Between Two Billionaires (SPG)

Sensasyon (SPG)

CHAPTER 2

Rafael POV

Pagkatapos ng aming pag-uusap ni Abegail, biglang sumibol sa akin ang isang kakaibang damdamin. Ang pagiging prostitute at bar entertainer niya sa Luna Sera Bar ay hindi maitatanggi. Ngunit sa kabila ng kanyang trabaho, mayroon siyang isang malalim na dahilan kung bakit siya nandito.

Kaya naman agad kong kinausap si Carolina Ramirez, ang may-ari ng bar, upang alamin ang buong katotohanan tungkol kay Abegail. At sa aking pagkamangha, nabunyag sa akin ni Carolina na ito na ang huling gabi ni Abegail dito sa siyudad. Uuwi na siya sa probinsya upang alagaan ang kanyang ina na may sakit.

Napagpasyahan ko agad na kausapin si Carolina at mag-alok ng limang milyon piso upang makatalik lang kay Abegail. Alam ko na ito ang pinakamabilis at pinakamadaling paraan upang makalapit sa kanya at alamin ang totoong dahilan ng kanyang pagtatrabaho.

"Narito ang limang milyon piso," ani ko kay Carolina, na agad namang pumayag sa aking alok.

Sa kabilang banda ng lungsod, mayroon ding isang lalaki na nag-alok ng halos parehong halaga para lang makatalik kay Abegail. Si Antonio Lim, ang kanyang pangalan. Hindi rin niya maiwasang muling isipin ang babaeng iyon mula nang unang makita niya ito sa bar.

Nang makausap niya si Carolina at malaman ang tungkol kay Abegail, agad siyang napuno ng kakaibang damdamin. Hindi niya matanggap na ang babaeng iyon ay makakalayo na sa kanilang lugar. Kaya naman hindi nag-atubiling mag-alok si Antonio ng limang milyon piso upang makasama lang si Abegail sa huling gabi nito.

"Heto ang limang milyon," ani Antonio kay Carolina, na agad namang pumayag sa kanyang alok.

Sa wakas, nagkasundo sina Rafael at Antonio na sabay-sabay nilang makakasama si Abegail sa halagang sampung milyon. Ang halagang ito ay hindi lamang nagpapakita ng kanilang desperasyon na makasama si Abegail, ngunit ito rin ay nagpapakita ng kanilang pagkakaisa sa layuning ito.

Sa huling gabi ni Abegail sa Luna Sera Bar, nagkita-kita silang tatlo upang ituloy ang kanilang plano. Ang bawat isa ay may kanya-kanyang dahilan kung bakit gustong makasama si Abegail, ngunit sa huli, pare-pareho silang nagkasundo na ito ay para sa kanilang sariling kasiyahan.

At sa gabi na iyon, sa ilalim ng liwanag ng mga ilaw at sa tunog ng musika, sinimulan na nilang pakawalan ang kanilang mga pagnanasa. Subalit sa likod ng mga halakhak at ungol, hindi nila maiiwasang tanungin ang kanilang mga sarili kung ano ba talaga ang kanilang hinahanap.

Abegail POV

Sa loob ng Luna Sera Bar, dumating ang aking boss na si Carolina upang kausapin ako. Hindi ko alam kung ano ang dahilan ng kanyang pagdating, ngunit agad kong tinigilan ang pagtatrabaho at lumapit sa kanya.

"Abegail," simula ni Carolina, "mayroon akong mahalagang bagay na kailangan kong pag-usapan sa iyo."

Napakunot-noo ako, hindi alam kung ano ang mangyayari. "Ano po 'yon, boss?" tanong ko, puno ng kuryosidad.

"Tungkol sa dalawang lalaki na nag-alok na makasama ka sa iisang kama," ani Carolina ng diretsahan.

Nagulat ako sa narinig. Sa loob ng maraming taon na pagtatrabaho sa bar, ngayon lang ako naulila ng ganitong klaseng kahilingan. Hindi ko alam kung paano ko ito haharapin.

"Hindi ko po alam kung ano ang sasabihin ko, boss," sagot ko, puno ng pag-aalinlangan. "Hindi ko po yata kayang gawin 'yon."

Ngunit sa halip na pagalitan ako o pilitin akong pumayag, nagbigay si Carolina ng isang pangako na hindi ko inaasahan.

"May kapalit na tatlong milyong piso," aniya. "Mag-iisang gabi lang naman 'yon, Abegail. At malaki ang maitutulong ng pera para sa operasyon ng iyong ina."

Napabuntong-hininga ako. Hindi ko inaasahang may ganitong alok na darating sa akin. Ngunit sa kabila ng aking kahihiyan at kaba, alam kong kinakailangan kong tanggapin ito para sa kapakanan ng aking ina.

"Pumayag na po ako," ani ko, puno ng panghihinayang sa aking sarili.

Sa ganitong paraan, sa unang pagkakataon, naging entresado ako sa bagay na ito. Na hindi lang basta pera ang kinikita ko, kundi isang pagkakataon na magamot ang aking ina.

At sa kabila ng lahat, ang perang ito ay hindi lamang para sa akin, kundi para rin sa taong pinakamamahal ko sa buhay.

Nang tanggapin ko ang tatlong milyong pisong bayad mula kay boss Carolina, alam ko sa sarili kong hindi madali ang desisyong iyon. Ngunit sa huli, kailangan kong isipin ang kalagayan ng aking ina. Sa aking trabaho bilang Bar Entertainer, alam kong ito ang pinakamabilis at pinakamadaling paraan upang makalapit sa pangangailangan ng aking pamilya.

Pumasok ako sa VVIP room ng Luna Sera Bar, bitbit ang kaba at kahit paano'y kumpiyansa sa aking puso. Dito na magaganap ang aking gabi kasama ang dalawang lalaki na sina Rafael Del Rosario at Antonio Lim.

"Magandang gabi po," bati ko, pilit na pinanatili ang aking kalmadong boses.

"Magandang gabi din," sabay-sabay nilang tugon, ang mga mata'y sumisilip sa akin na puno ng pagnanasa at kuryosidad.

Napansin ko agad na sila'y naka-hubad na at nag-iinuman. Ang kanilang mga katawan ay naglalakad na puno ng kumpiyansa at determinasyon.

"Heto na kami," bulong ko sa aking sarili, habang lumalapit sa kanilang direksyon.

Sa paglapit ko, agad kong napansin ang kanilang mga titig. Mga titig na puno ng kagustuhan at pagnanasa, ngunit hindi iyon nakakatakot para sa akin. Ito ay bahagi na ng aking trabaho, at gagawin ko ang lahat para sa kabutihan ng aking pamilya.

"Anong pumasok sa isip mo nang malaman mong kasama mo kami sa gabing ito?" tanong ni Rafael, na may halong interes at pagmamalasakit sa kanyang boses.

Napabuntong-hininga ako, nag-aalala sa kung paano ko sasagutin ang tanong. "Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Ngunit alam ko na ito ay bahagi ng aking trabaho, at gagawin ko ang lahat para sa kabutihan ng aking pamilya."

Ang mga lalaki ay nagbigay ng pang-unawa at suporta sa aking sagot, na nagbigay sa akin ng lakas ng loob upang harapin ang gabi na ito.

"Lumapit kaagad sina Rafael at Antonio sa akin nang naka-hubad at dahan-dahan nilang hinubad ang panty at bra ko, si Antonio sa bra ko at si Rafael naman sa panty ko."

"At nang paungol-ungol ako, ohhhh... ohh... sa ginawa ni Antonio sa pagpisil niya sa Cocomelon ko, at si Rafael naman, hinahaplos ang pekpek ko kahit naka-tayo pa kaming tatlo."

"Ang taba ng cocomelon mo, baby," sabi ni Antonio habang unti-unti akong umuungol, "ohh.. ohh.." At sinipsip ni Antonio ito at pinisil ang kabilang cocomelon ko.

"Si Rafael naman, abala sa paghimas-himas niya sa pekpek ko at pinahiga na nga nila ako. Si Rafael ay ipinasok ang kanyang mahabang daliri sa pekpek ko at nilabas niya ito. Pagkatapos ay dinilaan niya ito. 'Ohh, so delicious, honey,' sabi pa ni Rafael. Pinasok niya ulit ito sa kweba ko at hinugot pasok-pasok niya ito. 'Ohh.. ohh.. ahh.. more, honey,' sabi ko dito."

"Habang si Rafael ay nilalabas-pasok ang kanyang daliri sa pekpek ko, si Antonio naman ay sinipsip ang cocomelon ko na parang batang uhaw na uhaw. Napapa-ungol ako sa ginagawa nila at hindi ko alam kung saan ibabaling ang ulo ko sa sobrang sarap. Pinahinto ko si Antonio sa pagsipsip niya sa cocomelon ko at hinawakan ko ang manhood niya. Nilabas ko ito at pinasok sa bibig ko, ginawa ko itong parang lolipop," sabi pa ni Antonio. "Ohh, s**t, baby, you do good. More, baby," halos mabilaukan ako dahil sa mataba at mahaba ito. "Ohhh... ohhh... ohh.. more, baby, don't stop," sabi pa ni Antonio.

"Hanggang sa dinilaan ito ni Rafael ang pekpek ko at sarap, parang titirik na ang mata ko sa ginawa niyang pagdila niya sa pekpek ko. At ilang sandali, ipinasok niya ang manhood niya sa kweba ko habang naka-dapa. Si Antonio naman ay nasa unahan ko habang ang manhood niya ay naka-labas at pasok sa bibig ko," sabi nila. "Ohh... ohh... shit... fuck... this is so good," sabay nilang sabi.

Nagpalitan sila ng posisyon, si Rafael ay umupo habang si Antonio naman ay tumayo. Patuloy silang nagtatalik, ang kasiyahan ay nagpapalit-palit sa pagitan nila. Bawat galaw ay penu ng pagnanasa at sarap, at ang bawat hininga ay nagpapahayag ng labis na kasiyahan at pagnanasa.

"Tumihaya ako habang sila ay nagpapatuloy sa kanilang labas-pasok sa kanilang mga alaga. Si Antonio ay nasa pekpek ko habang si Rafael ay nasa bibig ko, ang kanyang manhood. 'Ohh... shit... baby, I'm coming,' sabay nilang sabi, habang mas binibilisan pa nila ito sa kanilang paglabas-pasok sa kani-kanilang ginagawa."

Hanggang sa wakas, sabay na silang nalabasan. Ang kasiyahan ay bumalot sa silid, naglalabasan ang mga ungol at mga halinghing ng kaligayahan. Hinayaan nilang ang bawat sensasyon ay lumipad sa paligid habang hinahabol nila ang kanilang paghinga. Sa pagitan ng mga halik at yakap, ang tatlong katawan ay yumakap sa isa't isa, naglalabas ng init at pagmamahal. Sa mga sandaling iyon, ang mundo ay tila napapalibutan ng kanilang pagnanasa at kasiyahan, at sa bawat pag-awit ng kanilang katawan, ang musika ng kanilang pagmamahalan ay patuloy na tumunog.

Matapos ng aming pagtatalik, hindi ko mapigilang magulat nang biglang akong bayaran ni Rafael ng apat na milyong piso. Hindi rin ako makapaniwala nang gawin ito ni Antonio. Ngunit kahit na puno ng katanungan ang aking isipan, tinanggap ko ang pera nang walang alinlangan. Hindi ko alam kung bakit bigla nilang ako binigyan ng ganitong halaga, ngunit sa oras na iyon, pinili kong ituring na lamang itong biyaya.

Pagkatapos kong magbihis, agad akong umalis at bumalik sa aming probinsya. Ang aking puso ay puno ng kahalo-halong damdamin. May kasiyahan dahil sa biglang yaman na dumating sa akin, ngunit mayroon ding pangamba at kaba. Hindi ko alam kung paano ito maipapaliwanag sa aking ina, lalo na't siya ay may sakit.

Pagdating ko sa aming tahanan, agad akong sinalubong ni Mama. Kahit naka-wheelchair siya, kitang-kita ko ang saya at pagmamahal sa kanyang mga mata. "Anak, kamusta ang biyahe mo?" tanong niya sa akin, puno ng pag-aalala.

"Ma, okay lang ako. Kumusta ka na?" tanong ko sabay yakap sa kanya.

"Hindi pa rin ako masyadong okay, anak. Pero huwag kang mag-alala, okay lang ako," sagot niya sa akin, ngiti sa kanyang mga labi.

Napangiti ako sa kanyang pagiging matatag at masaya sa kabila ng kanyang kalagayan. Marahil, ang kanyang kaligayahan ang pinakamahalaga sa akin sa ngayon.

Sa mga sumunod na araw, patuloy akong nagtatrabaho sa aming munting negosyo sa probinsya. Sinikap kong huwag magpalit at huwag magbago sa kabila ng biglang yaman na dumating sa akin. Hindi ko sinabi sa sinuman sa aking probinsya tungkol sa aking trabaho sa Maynila, at hindi rin sinabi sa aking ina ang tungkol sa perang aking tinanggap.

Bawat araw ay puno ng pag-aalala at pangamba. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang mga darating pang pangyayari. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, pinili kong maging matatag at magtiwala sa sarili.

Habang ako'y nagtatrabaho at nag-aalaga sa aking ina, patuloy akong iniisip ang mga pangyayari sa Maynila. Bakit kaya bigla nila ako binigyan ng ganitong halaga? Ano kaya ang kanilang intensyon? Hindi ko alam kung paano ito maisasagot.

Isang gabi, habang ako'y nagpapahinga, bigla akong binisita ni Mama sa aking kwarto. "Anak, mayroon akong gustong sabihin sa'yo," sabi niya sa akin, puno ng kakaibang sigla.

"Ano po 'yun, Ma?" tanong ko, puno ng pagtataka.

"Nakita ko ang isang sulat sa iyong aparador. Alam ko kung saan galing iyon," sambit niya, may ngiti sa kanyang mga labi.

Napahinto ako sa kanyang sinabi. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Hindi ko sinasadyang nakita ni Mama ang sulat mula kay Rafael at Antonio. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang lahat ng ito sa kanya.

"Bakit hindi mo sa akin sinabi, anak? Alam mo namang handa akong makinig sa iyo at tumanggap kahit ano pa man ang iyong desisyon," dagdag niya, puno ng pagmamahal at pang-unawa.

Napaluha ako sa kanyang mga salita. Hindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman. Sa huli, nagdesisyon akong ibahagi sa kanya ang lahat ng nangyari sa Maynila. Sinabi ko ang tungkol sa trabaho ko doon at ang perang tinanggap ko mula kina Rafael at Antonio.

Nang matapos ang aking kwento, huminga ako ng malalim. Hindi ko alam kung ano ang kanyang mararamdaman. Ngunit sa halip na galit o pagkadismaya, natagpuan ko ang pagmamahal at pang-unawa sa kanyang mga mata.

"Anak, alam ko kung gaano mo pinaghirapan ang lahat ng ito. At alam kong ginawa mo ito para sa akin at para sa ating pamilya. Salamat sa pagiging tapat sa akin," sambit niya, puno ng pagmamahal.

Napawi ang lahat ng aking pangamba at pag-aalala. Sa tulong at suporta ni Mama, alam kong kayang-kaya kong harapin ang anuman ang hinaharap.