YEKTA
Üzerimdeki su damlaları bir bir zemine süzüldü, her damla, kalbimde yankı uyandıran bir titreşim gibi düşerken, belime sardığım havluyu sıkıca tuttum.
Aynadaki yansıma bana, göğsümde bir ağırlık bırakacak kadar derin bakıyordu. Dişlerimi sıktım, derin bir nefes aldım ve kendimi toparladım. Bu kadar kolay yıkılmamı beklememeliydi.
Bugün yaşadıklarımı aklımdan bir türlü atamıyordum. Aşkım’ın denize dalışı… Kendini o dehşet verici dalganın kollarına bırakışı...
Beni izlerken gözlerimde yansıyan o korku ve çaresizlik... Her şey, her şey bir şekilde öfkemin ateşini körüklüyordu.
Onun ölmesine izin vermeyecektim ama yaşamaya da izin vermeyecektim! O, bir şekilde benim kontrolümde olmalıydı. Beni bırakıp gitmeyecekti… Ama yanında da olamayacaktım!
Bacaklarım beni taşıyamaz gibi oldu
