Kabanata 34

1269 Words

Mabuti na lang at may recovery sa cellphone ko. Napahawak ako sa aking dibdib at nakahinga nang maluwag. Habang nasa biyahe ako pauwi ay sinend ko ang video sa group chat namin. Tulad ng inaasahan ay naniwala na sila kaagad dahil si Sir Jayden na mismo ang nagsabi. Kung ako lang talaga ay hindi maniniwala ang mga ‘yon. Grabe, isang linggo na hayahay ang buhay ko. Walang trabaho sa gabi. Masasanay na naman ako nito na walang ginagawa kaya kapag nagbalik na kami sa trabaho, tatamarin na naman ako palagi. Good luck naman talaga. “Oh? Bakit nandito ka na? Akala ko ba balik trabaho ka na ngayong gabi?” kuryosong tanong ni nanay. Nagkibit-balikat ako saka nagmano sa kanila ni tatay. “Wala po kaming pasok ng isang linggo eh. Hindi ko rin maintindihan kung bakit pero bayad naman daw ang oras

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD