His Sweetest Pain

Chapter 4

Ellen

Malakas kong naitulak si Braylon sa kaniyang dibdib nang maramdaman ko ang dila niyang pinapasok sa bibig ko. Nanlalaki ang mga mata ko at namawis ang buong katawan ko.

"What are you doing?"

Agad akong tumalikod at suminghap. Puwede ng lutuan ng itlog itong pisngi ko sa sobrang init. Narinig ko siyang tumawa.

"Hindi mo nagustuhan ang halik ko? Binabayaran ko lang itong painting na binigay mo sa akin. I appreciated, Ellen."

Malakas akong lumunok. Huminga ako ng malalim sabay pikit. Kinakabahan ako at nagwawala na itong puso ko sa loob.

"Don't cross the line, Braylon. I'm seventeen!" Matapang kong salita.

Muli siyang tumawa.

"I didn't Ellen. Kung lumagpas ako sa boundary ay baka nakahiga kana ngayon sa kama ko at hindi nakakapaglakad."

Nanuyo ang lalamunan ko nang marinig ang salita niya. Ang balahibo ko sa batok ay naramdaman kong nagsitayuan.

Hinarap ko siya at masamang tiningnan.

"Hindi kaba marunong i-filter ang mga salita mo?"

Nakatitig siya sa mga mata ko sabay iling. Tinaas niya ang kamay sa akin at tinuro ang kandungan niya.

"Come here. Sit in my lap my love."

Pinaulanan ko siya ng irap. Sumeryoso ang mukha niya kaya bigla akong natakot. Pinatong niya ang malaking kamay sa tapat na mesa at muling nag-utos.

"Ellen, come here, now."

Umiling ako. I wanted to run inside our bedroom but what will happen next? Matatakasan ko ba siya?

"Halika ka dito. Wala akong gagawin sa iyo."

Natigilan ako at pinigilan ang luhang gustong kumawala sa mga mata ko.

"Ang sabi ko, halika dito. I just wanted to hug you, that's it. I promise."

Muli akong lumunok. Lumapit ako sa kaniya at agad niyang inabot ang pulsuhan ko.

"Relax, okay. Be a good girl."

Naramdaman ko ang labi niya na humalik sa balikat ko. Parang ayaw ko ng huminga nang ayusin niya ang pagkakaupo ko sa kaniyang kandungan. Natatakot ako sa kaniya kahit hindi naman ako sinasaktan.

Nagtagal kami sa ganoong posisyon hanggang sa napagod ako at binagsak ang katawan sa matipuno niyang dibdib. Sinamiyo niya ang leeg ko. Pinikit ko ang mga mata at inalis sa isipan ang takot ko mula sa kaniya.

--

I am not a prisoner nor slave of this house. Para akong prinsesa sa poder ni Braylon. Minsan mainit ang ulo niya, minsan naman ay hindi.

Para siyang may dual characters na paiba iba araw araw. Dependa sa pagsunod ko. Pero ang paiyakin niya ako ay hindi na iyon nagbabago.

Pagkatapos akong takutin at paiyakin ay lalabas siya sa kuwarto namin. Tapos aakyat si Manang na may dalang mga candy.

Nag-adjust ako kahit na mas bata sa kaniya. Minsan ay hindi ko na siya pinapatulan at hinahayaan na gawin ang gusto niyang gawin sa akin.

"Manang, sino po ba si Ms Venna at saan nakatira?"

Natigilan si Manang mula sa paglilinis ng mga kuko ko at namimilog ang mga mata. Luminga linga siya sa palagid kung walang nakarinig sa amin pagkatapos ay binalik ang paningin sa akin.

Nasa malaking balkunahe kami sa ikalawang palapag. Palagi ko itong tambayan kapag ganitong weekends.

"Sash, huwag kang maingay tungkol sa kaniya. Hindi ba sinabi ng asawa mo sa'yo?"

Umiling ako. Bumulong ako pabalik. Pinisil ni Manang ang paa ko at nagsenyalis na may CCTV camera sa tapat namin.

Malalim akong bumuntong-hininga. Mapapanood ito ni Braylon kaya siguro takot na takot sa kaniya itong mga kasambahay.

"Hindi tayo maririnig, Manang. Nakikita lang tayo." Tiningala ko ang CCTV camera na nakatapat sa amin.

Napahinga siya ng maluwang. Pinagpatuloy ang paglilinis sa mga kuko ko.

"Sino po ba talaga siya?"

Umiling si Manang. "Iha, ikaw na lang ang magtanong kay sir. Mawawalan ako ng trabaho kapag nagsalita ako. Marami akong anak at apo na nakaasa sa akin."

Nakagat ko ang ibabang labi. Naawa ako kay Manang kaya hindi na ako nagpumilit na magtanong.

Pagkatapos niyang linisin ang mga kuko ko ay lumabas ako ng mansyon. Mayroong swimming pool at basket ball ring dito. Simple lang ang garden niya. Walang masyadong bulaklak at puro mga puno na ginupit pantay pantay.

Nilikod ko ang mga kamay at naglakad lakad sa tabi ng swimming pool. Namulot pa ako ng tuyong dahon na nalaglag at inipon iyon sa kamay ko.

Hindi ko alam kung nasaan si Braylon. Ang alam ko ay nasa labas rin siya ng mansyon at hindi umalis ng bahay. Malawak itong mansyon niya kaya baka nasa kabilang side sila.

Binalingan ko ang isa pang maliit na glass house sa gilid ng mansyon. May gate rin papunta doon at natatabunan ng mga tanim kaya hindi napapansin.

Lumapit ako doon at nagkakahaba pa ang leeg ko upang silipin kung may tao. Pero muntik na akong mahulog sa pool nang makita ko si Braylon.

Walang suot na pang-itaas na nakadungaw sa salaming bintana. Agad akong nagtago sa malaking halaman. Huminga ako ng malalim. Mabuti na lang at hindi paharap sa akin ang bintana kun'di makikita niya ako.

Bahay rin ba niya iyan? Baka gym niya o kaya opisina. Muli ko siyang sinilip. Muling namilog ang mga mata ko at napahinga ng malalim.

May babaeng nakayakap sa kaniya mula sa likuran. Nakaruba lang ng maiksi ang babae. May edad na rin ito at kulot ang buhok.

Sino ba ang babaeng ito?

Pumikit ako at huminga ulit ng malalim. Mabilis akong tumakbo papasok sa mansyon at nagderederetso sa loob ng kwarto namin.

Nagsara ako ng pinto at umupo sa edge ng kama. Paulit ulit na bumabalik sa isipan ko ang posisyon nila kanina. Babae kaya niya? Impossible naman kung kapatid niya dahil hindi magandang tingnan kung gano'n ang yapos kay Braylon.

Yumuko ako at sinabunutan ang buhok.

"Erase! Erase! Erase!" Maraming beses kong pinapagalitan ang sarili mula sa nakita pero hindi pa rin mawala sa isip ko.

Tumayo ako at kumuha ng bond paper. Hinanap ko ang pencil case at lumabas ng kwarto. Pumuwesto ako sa dating upuan sa balkunahe at nagsimulang gumuhit.

Nagulat ako sa sarili ko nang mapagtantong ang drawing ko pala ay ang nakita ko kanina. They looked good. Ganitong ganito ang posisyon nila kanina habang nakadungaw sa labas ng salaming bintana.

Hindi ko siya binura. Inayos ko pa at nilagyan ng kulay. Nang matapos ko ay inipit ko sa folder at tinago sa loob ng pack bag ko.

Na bored ako sa loob ng kwarto kaya bumaba ako ulit. Hindi ako puwedeng lumabas sa main door dahil maraming bodyguards doon. Pinagbabawal ni Braylon na makita ako ng mga lalaking tauhan niya.

"Yaya Jen, puwede ba kitang tulungan na magluto."

Agad siyang umiling. Magtutulakan pa ang dalawa niyang kasama at nahihiya sa akin.

"Hindi puwede, Hija. Malalagot kaming lahat dito."

Sumimangot ako. "Dito na lang po ako sa tabi ni'yo, okay lang ba?"

Pinatay niya ang tubig sa sink at nginitian ako.

"Maupo ka na lang doon sa mesa para hindi ka mangawit." Binalingan niya ang mga kasama. "Gawaan ninyo ng meryenda si Ma'am Ellen." Utos niya.

Napalunok ako. Bakit kailangan na tawagin pa nila akong Ma'am? Sa bahay nga namin ay pangalan ko ang tawag sa akin ng Yaya namin.

Sumunod ako kay Yaya Jen. Si Manang kasi ay nagpaplantsa kaya wala akong kausap.

"Salamat po." Ngumiti ako nang ilapag nila ang meryenda ko sa mesa.

Para makalimutan ko ang nasaksihan kanina ay kumain ako nang kumain. Paubos na ang meryenda ko nang marinig ko ang nakakatakot na boses.

"Yaya, nasaan ang Maria Elena ko?"

Napapikit ako. Ito ang naging bungad niya pagpasok sa kusina. Nilingon ako ni Yaya Jen kaya nagbaba ako ng tingin. Hindi ko binigyan ng pansin si Braylon na nasa pintuan ng kusina.

"Nandito siya sir sa mesa," sagot ni Yaya.

Muli akong pumikit. Sana ay huwag na lang ako lapitan dahil hindi mawala sa isip ko ang nakita kanina.

Muntik na akong tumalon sa gulat nang maramdaman ang kamay niyang pinatong sa balikat ko. Sinulyapan ko iyon at kun'di ako nakapag-isip ay pabalang ko sanang tatanggalin.

"Tapos na ba ang assignment mo?" Tanong niya. Humila ng upuan at tumabi sa akin.

Tumango ako. Bumuntong-hininga siya.

"Ellen, hindi ako nangangagat. Magsalita ka."

Binalingan ko siya. "Wala po akong sasabihin."

Kumunot ang noo niya at nilingon sina Yaya Jen.

"Puwede ni'yo ba kami iwanan sandali."

Agad silang tumalima at lumabas. Nanuyo na naman ang lalamunan ko sa kabang nararamdaman.

Tinitigan na naman ako ni Braylon kaya nagbaba ako ng tingin.

"Gusto mo bang dumalaw sa bahay ninyo?"

Natigilan ako at bumaling sa kaniya. Ilang linggo na ako rito kaya namimiss ko ng umuwi.

"T-totoo?" Kinagat ko ang ibabang labi.

Sinundan niya iyon ng tingin at tumango.

"Hindi ka nagbibiro? Hindi mo na naman ako pinaglalaruan?"

Umiling siya. Binaba ko ang mga mata.

"I miss home." Bulong ko. Nalungkot ako bigla nang marinig na papauwiin niya ako.

Hinawakan niya ako sa chin at pinatingin sa kaniya.

"Obey me, then I'll give everything you want in this life. Everything Ellen."

Malakas akong napalunok. Nag-iwas ako ng tingin at hindi masagot ang salita niya.

"Sasamahan kita bukas kung gusto mong bumisita sa inyo. Hindi ako papayag na ikaw lang ang umuwi baka itakas kapa ng pamilya mo sa akin. Remember hindi pa bayad ang utang ninyo sa akin."

Napapikit ako. Nandito na naman kami sa utang. Matapang ko siyang tiningnan.

"Kailan ba magiging bayad ang utang sa'yo ni papa? Pinakasalan na kita hindi ba?"

Ngumisi siya. Binasa ang labi tapos tumitig na naman sa akin.

"Hanggang hindi mo ako nabibigyan ng anak."

Agad akong tumayo. Mahina siyang tumawa na para bang nagustuhan ang pag-init ng ulo ko.

"Sumusubra kana!" Nag-init ang mga mata ko.

Tumawa siya ulit. "Asawa kita kaya aanakan talaga kita isang araw."

Masama ko siyang tiningnan at tumakbo ako palabas ng kusina. Tinawag niya ako pero nagtuloy tuloy ako sa labas.

Malalalim akong humihinga nang marating ang swimming pool. Isang beses ko pang pinasadhan ng tingin ang glass house kanina.

"Walang hiya siya! Akala niya papayag ako sa gusto niya!" Hindi ko alam kung bakit ako nagalit ng ganito? Dumagdag pa ang nakita ko kanina na hindi mawala sa isipan ko.

Bwesit na buhay na ito! Pinagsisilbihan ako rito pero empyerno naman ang araw ko kay Braylon.

Namaywang ako at umiling. Malakas ang dagundong ng dibdib ko habang nakatanaw sa malinaw na swimming pool.

"b***h!"

Lilingunin ko sana ang nagsalitang babae pero agad niya akong tinulak sa pool. Hindi ako marunong lumangoy! Umilalim ako at pilit tinataas ang kamay. Mauubusan na ako ng hininga pero wala pa rin tulong ang dumating para sa akin.

Ps: Pasensya na kayo kung diko to maatupag ngayon. Busy lang ako sa work pero sisikapin kong mag update. Salamat po!