Bugün fazlasıyla heyecanlıydım. Hatta o kadar heyecanlıydım ki uyuyamamış, sabah erkenden kalkmıştım.
"Günaydın, sevgilim." dedi Araf, mutfağa girerek. Ona dönünce heyecanım yerini şaşkınlığa bıraktı. Duş almış, güzel kokular sürünmüş ve jilet gibi giyinmişti. Bebeğimiz için alışverişe gidecektik, sizce de biraz fazla değil miydi?
"Günaydın." dedim en sonunda. Sabahın köründe uyanıp, can sıkıntısından dolayı yaptığım poğaçalardan birini ağzına tıkıştırdı.
"Benim çıkmam gerek, güzelim. Sen de kahvaltını güzelce yap."
"Nereye gidiyorsun?" dedim ona dönerek.
"İşle ilgili bir durum."
"Ama bugün pazar." Omuzlarını kaldırdı.
"Adamlar bugün müsait." Başımı salladım, "Ne oldu ki?" Yüzümün düştüğünü fark etti, "Güzelim?"
"Bebeğimiz için alışverişe gidecektik." Elini alnına vurdu.
"Hay ak
