Bir kadın düşünün, her bir kelimesiyle kendine tekrar tekrar aşık eden... Bir kadın düşünün, gülüşü, saçları, kokusu, dokunuşu aşkın tanımı olan... Ve bir kadın düşünün, hayatınızda kalan tek kadının elini öpüp, erkeğinin gözlerini doldurabilecek... O an sağlamasını yapmıştım sevdiğim kadının, o Tanrı'nın en sevdiği melek olmalıydı ve benim korumam için gönderilmişti kucağıma. Acılarla dolu on yedi senenin ardından, merhem olsun diye gönderilmişti yaralarıma... Bana merhem oldukça, kendi yaraları da kapanmıştı. Tereddüt etmeden avuçlarına bırakmıştım kalbimi ve o da uçup gitmesinden korktuğu bir kelebek gibi sımsıkı sarmıştı, oysa bilmediği bir şey vardı veya daha sonra öğreneceği, o kelebeğin kanatları kırıktı.
~Araf Çağlar
★★★
"Sen ne kadar güzel birşeysin." dedi Araf, parmaklarımı pa
