I said. Sandra sighed. “Buti na lang talaga nand’yan ka, Sol! Dios ko, siguro baliw na kami ni Felice kung wala ka.” “Kaya n’yo naman. Unuunahan n’yo lang kasi minsan ng pag-iisip ng hindi maganda,” sabi ko. “Sandra is right, Sol. Paano na kami kung mawawala ka?” Felice said. “Hindi naman ako mawawala,” I answered. ** Three in the after came. Nakabuntot na sa aming tatlo sina Jeff at Brian para sa tutorial. Sa may bench sa field namin napiling pumwesto. Hindi kasi kami pwedi sa library dahil mapapalayas lang kami roon dahil . "Ganito..." simula ko. Isa-isa kong ipinaliwanag ang bawat concept ng topic namin sa isang major subject sa kanila. "Ganu'n lang ba 'yun?" Jeff asked. Titig na titig pa ito sa kan’yang papel kung saan ko ginawa ang explanation. Tumango ako. "Oo. Madili lang, ikailangan mo lang talagang intindihing maigi ang paliwanag." "Eh, ito. Paano?" si Brian naman. Itutunuro n’ya iyong isang item na napakadali lang. Ipinaliwanag ko rin iyon sa kan'ya at nag bigay pa ng example para mas maintindihan. At tulad ni Jeff, mangha rin ito kung paano ko naipaliwanang nang mabilis at madali sa kan’ya ang sagutin. "Hala! Madali lang pala!" ani n'ya pa ulit. Tumango lang naman ako sa kan’ya. "Tss. Puro kasi kayo pang-ba-babae," Sandra spat. Sinegundahan naman iyon ni Felice. Pero nag make face lang si Brian at sinabihang ang dalawa ng, "Mga kontrabidang bruha." Tapos ay tumayo ito inaya si Jeff. "Bili muna tayo ng meryenda. Bilan natin si Sol, pero hindi kasali 'tong dalawang bruhang 'to," ani n'ya. Jeff stood and followed. “Sige. Inuuhaw na rin ako, e.” Sumigaw naman si Felice ng gusto n'yang ipabili pero dinilaan lang s'ya ng dalawa. "Mga gago talaga,” ani n'ya. "Ang slow ng dalawang 'yun, paano kaya nakarating ng fourth year yung mga 'yun?" Sandra asked. "Kopya at kodigo," Felice replied. "Kaso kaaway na nila yung ki-no-kopyahan nila kaya ayan, napipilitang mag aral ngayon," dagdag n'ya pa. Nag-usap pa sila ng tungkol sa dalawang lalaki pero hindi ko na pinakinggan. Nag-focus na lang ako sa pag re-review. May quiz kami sa subject na 'to kinabukasan. "Sol," Sandra called me after a while, it was almost a whisper, just enough for me to hear. Tumingin ako sa kan'ya. She was pointing someone behind my back. I looked behind my shoulder and I just shook my head to what I saw. I sighed. It was Kairo. Kasama na naman n'ya si Elaine pero this time, kasama na rin nila ang iba pa nilang barkada. "Tignan mo 'yang bruhang Elaine na 'yan. Kunwari inosente, pero nang lalandi naman ng boyfriend ng iba," Felice commented, she said that on a tone where the other group can hear. “Hayaan n’yo na lang. We have a quiz tomorrow, we should focus on that,” I said. Ibinalik ko na ang atensyon sa ni-re-review at hindi na pinansin ang nasa likod. "Have you tried talking to Kairo about Elaine, Sol?" Sandra asked, hindi kayang palagpasin ang usapan. "Kasi tignan mo, nakaka-offend yung gestures nila. Halatang may something," ani n'ya pa. "I did. But he denied it and I don't have any evidence to prove my thoughts,” I answered, my eyes are still fixated on my notes. "Kaya hinahayaan mo lang?" Felice asked. I shook my head. "No. I'm just letting him give me the evidence I need." "Evidence? Tapos ano? Ano na gagawin mo pag napatunayan mo?" Sandra asked. I did not answer. Ikinibit ko nalang ang balikat ko at nag review na ulit. I have seen them two a lot of times but I could not use that as an evidence to prove him cheating on me. He always reasoned out that they were friends that it was normal for them to be together always. And if I would only stop putting malice in both of them, I would not be this paranoid. I shook my head. Jeff and Brian came back after 10 minutes. May dala nang meryende ang mga ito pero tulad nga ng sinabi nila, para sa akin lang ang binili nila. Pinanindigan talaga nilang hindi nila bibilhan sina Sandra at Felice. "Ang sasama ng ugali," Felice said. Masama ang tingin sa dalawa. "Same to you," Sagot naman Jeff habang panay ang kagat sa biniling burger. Nagpapaingit. "Masamid sana kayo," Sandra said. "Ikaw din sana," Sagot namin ni Brian. Sandra grabbed her pen and threw it to Brian. Sinalo lang naman iyon ni Brian at ibinalik sa lamesa. "Ang sarap, shocks! Iba talaga ang burger ni Aleng Pepay. Malinamnam," asar pa ni Jeff. Inirapan lang naman iyon ng dalawa. "Simula na ulit tayo. Page 32," sabi ko para matigil na sila sa asaran. I reached for the burger they gave me but before I could do it, someone else grabbed it. "Ano 'to? Pinopormahan mo ba ang girlfriend ko?" Kairo snapped at Jeff. Maangas ang tono nito at ano mang oras, pwedi itong manakit. I stood and faced him. I saw how his face, ears and neck reddens. Galit talaga ito. "Hindi, Kairo. Libre nila iyan dahil tinuturuan ko sila sa subject namin," paliwanag ko. Pero imposible rito ang pakikinig. He was always like this, closed minded. He only believes what I want to and never listened. "Kalokohan! H'wag n'yo nga akong gawing tanga. Kanina ko pa kayo pinapanood, naglalandian kayo!" Bintang n'ya. For a moment there, my mind went blank. Ano raw? Naglalandian kami? Seryoso ba s'ya? "Chill, pare. Hindi namin nilalandi si Sol, nag papaturo lang talaga kami. At isa pa, alam naman naming may boyfriend s'ya kaya 'di namin gagawin 'yun. Hindi kami ganun," Jeff explained. Pero hindi parin kumakalma si Kairo. He stepped forward, handa nang sapakin si Jeff. But I pushed him backwards immediately. "Stop it, Kairo. Nag-aaral kami, hindi mo ba nakikita?" sabi ko, galit na rin ang tono. But he just laughed sarcastically. "Tangaina! Gagawin mo talaga akong tanga, huh? Sigurado ka?" ani n’ya. "Hindi kita tina-tanga, Kairo. Sadyang mali ka lang talagang mag-isip," sagot ko. Lalo naman itong nagalit. He stepped forward again, clutching his fist. Manununtok na. "Oh, God, Kairo! Pwedi ba? Nag-aaral nga kami! Kita mo naman itong nag kalat na papel sa lamesa namin 'di ba? Wag kang tanga please lang, nauubos ang oras namin sa walang kwentang bagay na ito!" Sandra blurted. Nakatayo na rin ito. "Puta! Nag kampihan pa nga sila," Kairo commented. Lalo itong namula sa galit. "Hindi kami nag kakampihan, ipinaliliwanag lang namin sa'yo ang sitwasyon dahil ang bobo mong umintindi," Felice butted in. "My, God, Sol! Bakit mo ba bi-noy-friend 'yan?" dagdag n'ya pa. "Anong sabi mo?" Kairo said furiously. Umamba pa itong susugurin si Felice pero agad na dumipensa sina Jeff at Brian. "Kalma lang pare, babae 'to," Brian remind him. He stood beside Felice, protecting her from any attack Kairo might do. Pero hindi ito natinag. Sumugod parin ito kaya hinatak ko na ito palayo, napunit pa tuloy ang t-shirt nito. "Putangina!" Malakas n'yang sigaw. Naglapitan naman ang mga kaibigan n'ya para awatin na s'ya. "Oh, bakit? Totoo naman ah. At pwedi ba, h'wag mong ibintang kay Sol ang bagay na ikaw naman talaga ang gumagawa!" sigaw pa ni Felice. Umamba pa ulit s'yang susugod pero pinigilan na s'ya nila Andrew and Lance, mga kaibigan n'ya. I glanced at Elaine, nasa malayo lang ito at hindi nakikisali; nanonood lang sa mga nangyayari. While, I. I was standing there, between my friends and my boyfriend. Lito sa kung ano ang dapat gawin. "Enough, Kairo," I said, almost a whisper. Pero hindi parin ito tumigil. Patuloy parin ang pagmunura nito at kung ano-anong ibinibintang. Ang ingay. Nakakabingi. "I said, enough!" I shouted. Hinagip ko pa ang bote ng soft drink at ibinato sa kan'ya. Hindi nakasara ng ayos ang takip niyon kaya natapos sa mukha at damit n’ya ang lamang ng tumama iyon sa kan’ya. "Tangina!" ani n'ya nang tumama iyon sa mukha n'ya. "Putangina!" "Leave," I told him. Maybe I was wrong when I thought he would change and will back on his old self. That Kairo I once adored and loved. I was so wrong for giving him chances he does not deserve in the first place. Pero hindi ito tuminag. Tumawa lang ito, kaya mas lalo akong nagalit. "I said leave, you f*****g asshole!" I shouted once more; losing all the patience I have. I love him, pero Dios ko naman. Hindi ko naman kayang hayaan lang na ganituhin n'ya ako sa harap ng mga kaibigan ko. Sinisisi n'ya ako sa bagay na hindi ko naman ginawa at pinagbibintangan ng walang basehan . Tama sila, bakit ko ba b-noy-friend 'to? "What?" Bulalas n'ya. Di makapaniwala sa sinabi ko. "Tangina. Hindi lang pala tanga, bingi rin," mahinang kumento ni Sandra, pero narinig naming lahat. Napabaling sa kan'ya si Kairo pero inirapan lang ito ni Sandra. "Leave, Kairo. Kung hindi mo kayang intindihin ang paliwanag namin, umalis ka nalang. Sinasayang mo lang ang oras namin," I said. I see red now, bahala na kung pagsisihan ko man mamaya ang lahat ng masasabi ko. Pero hindi ako papayag na gaganituhin n'ya ako. Sumobra na s’ya. "Unbelievable," he said, laughing a bit. "What's so hard to understand? Ginugulo mo kami," sabi ko pa. "Shut u—." I cut him off. "No. You shut up," I cut him off. I stepped closer to him. "This will be the last time I will let you do this to me, Kairo. Or els—." "Or else, what?" matapang pa s'ya. "That will be our end," I said firmly. He was taken aback for a while but immediately shook his head after. Bumaling ito kayna Jeff at Brian at bumulong ng 'f**k you' sa dalawa bago kami tinalikuran at umalis. Nakahinga naman ako ng malalim at napaupo. Nakaka-stress. "Ang angas pala ng boyfriend mo, Sol. Kaso wala sa lugar," kumento ni Jeff nang mahimasmasan na kaming lahat. "Kasalanan n'yong dalawa 'to! Kung sana binilhan n'yo rin kami, edi sana hindi tayo nagulo," Sandra commented. "Ano namang connect nun?" Brian asked. "Ang bobo mo rin no? Malamang nag selos yung si Kairo na 'yun dahil nakita n'yang si Sol lang ang inabutan mo ng pagkain, kung kaming tatlo 'yun, edi sana nanahimik 'yun!" Sandra said again. "Aba! Kasalanan pa namin? Sabihin mo, makitid lang talaga utak nun. Ang toxic, tangina," Brian commented. "Bakit nga ba kasi b-noy-friend mo 'yun, Sol?" Jeff asked me. I sighed and shook my head. Hindi ko rin alam, sa totoo lang. "Hindi naman s'ya ganyan dati," sabi ko nalang. "You should break up with him, Sol. Ang toxic na masyado. Lakas mang bintang, eh s'ya namang ang may ginagawang kagaguhan," Felice commented. Pero hindi na ako umimik. Inayos ko na lang ang mga gamit ko. "Bukas na lang ulit tayo mag review, 5pm pa naman ang quiz," sabi ko at tumayo na. Pakiramdam ko ay na-doble ang pagod ko. Gusto ko na lang tuloy umuwi at matulog. "Sabayan ka na namin. Baka harangin ka pa ng Kairo na 'yun," Sandra said. Tumango lang ako at hinintay silang matapos magligpit. We started walking, Sandra and Felice on my both sides. While, Jeff and Brian are on our back. "Sasama pa kayo?" Felice asked them. "Oo. Baka harangin din kayo, eh," sagot nila. Tumango lang ang dalawa at hindi na nag kumento. Hinatid nila ako hanggang dorm tapos ay umalis na rin agad. My phone beeped when I got to my room. It was a text from Kairo. Telling me that he wanted to break up. Ni-reply-an ko lang ito ng 'Ok. Sige.' at hindi na pinansin pa ang sumunod n'yang mga text.