"Bebeğimiz."
Dudaklarımdan dökülen kelime ve Araf'ın gösterdiği tepki arasında geçen süre de, kalbim kan pompalama işlevini bıraktı ve benden bağımsız bir ülke kurdu.
"Hı?" dedi Araf, yüzünde aptal bir ifadeyle. Gülümsedim.
"Bebeğimiz." dedim, elindeki ultrason resmine parmağımla dokunarak.
"Kimin?" Elimi yanağına koydum ve parmak uçlarına yükselip diğer yanağını öptüm.
"Bebeğimiz dediğime göre, başka birinin." Yeniden güldüm.
Gözleri kocaman oldu ve elindeki resme yeniden baktı.
Sonunda beyni yeniden çalışmaya başlamıştı.
"Bizim bebeğimiz mi?" diye bağırdı, "İkimizin bebeği mi?"
"Farklı fantezilerimiz olmadığına göre, ikimizin bebeği."
"Bizim bebeğimiz, değil mi?" Çıkarttığı insanüstü sesler yüzünden Can'da odaya girdi.
"Ne oluyor?" Araf, Can'a döndü.
"Baba oluyorum, ulan
