Limang taon na ang nakalipas. Analyst pa lang ako noon—bagong salta, walang pangalan, walang koneksyon. Akala ko, trabaho lang ang puhunan ko sa kumpanyang ito.
“Hawak mo na ba?” tanong ni Ryan, inilapag sa harap ko ang isang itim na envelope.
Tiningnan ko ito, mabigat. Confidential. Hindi dapat ipinapasa basta-basta.
“Bakit ako?” tanong ko, hindi tinatanggap.
Ngumiti siya, pero walang sigla. “Dahil ikaw lang ang hindi mahilig makialam.”
Nag-alangan ako. Pero tinanggap ko rin.
Ilang linggo ang lumipas, nakalimutan ko na ang envelope.
Hanggang isang gabi, biglang may tumawag sa akin. Unknown Number.
Pagkababa ko ng tawag, binuksan ko ang files.
At doon ko lang naintindihan—hindi lang simpleng dokumento ang iniwan ni Ryan sa akin.
Sa harap ko, isang listahan ng malalaking financial transfers—mga numerong hindi dapat lumabas.
Kasama sa header ng file ang isang pangalang hindi ko inasahan.
Regina Santiago.
Ang confidential report ay isa lang sa daan-daang papeles na dumaan sa kamay ko. Hindi ko ito tinatanong, hindi ko ito pinag-iisipan. Hanggang ngayon.
Tatlong buwan matapos kong tanggapin ang dokumento, isang email ang natanggap ko—URGENT: Resignation Notice.
Isang senior executive sa finance department ang biglaang nagbitiw. Walang paliwanag, walang pahayag.
“Alam mo ba kung bakit siya umalis?” tanong ng isang katrabaho.
Umiling ako. Pero sa loob ko, may ideya na ako.
Kinagabihan, binuksan ko ulit ang confidential file.
Nagtagal ang tingin ko sa isang linya—a series of offshore transactions na hindi naka-record sa system.
Hindi ako sigurado kung tama ang hinala ko, pero isang pangalan ang paulit-ulit na lumabas.
Regina Santiago.
At isa pang bagay—pirma ni Ryan.
Hindi ko alam kung ano ang nakuha ko, pero alam kong may mali.
At sa larong ito, kapag may alam kang mali…
Ikaw ang susunod na target.
Limang taon na ang lumipas. Ang confidential file na minsan kong binalewala ay bumalik, mas mapanganib, mas delikado—at kasama ang pangalan ko sa mga iniimbestigahan.
"Enzo, may nag-leak na financial records," bulong ni Jai, ang tanging kaibigan ko sa kumpanya.
Napatingin ako. "Ano?"
"Inimbestigahan nila ang offshore transactions. May pirma raw si Ryan sa ilang files—at may pangalan kang konektado sa kaso."
Nanlamig ako.
Hindi ako gumawa ng masama, pero paano kung wala nang may pakialam sa totoo?
Binalikan ko ang lumang email, ang confidential document.
Ang report na iniwan sa akin ni Ryan noon, ang hindi ko ginalaw, ang iniwasan kong intindihin—ngayon ay sentro ng isang imbestigasyon.
At mas malala, hindi lang pangalan ni Ryan at Regina ang nandoon.
May isang dokumentong nagsasabing: "Final approval: Lorenzo Arceo."
Hindi ako ang gumawa nito. Hindi ko ito pinirmahan.
Pero sa isang corporate war na puno ng traydoran…
Wala akong laban kung ako ang scapegoat.
Hindi ko akalaing madadawit ako sa isang corporate war. Mas lalong hindi ko inakalang ang koneksyon ko kay Ryan at Regina ay dadalhin ako kay Ava.
"Ano'ng kinalaman mo dito, Enzo?" malamig na tanong ni Ava, hawak ang printout ng leaked financial records.
Tiningnan ko ang papel—doon, malinaw na malinaw ang pangalan ko.
"Ikaw ang pumirma sa approval na 'to," aniya.
Umiling ako. "Ava, hindi ako ‘yon."
"Kung hindi ikaw… sino?"
Pinagdugtong-dugtong ko ang lahat—si Ryan, ang deal, si Regina, at ang pangalan ko sa isang papel na hindi ko kailanman pinirmahan.
Pero sa gitna ng lahat ng ito, isang bagay ang hindi ko maikaila:
Ang lahat ng problema ko… laging nauuwi sa parehong pangalan.
Ava Marquez.
Hindi ko alam kung anong papel niya rito.
Pero sigurado ako sa isang bagay—ang nakaraan namin ni Ava ay hindi lang simpleng alitan.
Mas malalim pa ito.
Tahimik kaming nakatayo ni Ava sa lumang branch ng Iconic Financial Group—ang lugar kung saan nagtagpo ang landas namin noon, at kung saan muling babaguhin ang lahat.
Isang envelope ang itinapon sa sahig sa pagitan namin. Walang pangalan. Walang nakasulat.
Napatingin si Ava sa paligid, hinahanap kung sino ang nagpadala.
"Ano 'to?" tanong niya, pero hindi niya ako tinitingnan.
Dahan-dahan kong dinampot ang envelope, binuksan.
Mga confidential documents.
At sa unang pahina—pangalan namin dalawa.
Natahimik si Ava.
"Bakit nandito ang pangalan ko?"
Tiningnan ko ang listahan. May lumang transaction logs, signatures, timestamps—lahat pamilyar, pero hindi ko maalala kung paano ako nadawit.
Hanggang sa may isang pamilyar na pirma sa dulo ng dokumento.
Regina Santiago.
At sa tabi nito—isang pirma ni Ryan.
Napakuyom ako ng kamao.
Hindi aksidente ang lahat ng ito.
Matagal na itong pinlano.
At ngayon, malinaw na malinaw kung bakit kami ni Ava ang sunod nilang target.
Ang mga daliri ni Ava ay bahagyang nanginginig habang binubuksan ang unang pahina ng dokumento. Alam kong may mababasa siya roon na magpapabago sa lahat.
“Past employment records?” basa niya, pilit pinapanatili ang kontrol sa boses.
Hindi ko siya sinagot.
Nagpatuloy siyang magbasa, hanggang sa unti-unting nanigas ang ekspresyon niya.
Tumingin siya sa akin. “Enzo… bakit nandito ang pangalan mo?”
Wala akong sagot.
Lalo na nang makita ko kung kaninong pirma ang nasa dokumento.
Regina Santiago.
Nasa dulo ng bawat file, malinaw na nakasulat ang pangalan niya—kasama ang isang approval note.
Ngunit hindi iyon ang nagpatigil sa akin.
Mas lumamig ang pakiramdam ko nang makita ang isang hindi ko inaasahang pangalan.
Ryan Gomez.
At sa tabi nito—isang papel na may pirma ko.
Tahimik si Ava, pero ang hawak niyang papel ay tila mabigat sa kanya.
Alam kong hindi niya ito aasahan.
Alam kong hindi ko ito maipapaliwanag.
Hawak ni Ava ang papel na tila mabigat sa kanya, ang mga mata niya ay binabasa ang bawat linya. Kita kong nagdugtong-dugtong ang mga piraso sa isip niya.
"Enzo, anong ibig sabihin nito?" tanong niya, malamig ang boses pero ramdam ang kaba.
Hindi ako agad sumagot.
Bumalik ang tingin niya sa papel, bumilis ang paghinga niya.
Noong unang taon ko sa kumpanya, may isang blacklisted employee—isang pangalan na lumabas sa lahat ng report.
At ngayon, natuklasan niyang kilala niya ito.
Nanginginig ang kamay niya habang sinusundan ang pangalan sa dokumento.
"Ryan Gomez," mahina niyang binasa.
Ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin.
"Enzo, anong koneksyon mo kay Ryan?"
Pinisil ko ang sentido ko. Hindi ko kailanman inasahan na mauungkat ito ngayon.
"Ava…" Bumuntong-hininga ako. "Hindi ito ganoon kasimple."
Tahimik siyang tumingin sa akin, naghihintay ng sagot.
Pero paano ko ipapaliwanag?
Na noon pa lang, konektado na kami—hindi lang namin alam kung paano.
Napatayo si Ava, hawak pa rin ang papel na tila hindi niya kayang bitawan. Kita sa mukha niya—hindi lang ito simpleng dokumento para sa kanya.
"Si Ryan… siya ang dahilan kung bakit ka naimbestigahan noon?"
Diretso ang tanong niya, pero sa likod ng tinig niya, may halong pagdududa, may bahagyang poot.
Hindi ako umiwas ng tingin. "Oo."
Napapikit siya, halatang pinipigilan ang emosyon.
"At hindi mo sinabi sa’kin?"
Huminga ako nang malalim. "Ava, hindi mo pa kaya noon."
"Ako ang magpapasya kung ano ang kaya ko!" Madiin niyang sagot, mahigpit ang hawak sa papel.
Tumingin siya sa akin, naghahanap ng kasinungalingan. Wala siyang nahanap.
"Kung alam mong may bahid ng dumi si Ryan, bakit hindi mo sinabi?"
Mas matagal akong tumitig sa kanya bago sumagot.
"Dahil ikaw ang dahilan kung bakit hindi ko siya ibinunyag."
Tahimik si Ava, pero ang galit sa mata niya ay pilit niyang kinakalma.
Ngayon, hindi lang ito tungkol sa akin o kay Ryan.
Kami na ang nasa gitna ng digmaang ito.
Tahimik ang conference room ng Iconic Financial Group, pero hindi ang isip ni Regina Santiago.
Sa harap niya, isang screen—live CCTV footage nina Ava at Enzo.
Dahan-dahang inikot ni Regina ang baso ng alak sa kanyang kamay habang pinapanood ang dalawa.
Napangiti siya, isang ngiti na hindi umaabot sa mga mata.
“Sabi ko na nga ba, hindi pa kayo sumusuko.”
Mula sa mesa, dinampot niya ang isang file na hindi pa nila nakikita—ang tunay na nawawalang piraso.
Sa unang pahina ng file, isang confidential memo.
Isang listahan ng blacklisted employees na may koneksyon sa isang embezzlement case limang taon na ang nakalipas.
At sa dulo nito, dalawang pangalan ang nakasulat.
Ryan Gomez.
At ang mas nakakagulat—Ava Marquez.
Hindi na ngumiti si Regina. "Now this is interesting."
Sinara niya ang folder, nagtaas ng tingin sa CCTV screen.
“Akala niyo kayo lang ang nag-iimbestiga?”
Ngayon, sila naman ang pag-aaralan ko.
Sa tahimik na opisina ni Regina Santiago, tanging ang liwanag mula sa kanyang laptop ang nagbibigay liwanag sa madilim na silid.
Isang notification ang lumitaw sa screen. Anonymous Email Received.
Dahan-dahang ni-maximize ni Regina ang mensahe, binasa ang bawat linya.
“New leaked information on Lorenzo Arceo.”
Unti-unting lumalim ang ngiti niya.
"Mas maganda ito kaysa sa inaasahan ko," bulong niya, habang binubuksan ang kalakip na confidential file.
Sa harap niya, isang lumang dokumento—isang internal memo mula sa nakaraang CFO ng kumpanya.
Isang pirma ang naroon. Lorenzo Arceo.
Regina, nakataas ang kilay. "So, hindi lang siya simpleng empleyado."
Tumingin siyang muli sa CCTV footage. Si Enzo mismo ang hindi nakakaalam na konektado siya sa lahat.
“Ava, mukhang hindi mo pa lubos na kilala ang taong pilit mong pinoprotektahan,” bulong niya, hinihigpitan ang hawak sa file.
At sisiguraduhin kong malalaman mo.
Enzo's POV.
Binalik ni Ava ang tingin niya sa papel, malamig ang boses.
“Kung may kinalaman si Ryan dito, ibig sabihin ba…?”
Dahan-dahan akong tumango. “Oo.”
Napalunok siya.
“Noon pa niya alam ang tungkol sa akin.”
Napaatras siya, tila sinusubukang iproseso ang bagong rebelasyon.
Pero ang tanong—bakit siya nanahimik?
Ilang taon na ang lumipas mula nang huli kong makita si Ryan, pero ngayon lang bumalik ang issue.
“Bakit ngayon lang lumabas ‘to?” tanong ni Ava, naniningkit ang mga mata.
Hindi ko alam ang sagot.
Pero isang bagay lang ang malinaw—may gumagamit sa amin bilang mga piyesa sa mas malaking laro.
Tumingin ako kay Ava, pero hindi siya umiwas.
Pareho naming alam—hindi lang ito tungkol kay Ryan o sa amin.
Tahimik kaming dalawa ni Ava, kapwa nalulunod sa bigat ng impormasyong hawak namin. Pero ang katahimikan ay agad na naputol nang tumunog ang phone niya.
Nagdadalawang-isip si Ava bago tiningnan ang notification.
Isang anonymous message.
“Kung gusto niyong malaman ang buong katotohanan, magkita tayo.”
Tiningnan ko ang screen, dumiretso ang tingin ko sa location:
Old Records Room, 10th Floor.
Napatingin ako kay Ava, kita ko sa mukha niya—hindi ito basta simpleng tip.
“Sino ‘to?” tanong ko, naniniguro.
“Walang pangalan,” seryosong sagot ni Ava. “Pero alam nilang may hinahanap tayo.”
Muli siyang tumingin sa phone, nag-aalangan.
“Tingin mo, patibong?”
“Hindi ko alam.”
Pero kung sino man ang nasa likod nito, isang bagay lang ang malinaw—alam niya kung paano kami dalhin sa direksyon na gusto niya.
Muli kaming nagkatinginan ni Ava.
Handa ba kaming malaman ang katotohanan… kahit sino pa ang nasa likod nito?