The forgotten memories

I am now on my way to Cardios Bar. My favorite place.I know that it's not good for a teen going to a bar. Hindi naman ako pupunta don for drink, guys or I'm not a drunkard. Pupunta ako don to dance. To dance only.Nothing more,nothing less. "Good evening ma'am." bati sakin nung security guard.Well,i don't need to do any kinds of processing or anything since i'm only a teen ager.I pay them triple, that's why. "Good evening." then dumererso na ako sa loob. As i enter the bar, i can see that there really are a lot of improvements. Matagal tagal na rin akong di nakappunta dito. Tumingin ako sa dance floor, may mangilan-ilan na ring sumasayaw, gosh, i can't wait to dance. But as soon as i went to the dance floor, to dance obviously.I heard someone calling for attention. "Hey, miss beautiful!"hindi ko nalang pinansin. First of all wala naman akong kakilala na nandito sa bar, and secondly, I'm aware na hindi naman ako kagandahan.I know what i have and i don't have.I know my limits. Then i felt someone caressing my shoulders.And that's really disgusting. I furiously grab that hand, then twisted it that made that man groan because of pain.You deserve it.You touched the wrong woman jerk. "What do you think your doing?!!"i almost shouted. "Ahh!! Wait, wait.Ahh!!! Stoppp!!!" he kept on groaning. "Who gave you the permission to touch me??!!" "I'm sorry ok!!" binitawan ko na sya.Even though hindi ko pa napupitol ng tuluyan yung makasalanan nyang mga kamay. "Why did you do that?" i asked him.Pinilit kong pinapakalma yung sarili ko. "It's just...you're so beautiful ang flawless. I couldn't stop myself for touching you." i punched him in the middle of his face.Antigas ng mukha,palibhasa puspusan ng kapal.Akala mo naman kung kaguwapuhan,mukha namang kamag-anak ni Godzilla.. "How pathetic... Now, if you still want to breath until tomorrow, get out of my sight. Now." eto nanaman, lumalabas nanaman yung bad side ko. I can't help but to show the real me whenever these situations come.Hindi ko talaga maiwasan ang pagiging masama, lalo na't normal ang pagiging masama pag ikaw ay isang... "Hey,Lhea?Lheandria Amhora Eigenberg?" napatigil ako sa pag-iisip nung meron nanamang isang lalaking nagsalita. Nagulat ako kasi alam nya yung pangalan ko. At nung lumingon ako... si Gerald lang pala. Batchmate ko mula Elementary. And bestfriend of David. David, my only ex.Or shoul i say, my first love. Who gave me a heartbreak.The first and the worst heartbreak. ~Flashback~ "Babe!! I missed you so much!!!" i hugged him pagkakitang pagkakita ko sakanya. I can see the eyes of people around us looking at me and David.Well,obviously because were too young to enter a relationship.Wala naman kaming ginagawang masama,so, what's the deal? It's not us who's the problem here, it's their judgments.People really are judgemental. I turned attention to David,whose now beside after a week of staying in Korea Galing kasi sya sa Korea, pinatawag daw sya ng papa nya don.Maybe because in-train sya ng apapa nya how to handle their business.His family own a large businesss in Korea.And David is their only child,so he has no choice but to accept the fact na sya ang magmamana ng malaking business nila.Korean ang father nya, and filipina naman ang mother nya.So meaning, half half sya. "Ako nga din eh, sobrang namiss kita.I missed you very much." nakangiti sya, pero hindi ko ma-trace sa mukha nya ang excitement. Namiss nya ba talaga ako? Base kasi sa mukha nya,parang napipilitan lang lahat ng ginagawa nya.Yung ngiti, yakap,at yung i miss you nya sakin kanina...para pinilit nya lang yung sarili nyang gawin lahat ng yon... Ano bang iniisip ko, pagod lang siguro sya. Oo, pagod lang sya.Iyon lang yon,pagod lang sya.Ok?OK. "So,how's your trip. Nakakapagod ba? " ppinilit kong gawing genuine yung ngiti ko.Ayokong mabasa nya sa mukha ko ang duda,even though malaki naman atalaga ang tiwala ko sakanya.Malaking malaki.At ayokong masira yung tiwalang yon. "Oo eh." See?tama.Pagod nga sya. Bakit ba ako nagdududa sakanya.Nagdududa ba akong meron syang iba??Oh my god,why am i even thinking about this. This is not good.Hindi dapat ako magduda.He's a loyal man.Hindi nya ako magagawang lokohin.Mahal na mahal nya ako,at alam ko yon. Dapat ko nang itigil tong dudang nararamdaman ko. Ang simpleng pagdududa ay pwedeng sumira ng isang relasyon, kahit gaano katagal at katatag iyang relasyon nyo na yan, pag iyong isa ay nagduda na, siguradong meron at merong pagbabago na mangyayari. Hanggang sa unti unti nang nasisisra na iyong relasyon nypng kinaingat-ingatan nyo.Ayokong mangyari yon sa amin ni david.AYOKO. I love him so so much.And i know that he feel the same way i do towards him. "How about we go for a date.Well,maaga pa naman,and wala tayong gagawin pareho.So...what do you think babe?"ngiting ngiti na sabi ko habang nakakapit sa braso nya.I really,really really want to go on a date with him.Sobrang namiss ko kaya sya. " Ahmm,babe..." napatingin na ako sakanya.Is he going to refuse? "Yes babe?" i tried to give him a sweet smile. "Pwedeng next time nalang... pagod kasi ako eh." kung sabagay. nakakapagod din umupo ng ilang oras.Oh,my poor baby is so tired.Pasalamat ka understanding tong girl friend mo na kahit tumanggi ka sa date natin,mahal padin kita.Hayy naku. "Ok, i understand. Bukas nalang." i smiled,but behind me is covered with disappointment. "H-huh? Bukas? How about next week." "eh bat next week pa. Do you have plans for the next days? " " Ahmm, oo. meron" " Ahh, ok. How about... sama ako sayo sa mga plans mo. Kahit di na tayo magdate next week. Ano, G ka? " " Ahm, wag nalang,baka mapagod ka pa.Dun lang naman ako s a bahay eh,mag...ahmm...magbabasa ng mga libro,kasi alam mo na,malpit nanaman pasukan." ah oo nga no.Next week,nasa tenth grade na kami.Pasukan nanaman. "Then we can study together. Para mas masaya." " No.Let's study by our own this time.ok?" Disappointed x2 " Ah,ok.Sige." He is...wierd.Well, he's always wierd. . . . . . Rise and shine!Good morning earth!! 9:00 na ng umaga.I don't usually wake up this late,but since wala namana kong plans for today,i decided to take a long beauty reast.Hindi na ako nag-alarm,wala naman akong gagawin maliban sa pagbabasa ng libro.But before those reading reading mamaya,tawagan ko muna si David. Goah,i miss him already. ~Caling "Babe?" ~ ~The subscriber is cannot be reached,please try a-~ Luhh,busy ba sya?Akala ko magbabasa lang ng libro,eh bat di pa nya magawang i-accept yung calls ko.Ano ba naman yan Hayy, it already ruined my morning. Ikaw David ka ha,kahapon ka pa sobrang weird.Wierdo ka talaga kahit kailan. Bumaba na ako sa kusina para kumain ng breakfast.And when i saw the dining table...ouch.Here's that hurt feeling everytime i come over the dining. Nakita ko lang naman kasi yung pamilya ko,kumakain at nagsasalo salo sa hapagkainan,tumatawa,nakangiti, nagkukwentuhan,at halatang masaya sila. Kahit na...kahit na wala ako. Hindi ko nalang sila pinansin,dumeretso ako sa may kusina para kumuha ng pagkain ko pero... "Manag, bat wala pong pagkain?San yung breakfast ko?" "Po?Akala ko po kumain na kayo.Sabi po kasi ni sir... " i raised my brow. Sinadya ba nilang hindi ako tirhan ng pagkain? "H-hindi nila ako tinirhan?" "Oo, bakit? May problema ba?" napalingon ako sa may likuran ko, nandon si Lassandra, kapatid ko. May pagkamasungit sya.Ayaw na ayaw nya saken. Hindi ko sigurado kung si kuya Lester ba talaga ang dahilan ng galit nila sakin o may iba pa syang pinanghuhugutan. "Hindi nyo ako tinirhan ng pagkain ko?" "At bat ka naman namin titirhan ha." is rhat even a question? "Kasi myembro din ako ng pamilyang to.Ano ba? Bat ba ang sama sama nyo sakin ha? Wala naman akong hinagawang kahit na anong masama sainyo ah,bat ganyan kayo kung mangtrato sakin,parang di nyo ako kaano-ano." " Well,aparang ganon na nga.Like ...duhh,sino ba namang magkakagustong magkaroon ng kapatid na murderer like you." Then i just felt my tears falling unstoppable from my eyes after hearing those words from her. Naiintindihan ko namang ayaw nila sakin.Oo,mula noon naman di ko naramdmaman na mahal nila ako,pero kahit kailan hindi nila ako tinawag na ganito... murderer?Mula mismo sa kapaptid ko,isa akong murderer? Ang sakit sakit lang isipin na kahit miyembro ng pamilya mo,ayaw na ayaw sayo.At halatang may malaking galit sya sayo. Ang sakit nung,parang mas mahal pa nila yung alaga nilang aso kesa sayo na kapatid nila mismo.Kapaatid nya ako.Hindi man completely na kapatid pero kaapatid nya ako. Umalis nalang ako sa harap nya.Ayokong nakikita nila akong umiiyak.Ayoko non.Nagmumukha akong mahina,ayokong sa paningin nila,mahina ako.a Napag isipan kong pumunta nalang muna ako sa bahay nila David.Ayoko dito sa bahay.Pakiramdam ko,pag nandito ako sa bahay,parang mag-isa lang ako.At least kapag kasmama ko si David,mabawasan kahit papano tung bigat na nararamdaman ko dahil sa pamilya ko. . . . . . Nakarating na ako sa bahay nila.More like mansiyon ata to eh,anlaki kasi. As i open their gigantic door,i saw maids cleaning each ang every corner of the house. They really are rich.Pero masasabi kong mas mayaman parin ang pamilya Eigenberg. "Hi miss,si sir David po ba hanap nyo?" "Ah,oo.Nasan ang room nya?" sa isang taon na relationship namin,hindi ba ako familiar sa kanila? Kung sabagay, mukhang new hired maid to, ngayon ko lang nakita eh. "Po?Ahh,kayo po ba si miss Samantha?" "Samantha?Sinong Samantha?" "Girlfriend nya po.Hindi po ba kayo yun?Miss Samantha?" hindi ko alam kung ano dapat ang magiging reaction ko sa sinabi nung maid nila.Ibig bang sabihin nito... "G-girlfriend nya y-yung samantha?" "opo" Ha ha ha. " Kung joke yan,pwede itikom mo nalang yang bibig mo.Hindi na kasi maganda yang sinasabi nang mabaho at madumi mong bunganga" Wala na akong pakealam kung tawagin nila akong maldita,masama o kahit ano pa,basta nang alam ko lang sa mga oras na to...sobrang bigat nung dibdib ko.Naninikip yung dibdib ko.Parang pinupunit yung puso ko sa maliliit na piraso. Parang pinupukpok ng martilyo yung puso ko sa sobrang sakit nung mga nalaman ko. Hindi ko inaasahan na, yung mga duda na pilit kong inaalis noon,mga katotohanan pala. Yung akala ko gagaan ang pakiramdam ko at makakalimutan ko yung mga sakit na naramdaman ko dahil sa pamilya ko pag pumunta ako dito, pero hindi. Yung bigat na naramdaman ko nung pagsalitaan ako ng kapatid ko ng masasakit, 10 times na nadagdagan ang blbigat ng dibdib ko dahil sa nalamn ko ngayon tungkol sa mahal ko. "Nasan yung kwarto nya," wala akong pakealam kung naguguluhan na yung maid dahil sa inaasal ko. Gusto kong makita yang pagmumukha nang David na yan ngayon din. "Nasa taas ho,unang kwarto po na makikita nyo pag umakyat kayo,yun po ang kwarto ni sir."nilagpasan ko lang sya at dumeretso sa sinabi nya. Feeling ko ang bibigat ng mga tapak ko.Guato kong magwala.Gusro kong umiyak ng malakas na malakas. Pagkaakyat na pagkaakyat ko,nakita ko kaagad yung pinto ng kwarto nya,medyo bukas,kaya di muna ako pumasok at nakinig muna sa mga sinasabi nya. "Asan ka na ba talaga?...Malapit na?...sure ka?...Aantayin kita ha.Ok bye Sam...Love you too..." Ouch.Now that pain hits different.Yung feeling na...yung kaisa-isang tao na sinasabihan mo ng 'i love you',may love palang iba. I slowly opened his room's door.Nakita ko syang nagtatype ng kung nano sa phone nya.After a couple of seconds,he noticed me. Nanlaki yung mga mata nya nung nakita nya akong umiiyak.Yeah,umiiyak nanaman ako.Anong maggawa ko,eh kahit anong pigil ko sa pagluha,tulutulo pasin sila.D*mn these eyes,why can't you stop cring.!! "L-lhea..." "Hi.Kamusta pagbabasa mo ng libro...Mukhang masaya ah.Masaya ba???ha??Masay ka ba jan sa ginagawa mo??!!!" hindi ko na mpigilan ang saeili kong mapasigaw.Ansakit eh. " I-i xan explain,okay?" " Explain what David?Kung paano ka kagaling at napagsabay sabay mo kaming dalawa?!Ha?!" " H-hindi.Hindi ganon yon" " Ok then,kung hindi ganin yon,ano yon?I'll let you explain yourself...Now tell me,w-why?W-hy did you cheat on me!!!!!??! Am i not enough??!!" " N-no, you're more than enough" i gave him a slap.A slap that made him tilt his head a little. " Ang kappal ng mukha mong sabihin na more than enough,ako?!!!!!!More than enough naman pala,eh bat naghabap ka pa ng iba???!!" Natigilan kaming dalaw a nang may tumawag sa phone nya.At lalo komg ikinawasak nang tinignan ko kung anong nakasulat. 'Babe♥️'Aray naman. Hindi ba pwedeng ibang endeaent nalang ang sa kanila.Pag kasi iisang endearment ang ginamit nya saming dalawa,i feel more betrayed.Sobra sobrang sakit. " Oh,bat nakatirig ka lang jan?Sagutin mo." " H-huh?" " Sabi ko sagutin mo.Tumatawag Gf mo oh.SAGUTIN MO SABE!!!!!!!" agad-agad nyang kinuha yung phone nya at tinap ang green button. " Ahmm,hi C-carla." Carla? Ibig sabihin... hindi lang kami ni Samantha ang babae nya?? Nakita nya ata kung gaano lumala lung itsura ko nang marinig ko yung Carla. kaya pinatay nya yung tawag "A-ahm,Lhea s-si carla ano lang,a-ahm k-kaibigan la-" di ko na sya pinatapos magsalita,ang kapal ng mukha nya. "Nagawa mong pagsabaysabayin na tatlo.Wow.Ang galing mo talaga.Pano yun?" Pano mo nagagawa yun?Pano mo nasisikmura na tatlo kaming pinagsasabay mo?ha?Wait,o baka naman apat kami?Lima?o anim?..." i laughed sarcastically "Nakakatulog ka pa ba nan?Kasi kung oo,hindi ka na tao David.Hayop ka.Hayop ka!!!" halos pasigaw na yung boses ko habang ainasabi yung mga salitang yon.Wala na,wala na akong kontrol sa sarili ko. Nanatili syang tahimik. "Ikaw nalng meron ako alam mo ba yon?" nakayuko lang sya. "Ikaw lang ang taong alam kong pwedeng takbuhan pag may problema ako.Kasi pmamilya ko,hindi ko alam kung pamilya pa ba turing nila sakin.Pero bakit?Bakit mo ako nagawang lokohin ha?" "Simula ngayon,tapos na tayo." tinignan ko yumg mukha nya,wala manlang realsyon.Hanggang sa nagsalita rin sya... " Gusto mong tapusin na to?Sige,hindi ka naman kawalan." Those words are the definition of heartbreak to me. . . . . . Nang makauwi ako,gabi na.Galing ako sa bar pagkatapos ng pag uusap at sagutan namin. Whaen i got home, naabutan ko silang magdidinner. Like a complete family. Sana ako din.Sana ako din may pamilya.Ansaya siguro non.Yung tipong,may yayakap sayo pag may problema ka,yung tipong may dadamay sayo sa tuwing dadaan yung mgamasasakit at mahihirap na part ng buhay mo. Binalewala ko nalang,kasi wala naman akong mapapala kung mag eemote nanaman ako.Dederetso nalang ako sa kwarto ko.I need to rest.I want a rest. . . . . . Umaga na.Or shoul i say,magtatanghali na. Wala akong gana,wala akong gangang kumain,tumayo,gumalaw,o kahit ano. Kahit nakatulog naman ako kahit papano,parang pagod na pagod parin ang pakiramdam ko . Hanggang sa umabot na ng 5 days,nasa kwarto lang ako.Minsan dinadalhan nalang ako ng mga maids ng makakain ko. Now,i better.Medyo um-ok na ang pakiramdam ko.Di na gaya ng dati. I decided to go outside,since ilang araw din ako sa loob.Pagkalabas ko,maggagabi na,gusto ko magbar.Feel kong sumayaw ngayon.Para makalimot. ~END OF FLASHBACK~ "So,how's life?" tanong sakin ni Gerald. "Miserable.As always." "Oh,ok.How about David,i heard you guys are in a relationship." this is the topic I don't want to open up. When it comes to this kind of topic,i become speechless. "Ahh, i wanna go.I want to dance.Byee,see you around." i waved goodbye,he waved back. Bumalik ako sa dancefloor.Its a hip hop music,makes me wanna dance. I danced like i owned the dancefloor.I didn't care if i bump into something or someone.But tonight,i just wanna dance!! I think I've been on the dancefloor for 15 minutes already.I can already feel the tiredness,but i still wanna dance. Until suddenly,i bumped into a guy wearing black Jack's. I turned my sight quite upp,cause he's a tal guy.But when i realized who the man was,it made me numb and paralyzed.I can't even move a bit. It's... it's David. "David." i almost whispered when i say his name. "It's you.I already know it's you.The way you dance,your hair,your shape.I know it's you." what is he trying to say??? " Ahmm,hi." i said, awkwardly. " Lhea,i need to tell you something." now this makes me nervous. " I...i still love you.Come back to me please." Now that madee furious.I couldn't stop myself to slap him. " How dare you say that you still love after making me cry for almost a week." " I...HATE...YOU!!!" This time,i didnt gave him a slap. I gave him a punch.Furious punce.Direct to the face.Hits him right.He deserve it . Until i decided to go home. . . . . . Pagkauwing pagkauwi ko, dumeretso na ako sa kwarto ko,pero bago pa man ako makararing sa pintuan,Lassandra blocked my way. " Excuse me." i said calmly but she didn't move an inch. " I said, excuse me.I wanna rest.Please." hindi parin sya umalis. " Move." matigas kong sabi. " Why would i?" " Wag ngayon Lassandra please lang." i was about to pass her when suddenly,i felt a slap.A hard slap from her. " What was that for?" " That is for raking away my father." ano daw?yung ama nya? Ang gulo gulo nya. " Ano bang pinagsasasabi mo jan ha.Wala akong kinukuha mula sayo.Kaya pwede ba,tumabi ka jan gusto ko nang magpahinga." maglalakad palang sana ako pero bigla nyang hinila yung buhok ko.At ang sakit non. " A-aray!! Lassandra ano ba!!!Ano bang problema mong babae ka?!!!" " Ikaw! Ikaw ang problema ko.Mangaagaw ka kasi.Inaagaw mo si daddy sakin.Inaagaw mo sya mula samin ni mommy.Mas mabuti pang lumayas ka nalang.UMALIS KA NA SA BAHAY NA TO!" "Hindi ko sya inaagaw sayo,ikaw ang nang aagaw sakanya mula sakin.Mula nung dumating kayong maag ina sa buhay namin ni daddy,naging misirable na ang buhay ko...Kaya wag mong masabi sabing inaagaw ko sya sayo,kasi first of all,ikaw ang nang agaw at hindi ako." " What is going on here?" Mukhang narinig nila Daddy yung sigawan namin ni Lassandra. Si mommy,(Stepmom),nakataas ang isang kilay habang nakikitang hawak hawak ni Lassandra ang buhok ko.Samantalang si daddy....Si daddy walamg kahit na anong reaksyon na mababasa sa mukha nya.And that hurts. "Fine" i broke the silence. "You want me out of this house?Then fine,let me give you a bonus.I will also get out of your lives." then i went to my room to get my keys,bag then walked out of the house. Pero bago pa man ako tuloyang makalayo,i heard dad shouting to one of the maids. "YOU'RE FIRED" wow ha,nagawa nya pang pagsesante habang yung anak nya naglalayas. Sumakay ako sa kotse ko,and drcided to leave.Pupunta ako ngayon sa bahay na iniwan sakin ni kuya Lester.Hindi man sya kasing laki ng mansyon nila dad,masasabi kong malaki din ang bahay na iyon. While i was driving,lahat ng mga masasakit na mga salitan natanggap kko mula sa kanila ay paulit ulit na tumatakbo sa isip ko. Those thoughts made my eyes turn into a stream because of unstoppable tears comming out of it.Until due to crying,my eyes got a little blur now.Them i suddenly went out of control with the steering. Then the next thing knew.I was caught in an accident...