Alas onse na ng gabi, at heto pa rin ako nagtatiyagang naghihintay kay Miguel. Nakadungaw ako sa nakabukas na bintana dito sa kwarto ko. Payapa ang gabi, at kay bilog ng buwan.
Napangiti ako sa isiping para akong isang asawa na matiyagang naghihintay sa pagdating ng aking kabiyak. Kani-kanina pa lang ang kanyang pag-alis patungo sa gubat na pinuntahan namin noong nakaraang mga araw, para mangaso. Nagtataka man, ay hinayaan ko na lamang siya sa mga binabalak niyang gawin. Pinigilan ko siya, at sinabi kong mapanganib doon lalo na at gabi, pero nagpupumilit pa rin siya, kesyo daw na miss na niya ang pangangaso sa gubat na halos kada gabi niyang ginagawa doon sa liblib na baryong pinagmulan, na isa sa mga pangunahing hanapbuhay nila. At sino naman ako para pigilan siya?
Gusto ko sanang suma
