Yaşayabileceğimiz tek bir gün olsa elimizde, kelebeğin ki kadar olsa ömrümüz mesela. Bu kadar düşünür müyüz?
Neden yaptım der miyiz yaşadığımız en güzel anlar için? Ya da daha güzel anılar biriktirmek için savaşır mıyız?
Savaşırız değil mi? kelebeğin ömrü kadarken ömrümüz yapmak kolay bunu korkusuzca. Ama kelebek değiliz hiç birimiz ve sadece tek bir gün için yaşamıyoruz. Kimimizin arkasında bırakamadığı bir geçmişi ve yaşamaktan korktuğu bir geleceği var.
İşte bu nedenle kalbimizle değil, aklımızla yaşıyoruz hepimiz. Kaybediyoruz birçok anıyı, bütün güzel aşk sözcükleri siliniyor sözlüklerimizden. Geriye sadece birkaç eskitilmiş cümle kalıyor bize.
Arabada hastaneye dönerken başımı cama yaslayıp düşünüyorum. Sadece birkaç dakika öncesini. Kerem’in dudaklarını dudaklarımda
