"Geçti güzelim." dedi abim saçlarımı okşarken... Ben hala dün olan olayın etkisinden çıkamamış, etrafta bir ruh edasıyla geziyordum.
"Uyanacak değil mi?" dedim abime.
"Uyanacak..." dedi tek bir an bile duraksamadan. Dün, Araf'ın duran kalbi doktorların uğraşları sonucu tekrar atmaya başlamıştı. Onu tamamen kaybettiğimi sandığım o 3 dakikada aklımdan binlerce anı geçmişti... Daha sonrada ona kavuşma yöntemleri... Kararlıydım... O, bu hastaneden canlı bir şekilde çıkmazsa, bedeni henüz soğumadan bende gidecektim yanına... Başımı duvara yaslayıp onu izlemeye devam ettim... Çoğunlukla bunu yapıyordum... Dünden beri yüzlerce kez dua etmiştim Tanrı'ya, ama beni duymuyor gibiydi... Ya da Tanrı benden nefret ediyor ve sevdiklerimi teker teker alarak cehennemimi dünyada yaşatıyordu...
"Bir şeyle
