Chapter 31-2

937 Words

"Oo. Pero hindi lang naman kaming dalawa. Kasama namin ang iba pang ka-work namin," paliwanag niya para hindi ito mag-selos. "Okay," mayamaya ay wika nito. “It’s already lunchtime. Kumain ka na." "Ikaw?" "Hmm?" "Hindi ka pa din kakain? Lunch time na din," wika niya kay Brandon. Saglit naman itong hindi nagsalita. "I'll eat later," sagot nito sa kanya. "Okay," wika niya dito. Pagkatapos ay nagpaalam na siya dito. At nang matapos niyang makausap si Brandon ay tumayo na siya mula sa pagkakaupo niya sa swivel chair niya. Akmang maglalakad siya ng mapatigil. Humugot siya ng malalim na buntong-hininga. Itinaas niya ang hawak na cellphone at saka siya nag-type ng text message kay Vince at sinabing kumain na ang mga ito dahil lalabas siya. Naisip niyang mag-lunch out sa labas. Hindi na ni

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD