Hayatımdaki bazı anları yaşamadan önce bilmek ve kendimi o anın dehşetine çok önceden hazırlayabilmek isterdim. Mesela babamı çok sevmeden önce onu yakından tanımam gerektiğini bilmek isterdim. Kerem'in hayatına girmeden önce, yaşanılacak her ne varsa onda bırakıp bambaşka bir yere sürgün olacağımı ve bu sürgünün yaralarının hiç kapanmayacağını bilmek isterdim. Ya da önceden bilmek saçmalığını geçtim. Ben sadece Kerem'i özgürce sevmek isterdim...
Eksik kelimelerin arasına sığınmadan, korkuların arkasına saklanmadan sevmek. Özgürlük başka bir şey. İnsan elinden alınınca anlıyor bunun kıymetini. Hele ki sessiz sevmek zorunda kaldıysanız bu esaret hepsinden yakıcı, yok edici oluyor.
Önümüzden giden arabaya bakarken bir kez daha Sevim Hanım'ın bu çiftlik evi davetini kabul ettiğim için
