Chapter 37
Panaginip
Julienne's POV
Several Years Later. . .
Lumipas ang tatlong taon ay nanitili ako sa dito sa Quezon, dito ako nagsimula ng panibagong buhay kasama ang anak ko. Tatlong taon na sya, at nagkatotoo yung predict dati ni Enzo ang pinagbubuntis ko, tama sya dahil isang baby boy nga ang isinilang ko. Si baby Ethan.
Sobrang saya pala talaga sa pakiramdam ng may inaalagaang anak, nakakawala nang stress kahit may kakulitan ang anak ko.
Sa lumipas din na tatlong taon, nawalan na talaga ako ng balita sa mga naiwan kong kaibigan sa Maynila, maski kay Terrence ay wala na akong balita.
Hindi ko alam kung bakit sa tuwing naaalala ko sya ay hindi parin nawawala ang sakit. Naiinis nga ako dahil taon na ang lumipas pero sa tuwing naaalala ko sya napapagtanto ko na hindi ko parin pa
