Hear You Lie

03

Treyton came back from a meeting after an hour, isinama silang tatlo nina Maximus at Alejandro sa meeting nila Engineer Roxas.

"Are you done?" He asked.

I nodded. "Yes. I also wrote my insights, just in case I forgot something," sabi ko.

"Good," ani n'ya at naupo na sa pwesto n'ya. May inabot ito sa aking flash drive pagkatapos. "This has all the information about the project. Copy it," ani n'ya. "And please, don't let others see that," bilin n'ya pa.

Inabot ko agad iyon at tumango. "Of course," sagot ko. I took out my laptop from my bag and open it.

I inserted the flash drive on my laptop and started copying the files.

Until now, I still feel overwhelmed for being in this company. God! This is my dream company! Bata pa lamang ako ay pangarap ko na talagang makapasok ditto at ngayon nga ay hindi parin ako makapaniwala kahit na nandito na ako mismo sa loob ng kumpanya.

"Study those information, that will help you understand how engineering works in reality," Treyton told me.

Tango lang ulit ako ng tango sa mga sinasabi nito. I was relieved that we are not awkward form each other. Well, I should feel awkward because he is really intimidating. Kurba palang ng mga kilay nito ay halata nang masungit ito. He always wear that serious expression that it was kind of intimidating to approach him if you do not know him.

I was already copying the files when Maximus and Alejandro suddenly came in. Maingay ang mga ito at nag aaya nang kumain. 11:30 na pala.

"Let's eat, let's eat!" Maximus, pumapalakpak pa ito.

"Let's go," tumayo na rin si Treyton. He look at me and arched his brow.

Nakaupo parin kasi ako at nakatingin lang sa kanila. Felice and Luna are still not here, lumabas ang mga ito kanina dahil may isang engineer na nanghingi ng tulong sa kabilang opisina.

"What are you waiting for? We will eat together," ani n’ya sa akin.

“Huh?” I asked, clueless.

“You are coming with us,” sabi n’ya.

Napatayo naman ako at agad na inabot ang bag ko. "Akala ko kasi kayo lang tatlo," sagot ko.

Maximus went to me and put his one of his arms around my shoulder. "Sabay-sabay tayo, Sol. Kaming tatlo at kayong tatlo nila Felice," sabi n’ya.

"Oo. Kaya tara na," Alejandro said. Tinapik nito ang kamay ni Max sa akin at umiling-iling, tinawanan lamang iyon ng huli.

"Let's go," ulit ni Treyton bago ito naunang lumabas.

Sumunod naman agad kaming tatlo. Nasa huli ako nila Max at Aled at nakita ko kung paano mag sikuhan ang mga ito habang nag bubulungan. Tinuturo-turo pa nila si Treyton.

Problema ng mga 'to?

Sa labas ng opisina ay nakaabang na agad sila Felice at Luna. Nilapitan ko naman agad ang mga ito.

"Sa canteen daw tayo. Libre nila," Felice told me, ngiting-ngiti pa ito.

Napakunot noo naman ako. "Bakit naman daw?" tanong ko.

"Welcome treat daw nila," it was Luna who answered.

“Talaga?” I asked.

“Oo! Nakakatuwa, at least, hindi na tayo mahihirapan dito dahil kasama natin sila,” Felice said, she was bouncing as she walks. Tuwang-tuwa talaga.

Pagdating sa canteen ay agad kaming pina-pwesto ng mga tatlo sa pang animang lamesa. Sila na raw ang bahala sa amin at mag intay na lang sa aming lamesa. Libre nga nila.

While waiting for them, the two did not stop from talking. Panay ang kwentuhan ng mga ito ng tungkol sa mga nagawa na nila niyong umaga.

“Ikaw, Sol? Kumusta naman kayo ni Trey?” Felice asked me.

I shrugged. “He already gave me tasks to do,” I replied.

Totoo naman.

“Like?” asked Luna.

“He made me study the background a project plan of Z Hotel,” I answered.

“Talaga? Kaingit!” Felice reacted. “Pangarap ko rin ang makapag trabaho d’yan at napaka-fulfilling sigura ang maging parte ng team na gumawa sa isa sa mga branch nila,” ani n’ya pa.

“You will handle one son for sure,” sabi ko na lang.

Felice smiled and nodded at me. “Of course! I will make sure of that,” she said.

“Naku, basta ako, gusto ko lang ang maka-graduate at magka-lisensya. Bahala na kung saan ako mapunta pagkatapos,” Luna said. “Ikaw ba, Sol?” baling n’ya sa akin.

I shrugged. “I’m not sure yet,” I answered honestly.

“Sus! Maniwala. Ikaw pa ba? Alam naming planado na sa utak mo ang buong future mo, ganun ka e,” Felice said.

I just shook my head on what she said and did not say anything about tha.

The three came back after a while. Bawat isa sa kanila ay may buhat na tig-dalawang tray. Treyton handed me one. May roon doong beef stew, bean sprouts, cup of rice, at dessert na cake.

Wow!

"Hindi ko alam kung anong gusto mo kaya katulad na lang din ng sa akin ang binili ko," sabi ni Treyton. Napansin n'ya atang napatagal ang titig ko sa tray.

“Huh?” I shook my head and smiled. "Hindi. Gusto ko ito. Favorite ko ang bean sprouts, okay lang din ang beef stew para may sabaw," sagot ko.

"Ang cake?" tanong n'ya pa.

"Favorite ko rin ang cheesecake," sagot ko, ngiting-ngiti pa.

Tumango naman ito at bumaling na sa pagkain para makapg-umpisa ng kumain. But Maximus did not let our conversation go.

"Buti na lang favorite, galing mo naman brad," he said on a teasing matter. Pero tumahimik din ito at nagkibit-balikat ng lingunin ni Treyton.

Takot ba sila kay Treyton? Sabagay, sabi ni Jeff ay may posisyon daw si Treyton sa fraternity nila. Ganun din naman sina Max at Aled, pero mas mataas si Treyton.

I ate in silence the lunch, pero hindi sila. Daldal ng daldal sina Max at Aled, sinasabayan naman iyon nila Luna at Felice, si Treyton naman ay sasabat lang t'wing isinasali nila sa usapan. Ako, sinabi kong ayaw kong dumadaldal habang nakain kaya hindi na nila ako pinilit na isali pa sa usapan.

Pagkatapos kumain ay bumalik na rin ulit kami sa opisina. Tapos na ang pag-c-copy ng files sa laptop ko kaya ibinalik ko na kay Treyton ang flash drive n'ya.

"Thank you," sabi ko pagkaabot n'ya ng flash drive.

He took it from me then stood up. "Follow me," ani n'ya. Tumayo ito at lumabas ng opisina. Sumunod naman ako sakan'ya tulad ng sinabi n’ya hanggang sa huminto ito sa isa pang Engineer na lalaki.

"Engineer, this is Marie Sol, mag f-field study po sila rito sa atin," pakilala n'ya sa akin doon sa Engineer.

"Good afternoon, Engineer," bati ko. Tumango naman ito sa akin at ngumiti.

"This is Engineer Mercelo. Sa kan'ya ko hihingin iyong permit kung pwedi ba kitang isama sa site," sabi n'ya sa akin.

Nanlaki ang mata ko at napangiti. Pangarap ko ang makapag trabaho sa construction site!

"Oh, excited?" Engineer Marcelo said.

Nahiya naman ako pero tumango rin ng bahagya. "Sorry po," sabi ko.

Pero tumawa lang ito. "Nakarating ka na ba sa site?" tanong n’ya.

Tumango agad ako. "Opo. Last year sa project ng JPREC po," sagot ko.

"Edi alam mo na ang Safety regulations?" tanong n’ya pa ulit.

"Opo. Kumuha rin po ako ng BOSH at COSH training last summer, Engineer," sabi ko.

"Talaga? Mabuti naman pala. Hindi pala tayo mahihirapan dito, Trey. Marami na atang alam ito sa site," puri ni Engineer.

Treyton nodded. "She is a top student, Engineer. And I heard a lot of good feedbacks about her from our professors," he answered. I heard a bit of proudness in his voice.

Nahiya naman ako sa usapan nila. Parang wala ako sa harap nila kung pag-usapan nila ako.

I pouted.

"Okay. I will prepare her permit, kuhanin mo na lang bukas. Papapirmahan ko muna kay Engineer Roxas," sabi ni Engineer Marcelo.

“Sige po, Engineer. Salamat po,” Treyton said. “Alis nap o kami.”

Ngiting-ngiti naman akong nagpasalamat din dito bago kami tuluyang umalis at bumalik sa loob ng office.

"Isasama mo ako sa site?" tanong ko kay Treyton habang pabalik na kami.

Tumango ito. "You need to see it first hand to understand it clearly," sagot n'ya.

Mas lalo naman akong na-excite sa sibabi n’ya. "I will do my best. Hindi ka mapapahiya,” sabi ko.

“I know. I will not bring you there if I am not sure of your abilities,” ani n’ya.

I was taken aback for seconds from what he said. Suddenly, I feel somehow touched. I did not know that he was expecting that much on me.

“I will not fail you,” I said. Smiling at him.

Treyton turned to me and arched his brow and smieked. “I will expect that,” ani n’ya.

Ngiting-ngiti ako buong araw. Sobrang excited ako na makapunta sa site ng Z Hotel. I heard a lot of good feedbacks on how well detailed and sophisticated ang pagkakagawa ng hotel. Sabi kasi nila ay son-in-law ng may-ari ang nag design ng hotel at iyon daw mismo ang pinaka-boss ng SJEC.

Ang galing lang.

Kinabukasan ay nasa University kami. Tatlong araw ang duty namin para sa Field Study at tatlong araw din sa campus para sa iba pang subject na kailangan namain kuhanin.

"Kumusta ang first day?" Jeff asked us. It was Felice ang who answered.

"It was fun. Ang dami agad naming natutunan," sagot n’ya.

I will not disagree though. Dahil hanggang ngayon ay ramdam na ramdam ko parin ang excitement nung sinabi ni Treyton na isasama n’ya ako sa site.

"Nakita n'yo sila Maximus?" Brian then asked.

"Oo. Sa kanila nga kami binigay, eh. Partner ko si Max, si Luna kay Aled, tapos si Sol naman kay Trey," sagot ulit ni Felice.

"Nakakaingit kayo! Samantalang ako, stress na stress. Nakakaiyak," reklamo naman ni Sandra.

Bumulong naman ng pang-asar si Brian. "Stress-stress, akala mo naman maganda,” sabi nito. Sinapak naman agad siya ni Sandra.

“bwesit ka talaga!” Sandra shouted at Brian.

"How was it, Sol?" Jeff asked me.

I shrugged.

"It was fine. Tinuruan agad kami nung tatlo," sagot ko.

"Eh, si Trey? Kumusta s'ya maging partner?" tanong n'ya ulit.

"He was good. Responsible naman s'ya, he provided me all the things I need to study about their project," sagot ko ulit.

“He sure is. Hindi ka pababayaan nun,” ani n’ya.

“Well, I wish we could get along.”

“Bakit naman hind? He would love that, Sol!” sabi n’ya. “I mean, sino bang hindi gusting maging kaibigan ang tulad mo?” dagdag n’ya.

I shook my head. “It will be nice if we will be friends, but it is also fine if we won’t. I just want to work with him without feeling awkward or intimidated,” I said.

“Do you feel awkward or intimidated at him?”

I shrugged. “No. Not yet. But every time I look at him, I can’t help but get intimidated. His brows is hella intimidating,” I answered.

Totoo naman. Nakakaintimidate tignan ang kilay ng isang iyon. Para bang may sariling mga bibig ang mga iyon at sinasabing, do not talk to me.

“His brows?”

I nodded. “Oo. Nakakaintimidate sa kapal ang kilay n’ya,” sagot ko.

TumHindi naman na nag kumento pa si Jeff at natatawang umiling-iling na lang. Inilabas ko na lang ang libro ko sa Law at nagbasa. Hindi talaga ako mapalagay pag ito ang subject.

But my phone suddenly beeped. There were text messages from Kairo. I read those.

Kai: Can we meet after class?

Please, Sol. Give me another chance. I swear, hindi na mauulit iyon.

Sol, baby. Please. Hihintayin kita sa bench sa tapat ng field mamayang dismissal.

Sabi n'ya sa text pero simula nung narinig ko iyong usapan ng mga ka-department n'ya ay mas lalo akong nawalan ng gana sa kan'ya. Huli na nga siya ay nag sisinungaling pa.

Ngayon ko lang na-realize kung gaano ako nag aksaya ng oras at lakas sa taong ito. I had given him everything I called; I was so patient to him, I forgave him countless time but he still have the audacity to cheat on me. Hindi ko alam kung anong mali o masama ba ang nagawa ko sa kan’ya.

"Nand'yan na si Judge!" One of our classmates announced.

Agad namang nag-si-ayos ang lahat at bumalik sa kanikanilang mga upuan. Ang kaninang maingay na room naming ay natahimik bigla. At tulad din nung nakaraan, nasa pagitan na naman ako ng apat.

Judge checked our attendance first before started shuffling our index cards. Narinig ko ang mahinang mura ni Jeff habang pasipol-sipol lang ng mahina si Brian. Palibhasa tapos na s'ya at hindi na ulit matatawag kaya paganun-ganun na lang.

"Cuevas," Judge called my surname.

Agad naman akong tumayo. I can see how my classmates turns their head to look at me.

"Explain the three branches of the Government," Judge told me.

I took a deep breath and nodded. “Yes, Judge,” I said before reciting the topics.

"The Legislative branch is authorized to make laws, alter, and repeal them through the power vested in the Philippine Congress. This institution is divided into the Senate and the House of Representatives.

The Executive branch carries out laws. It is composed of the President and the Vice President who are elected by direct popular vote and serve a term of six years. The Constitution grants the President authority to appoint his Cabinet. These departments form a large portion of the country’s bureaucracy.

The Judicial branch evaluates laws. It holds the power to settle controversies involving rights that are legally demandable and enforceable. This branch determines whether or not there has been a grave abuse of discretion amounting to lack or excess of jurisdiction on the part and instrumentality of the government. It is made up of a Supreme Court and lower courts." I recited. I was waiting for him to signal me to have my seat but instead he asked me again.

"Aside from the President, who amongst the three branches can declare war?" he asked again.

Ganito s’ya pag alam n’yang magaling ang nag re-recite. Tatanungin n’ya ng tatanungin hanggang sa magkamali o hindi na makasagot.

"The Legislative, Judge," I answered.

"And who are those?" he followed up again.

"Senate and the House of Representatives," I replied.

"Can the Legislative defy the President when he declares war?" another question.

"Yes, Judge," I answered confidently.

"Okay. You may take your sit,” he finally said.

I nodded and signed. Nakahinga na ako ng maluwag.

"Galing," Jeff immediately commented as I sit. Pumapalak pa sila ni Brian.

Ngumiti lang ako sa dalawa.

Judge shuffled his index card again and it was Jeff who was called. I can feel the coldness of Jeff’s hand when he held me on my shoulder, asking for help.

"Tangina! Akala ko matutuyuan ako ng dugo sa Law!" Jeff exclaimed after we got dismissed.

"Gago. Ang dali-dali ng tanong sa'yo," yabang naman ni Brian.

"Kinabahan ako, tangina! Nakita mo ba 'yung tingin sa akin ni Judge, halatang may nakatanim na galit," sabi n'ya. We laughed at that.

"Baka hindi n'ya pa nakakalimutan 'yung ginawa mo sa anak n'ya," si Brian said. Nakuha naman nun ang atensyon naming tatlo.

"Bakit anong ginawa mo?" Kyuryosong tanong ni Sandra, nakahanap ng panlaban kay Jeff.

"He was caught having s*x with Judge's daughter. Buti nga at hindi ipinakulong 'tong si gago," kwento naman ni Brian.

Napanganga naman kaming tatlo sa narinig.

"Oh, God," Felice reacted.

“The hell, Jeff,” Sandra reacted too.

"Bago kayo ma-shock, tanungin n'yo muna kung ilang taon na sila nun," Brian said, proud pa ang tono nito.

"Ilan?" Sandra asked, getting more curious.

"Manahimik ka na nga," singit ni Jeff. Pero tinampal lang ito ni Felice.

"Sabihin mo na, Brian. Bilis," sabi pa ni Sandra.

"Fifteen," bunyag nito.

Napanganga ulit kami.

"Oh, God," my turn to react.

Napatingin sa akin si Jeff.

"H'wag nga kayong maniwala d'yan. Huy, Brian, tangina ka, manahimik ka nga!" sabi ni Jeff.

Humagalpak naman si Brain sa pagtawa, hawak-hawak pa nito ang t’yan n’ya.

"Ano ba 'yan, ang uto-uto n'yo naman. Kala ko ba matatalino kayo, bakit ang dali n'yong mauto?" Brian teased us.

Sabay naman s'yang sinampal nina Felice at Sandra. Napamura naman ito sa sakit.

"Aray ko naman. Grabe, ka-babae n'yong tao ang bigat-bigat ng kamay n'yo," sabi n'ya.

"Jerk!" Sandra na paniwalang-paniwala sa mga sinabi ni Brian.

"Joke lang kasi," aabi n'ya. "Eighteen na sila nun. Bugbog sarado nga 'tong gagong 'to nun e. Tapos binugbog pa ulit s'ya nung sumali sa frat, brod kasi si Judge. Buti na lang at buhay pa ngayon," dagdag n'ya pa.

"Grabe. Lakas ng loob mo, anak pa talaga ni Judge?" tanong ni Felice.

"Hindi ko naman alam na anak pala ni Judge 'yun, saka wala naman sa itsura nung babae na anak s'ya ng Judge," dahilan ni Jeff.

Pero hindi parin s'ya tinigilan ng tatlo. Panay ang asar sa kan'ya ni Sandra. Buti na lang at hindi ito pikon.

"Kain muna tayo bago umuwi, tinatamad akong magluto," Brain said. Naka-dorm lang din kasi ito.

Sumang-ayon naman kaming lahat dahil pare-parehas na tinatamad din.

We dined in to an eat-all-you-can restaurant. Sina Jeff at Brain ang nag insist na doon kami at libre naman daw nila. Sumangayon na naman kami, libre e.

"Sana sa OJT magkakasama na tayo," Sandra said. Hindi parin kasi ito maka-move on sa field study.

"Pwedi naman na ata tayong pumili sa OJT. Sabi ni Max, sila raw ang pumili sa SJEC para sa OJT nila," Felice said.

"Pinayagan silang pumili kasi running for Latin Honors sila," sabi naman ni Jeff.

"Running for Laude rin naman kami ah?" Sandra.

"Oh, talaga? Hindi halata," asar ni Brian.

Inambaan naman ito ni Sandra na sasaksakin ng tinidor.

"Mas gusto ko munang isipin kung makakapasa ba ako sa Law bago ko isipin 'yan," Jeff said. Napatawa naman kaming lahat.

Nag kwentuhan lang kami habang kumakain. Ilang balik sa buffet bago nabusog at nag pasyang umuwi. Hinatid pa nila ako sa dorm bago sila umuwi, it's past 7:30 already.

I looked at their backs while walking away. They are fun to be with, honestly. Hindi ko na-experience ang ganito noong mga nakaraan na taon. And it feels good knowing I could experience this kind of happiness. Thanks to them.