His Sweetest Pain

Chapter 16

Ellen

Kaiidlip ko pa lang ng ilang minuto nang maramdaman ko ulit ang mga kamay ni Braylon na gumagalaw sa katawan ko. Umungot ako dahil inaantok pa ako. Ayaw na makisama ng talukab ng aking mga mata pero itong lalaking katabi ko ay tila walang pakialam.

Naramdaman ko ang kamay niya sa ilalalim ng aking dibdib at mabini doon na humahaplos. Ang isa naman ay nasa ibabaw ng balakan ko. Ang labi niya ay nasa puno na ng aking tainga at doon humahalik upang gisingin ako.

"Brylon..." gumaragal pa ang boses ko ng hindi ko maintindihan.

"hmm," tila walang pakialam na pinagpapatuloy ang kaniyang ginagawa. Ang palad ay sinakop na ang isa kong dibdib.

Tuluyan akong naalimpungatan nang itihaya niya ako. Lumipat ang halik niya sa leeg ko at panga. Muli akong umungot at pinigilan siya sa mukha.

"Kanina pa ako nagpipigil Ellen. Hindi ko na kaya. Hindi ko na kaya ito." Dinaganan niya ako at mapusok na sinakop ang labi ko. Sa sobrang gulat ko ay dinilat ko ang mga mata. Hindi ako mapagsalita dahil gumagalaw na ang bibig at dila ni Braylon sa akin.

Tumaas ang kamay niya sa dibdib ko at hinimas iyon. Nang kapusin kami ng hininga ay bumaba ang labi niya sa aking leeg at doon nangagat at humalik.

"Hmm. . .Braylon. . ."

Hinaplos ko ang balikat niya habang nakapikit ang aking mga mata. Umakyat ang palad ko sa kaniyang buhok at sinuklay iyon. Pero nagulo ko lang yata nang pumaloob ang isa kong dibdib sa mainit niyang bibig.

Nang buhatin niya ang isang hita ko ay tuluyan akong tinupok ng apoy at naalimpungatan. Pero nang ikiskis niya ang pagitan sa akin ay para akong nasunog.

Wala akong nagawa kun'di ang magpaubaya. Hinayaan ko siya at binigay paulit ulit ang sarili ko hanggang sa magsawa siya.

Nagising akong masakit ang buong katawan. Maraming beses niya akong inangkin kagabi at parang wala pa akong lakas hanggang ngayon. Pati mga daliri ng paa ko ay nahihirapan akong igalaw. Ang bigat ng katawan ko at ayaw ko ng bumangon sa kama namin.

"Kasi naman eh!" Ngumiwi ako nang muling maramdaman ang kirot lalo na sa pagitan ng mga hita. Hinila ko ang kumot at tinakip sa aking dibdib.

Dahan dahan akong umupo at hinanap ng aking mga mata si Braylon sa kwarto namin pero wala siya.

"Saan kaya iyon nagpunta?"

Pinilit kong abutin ang maitim niyang ruba at binalot ko ang katawan. Tumayo ako ng dahan dahan at lumabas ng aming kwarto. Agad akong natigilan nang marinig si Braylon na may kausap sa cellphone.

"Robe, make sure na mahahanap natin siya. Hindi makakaligtas sa akin ang Ernest De Leon na iyan. Mas lalo niya akong ginagalit!"

Natigilan ako. Nanuyo ang lalamunan ko at dahan-dahan na sumandal sa pader upang makinig sa usapan nina Braylon at Kuya Robe. Humawak ako sa tapat ng dibdib at pumikit.

"Alam ko. Mag-hire kayo ng mga magagaling na investigator. Mabubulok sila sa kulungan ng kapatid niya sinisiguro ko iyan!"

Natigilan ako at muling nakinig. Nagsalita siya ulit. "Robe, hindi ito puwedeng malaman ni Ellen naiintindihan mo?"

Nanlalaki ang mga mata ko. Si. . .si Kuya Ernest ay ipapakulong ni Braylon? Bakit? Anong kasalanan ng mga kapatid ko sa kaniya?

May alam pala si Braylon sa nangyari sa pamilya ko? Tama nga si Kuya na siya ang dahilan kung bakit kami naghirap? Nag-init ang dulo ng aking mga mata. Kumuyom ang mga kamao ko at walang pag-alinlangan na nilapitan si Braylon.

"Sinungaling ka!" Inagaw ko sa kaniya ang cellphone na nasa tapat ng kaniyang tainga at malakas ko iyong ibinato sa dibdib.

Nanlinsik ang mga mata ko sa galit mula sa lalaking ito na nasa harapan ko.

"Paano mo nagagawa ito sa pamilya ko Braylon?! Tama nga si Kuya Ernest. Ikaw ang may pakana kung bakit kami naghirap! Ikaw ang nagpahirap sa pamilya ko! Ikaw!"

Inabot ko ang kwelyo ng damit niya at hinila ko iyon. Gusto ko siyang saktan upang mailabas ko ang galit ko dito sa dibdib. Para akong sasabog sa galit sa mga oras na ito.

"Pinakulong mo ang mga kapatid ko? Si Papa? Nasaan si Papa? Pinatay mo na ba?!"

"Ellen, s-sandali lang--" Hindi ko siya pinatapos at malakas na sinampal. Kung napainit niya ako kagabi sa kama niya ay ginalit naman niya ako ngayon na siyang dahilan para tuluyan ko siyang takasan.

"Halimaw ka! Anong mukha pa ang ihaharap mo sa akin pagkatapos ng ginagawa mo sa pamilya ko?!"

"Ellen, tumigil kana." Hinuli niya ang mga kamay ko pero patuloy ko siyang sinisigawan.

Nang hindi niya ako mapakalma ay ginamit niya ang kaniyang lakas upang ibaba ang mga kamay ko sa aking gilid. Mariin niya akong tinitigan pero wala na akong takot na nararamdaman mula sa kaniya.

Tiningnan ko siya. Blurry na ang paningin ko dahil sa aking mga luha.

"Anong ginawa mo sa pamilya ko?"

Dumiin ang kamay niya sa kamay ko. Naramdaman kong parang dinudurog niya ako.

"Ginagawa ko ang tama at dapat sa kanila Ellen!"

Natigilan ako nang parang kulog ang boses ni Braylon. Napatitig ako sa kaniya at para akong nawalan ng kaluluwa.

Nakagat ko ang ibabang labi at muling bumalong ang luha ko.

"Dapat lang talaga na mabulok sa kulungan ang mga kapatid mo! Kung hindi ka sana umalis noon ay makikita mo kung paano ko sila nilagay sa selda!"

He pushed me on wall! Namimilog ang mga mata ko nang malakas na bumangga ang likod ko sa pader.

Ngumisi siya sa akin. "Oo Ellen. Halimaw ako. Wala akong puso. Wala akong awa. Kung ano man ang nasa isip mo ngayon tungkol sa akin at mga paratang mo ay totoo ang lahat ng iyan! May magagawa kaba ha? Anong magagawa mo?"

Napapikit ako. Muling kumuyom ang mga kamao ko.

"I-ikaw ang nag. . . nagpahirap sa amin?" nahihirapan kong tanong mula sa kaniya.

Muli niya akong tinitigan na may ngisi sa mga labi.

"Lahat ng tanong mo ay oo ang sagot ko."

Hindi ko ulit napigilan ang sarili at umangat ang palad ko sa kabila niyang pisngi.

"Halimaw!"

Pagkasabi ko noon ay mabilis ang kilos niyang hinawakan ako sa panga at diniin sa pader. Sumakit ang leeg ko mula sa pagkakatingala sa kaniya at dumagdag pa ang diin ng palad niya sa akin.

"Sabihin mo ang lahat ng gusto mong sabihin sa akin Ellen. Bihag na kita ngayon kaya wala ka ng magagawa para tulungan ang mga kapatid mo!"

Tinaas ko ang isang kamay at pinagpapalo ang bisig niya.

"Bitawan mo nga ako!"

Nang ayaw niya akong bitawan ay gumawa ako ng paraan upang maabot ng bibig ko ang kaniyang daliri. Agad akong nabitawan ni Braylon nang kagatin ko ang daliri niya.

Malakas ko siyang tinulak sa dibdib at tumakbo ako pabalik sa kwarto namin. Pero nang isasara ko ang pintuan ay bigla niya iyong sinangga. Madilim ang mukha niya at ano mang oras ay sasaktan niya ako. Kakaiba si Braylon ngayon. Kung nakakatakot siya noon ay mas nakakatakot ang aura niya ngayon.

Sinipa niya ang pintuan kaya humampas iyon sa dingding. Nanlalaki ang mga mata ko nang makitang parang hihiwalay iyon sa kinadidikitan.

"Braylon?"

Hinablot niya ako sa braso at hinila sa kaniya.

"Ikaw ang kabayaran ng lahat Ellen kaya dapat lang na aliwhin mo ako kaysa kalabanin!"

Tinulak niya ako sa kama namin kaya napaatras ako mula sa takot. Nang kalasin niya ang belt niya ay naiiyak ako. Mariin siyang nakatitig sa akin. Ang mga mata ay nag-aapoy sa galit at gusto akong sunugin.

"Magbabayad ka sa mga kasalanan ninyo! Ikaw ang magbabayad ng lahat Ellen! Naging mabuti ako sa iyo pero hindi mo iyon nakikita!"

Hinawakan niya ako sa magkabilang binti at binuka iyon. Sinubukan kong kumawala pero mas malakas siya sa akin.

"Sumigaw ka kung gusto mo, wala akong pakialam!"

Pareho kaming galit. Hindi niya ko hinalikan at sapilitang pinasok ang p*********i niya sa akin kaya para akong napunit. Kumapit ako sa unan at mariin na pumikit nang mabilis siyang umabante sa loob ko.

Tiniis ko ang sakit. Tahimik akong umiyak. Walang pakialam si Braylon sa nararamdaman kong sakit dahil nananaig ang galit niya sa akin. Pero nang magtama ang mga mata namin ay agad siyang natigilan. Bumagal ang paggalaw at malakas na sinuntok ang gilid ko.

"What the f**k I am doing?"

Pinatong niya ang noo sa noo ko at hinaplos ako sa pisngi. Nasa loob ko pa siya pero hindi na gumagalaw.

"I'm s-sorry. . ."

Nang marinig ko ang mainahon niyang boses ay tuluyan akong napaiyak. Malakas akong humikbi dahil parang sasabog ang dibdib ko sa sakit.