NANGINGINIG ang tuhod ni Dorothea na nakatingala sa malaking mansion ng Suarez. Bukas na ang Malaki at engrandeng kasal ng Suarez at Chen. Ang pag-iisang dibdib nila. Ngunit hindi papayag si Dorothea na habang nagpapakasaya ang Suarez ay maiiwan siyang luhaan sa huli.
“Sisirain ko ang buhay niyo. Sisirain ko ang pangalan niyo!” mariin niyang bulong sa sarili at walang pag-aalinlangan na pumasok sa loob. Dahil kilala na siya ng mga tao roon ay hindi siya nahirapan na makapasok, but other men try to stop her when they noticed that she is heading in the garden where both families have intimate dinner celebration.
“Dorothea! Tumigil ka. Umalis kana!”
Wala silang nagawa nang pumasok na ito sa loob at dumiretso sa hardin hanggang sa makalabas ng likod. Bumungad sa kanya ang mahabang lamesa
