CHAPTER 1 - SHE'S BACK

1311 Words
NATALIA’S POV Inikot ko ang tingin ko sa buong paligid. Maraming tao, tila may pinagkakaguluhan sila kaya hindi ako makadaan. Nanatili na lang muna ako sa kinatatayuan ko habang pinapanood ko ang mga guard na hinahawi ang mga taong kinukunan ng larawan ang isang babae. I couldn’t clearly see her face because of a bunch of people trying to get a photo of her, but I heard people calling her name. A smile is crooked on my lips when I realize who she is. Artemis. Apollo’s younger sister. According to what I heard, she’s a popular actress now. Lumingon siya sa may pwesto ko nang may tumawag sa pangalan niya at nakita ko ang panlalaki ng mga mata niya nang makita niya ako. “At—” She’s about to say something when a person, who might be her manager dragged her to move forward. I think she saw me. May isang napaatras sa pwesto ko. She looked at me and say sorry, but I knot my forehead when she keeps on staring at me. “Pwede pong magpapicture?” “Huh?” “Artista po ba kayo? Pa picture po ako,” excited na saad niya. “No, I am not. I’m sorry,” tanggi ko sa kaniya. “Talaga? Ang ganda n’yo po.” I always heard that compliment before. “Thank you.” I gave her a small nod. Napansin kong nagaalisan na ang mga tao kaya hinawakan ko humigpit ang hawak ko sa handle ng maleta ko para lumakad na. Tuluyan na akong lumabas ng airport. Inalis ko nag suot kong sunglasses. Unang sumalubong sa akin ay ang polusyon ng Pilipinas. It’s been four years, and I think nothing has changed. Tumingin ako sa paligid para hanapin ang sundo ko nang biglang may dumamba sa akin mula sa likuran ko. “LIA!” Lumingon ako at ngumiti kay Chanty. She’s the only person who knows that I am coming home. She’s my cousin s***h my bestfriend. “Welcome back!” she hugged me tightly. “Damn girl, you look more beautiful. If I were your ex-husband I will reg—” She stopped talking when she realized what she was saying. “Where’s your car?” pag-iiba ko na lang ng usapan. I don’t want him to be the first topic we will talk about now that I am back. “There,” itinuro niya ang sasakyan sa may unahan. Hinila ko ang maleta ko at sumunod sa kaniya. Inilagay ko ang maleta ko sa likod ng kotse niya bago kami sabay na sumakay ng sasakyan. “Mabuti naman at naisipan mon ang bumalik. I thought you would stay there for long,” she said when she started driving. “I want to, but Mom is begging for me to come back,” I answered. I stayed in London for the past four years. I hid there. My family knows I am abroad, but I never told them in which country I was staying. My dad was mad at me when he found out that I divorced my husband. She even told me to not come back anymore because of what I did. Tumingin ako sa labas. Mabagal ang usad naming dahil sa traffic. Umalis ako ng bansa na Malala na ang traffic pero parang mas lumala ngayon. I saw a big billboard and I smiled. It’s Artemis. “She’s going good,” I commented. Chanty also looks to where I am looking. “Sikat na sikat na siya. Saka napanood ko iyong bagong pelikula niya, magaling talaga siyang umarte.” I am happy for her. I remembered when she always told me how she wanted to be an actress. Her brother did not approve of her dream before because he wanted her to focus on their business, so sometimes, I am the one who goes with her to support her. “Sure ka bang hindi ka dederetso sa bahay n’yo?” tanong niya sa akin. Plano kong sa hotel muna mag-stay. Hindi ko pa kasi alam kung tatanggapin ako ng ama ko kapag umuwi ako. Kaya nga hindi ko pinaalam sa kanila na uuwi ako. Except with my mom, there is someone who is begging to see me, and I can’t say no to her because she’s making me feel guilty for divorcing my ex-husband. “Uuwi pa rin ako ng bahay, but it’s better if I stay in a hotel for a while. You know dad, he is not easy.” “Kunsabagay, noong umalis ka nga pinuntahan niya ako at hinahanap ka. Hindi ko naman alam kung nasaan ka, kaya pinagalitan niya ako. Pati si Dad, pinapagalitan niya kasi kinukunsinti ka raw namin. Hindi niya matanggap na nakipag-divorce ka,” pagkukwento niya. Alam ko. Sinisisi niya ako sa paghihiwalay naming ni Apollo. Wala naman kasi siyang alam sa totoong sitwasyon. Hindi naming pinaalam sa pamilya namin ang kasunduan naming dalawa. Kaya hinayaan ko na lang ang galit ng ama ko. Baka mas magalit siya sa akin kapag nalaman niyang one-year contract marriage lang talaga ang nangyari. Nag-check in ako sa isang hotel. Hotel na pagmamay-ari na pagmamay-ari mismo ni Apollo, sa Apollo’s Tower. Siguro naman hindi niya malalaman na nandito ako dahil tanging si Chanty lang naman ang nakakaalam na dumating na ako. Hindi rin naman ako kilala ng mga empleyado niya dahil hindi naman ako pumupunta dati rito kaya alam kong walang makakapagsabi sa kaniya kung sakali. At kung meron naman, alam ko naming wala na siyang pakialam pa. He never loved me, so I doubt if he will care whether I am back or not. “Just call me if you need something,” saad ni Chanty habang nasa lobby kami. Hawak ko na ang card key para sa hotel room ko. Tumango ako sa kaniya. “Thanks.” “You are welcome, let’s hang out next time. Kapag may time ka na. Alam kong magiging busy ka pa sa mga susunod na araw.” “Sure.” Nagpaalam na siya sa akin. Ako naman ay nagtungo na sa elevator. Sumakay ako nang bumukas iyon pero nang sasarado na sana ay may isang babaeng nagmamadaling humabol para sumakay kaya pinindot ko nag button para hindi agad magsara. “Thanks,” nakangiting pasasalamat nito. Tumango lang ako sa kaniya at binigyan siya ng tipid na ngiti. “Hello, babe,” pasimple akong napatingin sa kaniya nang magsalita siya. May kausap siya sa phone. “I just really hope that they will accept me this time. Matagal na kayong hiwalay ng ex-wife mo pero pakiramdam ko, siya pa rin ang gusto ng family mo.” Hindi ko gustong makinig sa usapan nila pero na-curious ako dahil sa lungkot ng boses nila. Mukhang may dating asawa na ang boyfriend niya ngayon. Mukha naming desente siya, kaya ayaw kong isipin na pumatol siya sa may asawa kaya hindi ito matanggap ng pamilya ng lalaki. Nauna na akong lumabas sa elevator. “I love you too,” iyon ang huling salitang narinig ko mula sa babae bago tuluyang sumara ang elevator. She sounds too in love. I bitterly smiled with the words she said. I hope she gets the love she deserves because I never experience it. To be loved by the man I love. I really hope not to see him again, not because I still love him, but because I don’t know how I will face him after I left him that morning. Well, I already moved on, but what happened four years ago sometimes lingers in my mind. Four years ago, we signed the divorce paper, then we f****d, and I left without saying goodbye. And now, I am back, but I have no plan to stay here for good. Just two months, and then I will go back to London again. I can’t leave my love for too long. London will miss me.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD