Acının katlanılmaz olduğunu düşündüğüm zaman, insan bunun geçeceğine inanmak karşısındakini de buna inandırmak istiyor. Eğer bu acının başladığı bir yer, doğduğu bir kaynak varsa bittiği ve döküldüğü bir son da olmalı diyor. Yaratılan en üstün mahlûk olan insana bile biçilen bir ömür varsa bu acıya, bu göğsümü ortadan ikiye ayıran kesiğe de bir ömür biçilmeli. Eğer ben dönüp dolaşıp kendi yarama yüz sürüyorsam, kalp ağrımı başımın üstünde taşıyorsam bu acı bana bir yol açmalı.
Yaradan'ın bir bildiği var diyorum çoğu zaman. Beni bunca kanatıyorsa yarama merhemin en şifalısı verecek biliyorum. Canım avuçlarımda parçalanıyorsa, biri kırıklarımdan öpecek beni.
Derin bir nefes alıp büyük ve geniş kâseye biraz daha un koyuyorum. Sağ elimi hamur karışıma daldırırken tüm öfkemi, kırgınlığımı, pi
