“Noraine! Noraine! Hija, gising ka pa ba?!” Boses ni Manang Celia ang naririnig niya mula sa labas ng kaniyang k’warto. “Noraine! Jusko, sino ang tatawagin ko?! Noraine!” Para itong natataranta na nagmamadali kaya agad na nilukob nang matinding takot ang dibdib ni Noraine.
Dali-dali siyang bumaba sa kaniyang kama, hindi na siya nakapagsuot pa ng sapin sa paa at agad na tinawid ang pagitan niya sa pinto. Binuksan niya ito at takot na tumingin kay Manang Celia. Nagtaasan ang kaniyang mga balahibo nang makita ang luhang umaagos mula sa mga mata ng matanda. Bakas din ang labis na takot sa mukha nang magtagpo ang kanilang mga mata.
“Manang---”
“Jusko, mabuti at gising ka na, Noraine! Ang Daddy ni Andrei---” Hindi na natapos pa ni Manang Celia ang sasabihin nito nang agad nang kumilos ang kan
