CHAPTER 159

3817 Words

VIZENCIO “Ayaw kong matapos ang pagkakataon na ito,” sabi niya sa akin. “Gagawa tayo ng maraming alaala na magkasama. Susulitin natin ang mga araw na magkasama tayong dalawa. Kung sa tingin mo ay panaginip ito, hindi ito panaginip. Totoo ito, mahal ko.” nakangiti na sabi ko sa kanya dahil kahit naman ako ay gusto ko na nandito lang kami. Na ganito lang kaming dalawa. “Sorry kung pati ikaw nahihirapan sa akin. Kasi may mga times na hindi ko kayang kontrolin ang nararamdaman ko. Mabilis akong umiyak, mabilis akong masaktan at mabilis na magbago ang mood ko. Kahit ba ganito ako ay mahal mo pa rin ako? Kaya mo pa rin ba akong mahalin?” malungkot na sabi niya sa akin. “Walang magbabago sa pagmamahal ko sa ‘yo. Kahit pa maging sino ka ay nasa tabi mo lang ako. Hindi ako mawawala sa tabi mo,

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD