Araf'tan...
Ciğerimin somut olarak kül olduğunu hissediyordum. Esila'ya ve bebeğime yetemediğim düşüncesi içimi yakıyordu. Derin bir nefes aldım.
"Bırak şu sigarayı artık. Kaçıncı oldu bu?" dedi Can.
"Bilmem ki." dedim ve parmaklarımın arasındaki sigarayı kül tablasına yerleştirip, elimde kalan boş paketi rastgele bir yerlere fırlattım.
"Yuh ulan, yuh! Kaç paket var burada?"
"Çok paket var." dedim işaret ettiği yere göz ucuyla bakarak. Kül tablasına yeniden uzandığımda elime sertçe vurdu ve sigarayı tablaya bastırarak söndürdü. Umursamadım ve çekmecemde yeni bir paket aramaya koyuldum.
"Ulan! Susayım diyorum, karışmayayım diyorum da... Her şeyin bir sınırı var!" Çekmeceyi sertçe kapattım.
"Karışma bana." dedim bakışlarımı ona dikerek.
"Ne karışmaması? Bir ay geçti. Koskoca bir ay
