On gün ne kadar da çabuk geçmişti. Hiç bir şey anlamamıştım, yaptığımız kaçamak tatilden. Ama kendimi bir o kadar da dinlenmiş hissediyordum. Araf'ta eskiye dönmüştü.
"Üzülüyorum, burdan hiç gitmesek?" dedim elimdeki son valizi Araf'a uzatırken. Valizi aldı ve bagaja koydu.
"Yine geliriz, hayatım." Bagajı kapatıp alnıma bir öpücük kondurdu.
"Söz mü?"
"Söz." Gülümsedim. Kollarını belimden çekip, gitarı arka koltuğa yerleştirdi.
"Bir kez daha sesini duyacak mıyım?"
"İstersen neden olmasın?" Gülümsemem genişledi.
"Kuzucuklarım..." dedi babaanne. Geriye döndüm ve ıslak gözlerine baktım.
"Babaanne, ağlama lütfen." Kollarımı ona doladım. Araf gülümsedi.
"Ağlamıyorum, kuzum."
"Hiç inandırıcı değilsin." dedi Araf.
"Sus bakayım sen, eşek sıpası!"
"Hala o sabahki konu mu, canım?" Ara
