Tahimik lang ako pero may hingal pa rin habang nakaupo sa mesa, pilit kong pinakakalma ang sarili ko.
Ramdam ko pa rin ang mabilis na t***k ng puso ko, ang init sa balat ko kahit malamig ang aircon ng VIP room.
Hindi ko alam kung paano ako napunta sa ganitong sitwasyon… isang bagay na hindi ko kayang ipaliwanag, mas lalo na sa sarili ko.
Brixton sat across from me, composed as if nothing had happened. Tila ba sa nagdaang ilang minuto ay hindi niya ako binaliw sa klase ng pangroromansa na ngayon ko lang naranasan sa buong buhay ko. Pinagdikit ko ang mga hita ko kasi dama ko pa rin ang kiliti roon.
Ito namang si Brixton ay nakaupo lang nang diretso, hawak ang baso ng wine, at may bahagyang ngiti sa mga labi. Kita sa mga mata niya ang saya na hindi ko alam kung paano papangalanan.
“Eat
