Chapter 18
3558 Words
Nandito ako ngayon sa tapat ng condo ni Yuri. Wala akong lakas kumatok. Ayoko pumunta dito pero wala akong choice kundi pumunta dahil sa takot na baka masaktan nya ako physical. Hanggang maari ayoko mangyari yon kailangan ko mag ingat para sakin,para sa anak ko-namin.
"are you not planning to go inside or should i'll be the one bring you inside?" Nanuyo ang balahibo ko, tinakasan ako ng lakas ng may malamig na boses bumulong sakin mismong tenga.
"Y..uri" I stuttering said his name.
"Fear ah? You should be, let's get inside." walang buhay na anas niya bahagya sya lumayo sa pwesto ko.
Nanghihina ako tumabi upang bigyan siya ng daan nguni't kahit binigyan ko na siya ng espasyo sinadya nya pa din ako banggain. Mahina ako napadaing ng bumagsak ako. Ginapangan agad ako ng pag-aalala dali-dali ko hinimas tyan ko.
"Ganyan kana ba kahina. Pasok" He insulted.
Naluluha ako at lamang ang sakit sa puso ko, ang dating lalaking nag liligtas sakin. Ang lalaking kung ingatan ako parang isang babasagin ngunit ngayon siya na mismo ang nanakit sakin.
Pinilit ko tumayo. I follow him inside, he was sitting at the corners of his living room. Naka-dekawatro siya habang tinutupi ang dulo ng kanyang manggas na hindi inaalis ang tingin niya sakin. Nanatili ako nakatayo sa harapan niya inaantay sa susunod na sabihin niya. Ayoko umupo kase baka hindi naman pala ako pinapaupo mahirap na.
"What are you staring sit down." He said in calmly way.
I automatically sit down to the nearest couch.Para akong maamong pusa na nag aantay sa sunod na sasabihin o ipapagawa ng amo ko. This moment, this part makes me realize that I'm far from myself, this kind of my attitude is totally opposite of mine.
He's the only one can bring the other side of mine.
"read this." hinagis nya sa mini-table ang isang white folder. Bago siya sumandal sa back rest ng sofa niya at pinatong ang both hands niya sa arm rest.
"What's this?" I asks without looking him.
"Open it." He said.
I did what he said, my forehead automatically knotted reading the first word.
'Slave Contract'
"What the hell is this?" I yelled at him.
I didn't bother to read the other terms.
Yuri smirks, he actually knows that this would be my reaction.
"What? Don't you like it since you started this, slut." He insulted.
I gulps, nanginginig ang kamay ko sa galit at ang luha kong nag ba-badyang tumulo na pero nilalabanan ko ito.
"Wh..what If I don't agree with you?" Nilakasan ko loob ko upang matanong ko siya.
He let go a sarcastic laughs and sat properly.
"And you think you had a choice? And why would you disagree with me since you're the one start.."
"This is not what I wan.."
"Shut it up, I don't f*****g need your explanation and don't f*****g cut my words!" He pointed his pointed-finger to me and he can't hide the anger his longed for me.
Tuluyan ng bumagsak ang luha ko. Nang tumayo na siya at tumalikod sakin. Malapit na siya sa door ng room niya ng magsalita siya muli.
"I want you to sign that papers before the sun rise." He said coldly before he loudly close his door room.
'why are you doing this?'
nakatulala ako ngayon sa kisame ng condo ko,habang nakahiga. My tears continues escape. I hate it, i hate the situation I had right now. I f*****g hate it. How i end up like this? Is this all because of the stupid love that I have for him that's why i gotten this mess situation.
"Hanggang kailan mo balak tumalala?" Mabilis ako napa-upo at sumalubong sakin ang seryosong tingin niya na halos tumagos sa kaluluwa ko.
"A..aiko" I utterly lalo ata dumagsa ang luha ko.
Mabilis ang naging hakbang niya patungo sakin kaya tumayo ako upang salubungin siya, sinalubong niya ako ng mahigpit na yakap.
"I missed you so much" he whispered.
"Na miss din kita sobra." Ganti kong bulong saka ko ginantihan ng mahigpit na yakap.
"Uminom ka muna." nilapag ni Aiko ang isang glass water.
Nasa kitchen kami ngayon, I let go a lightly chuckles when I remember what happened inside of my room. Aiko good in ruined the situations. Imagine, nasa gitna kami ng aming pag da-drama namin dalawa then later on I heard his stomach grumble. This jerks, haven't eating yet that's why his stomach having reaction.
"stop laughing, you look idiot."iritableng suway ni Aiko bago umupo sa katapatan kong chair. Tapos na din siya magluto.
I chuckles again, I love seeing him in annoyed look it gives me satisfaction.
"You're cute." I compliments while still laughs.
Pinaningkit ni Aiko ang singit niya nang mata lalo tuloy siya naging cute sakin paningin hindi ko na pigilan ang sarili ko na dugkangin ang muka niya at pisilin ang dalawang pares ng kanyang pisngi.
"ang kyutt.. kyutt mo talaga" gigil na pisil ko sa pisngi niya.
"AWWW!" Malakas na daing niya.
Natatawa kong binitawan ang pisngi at bumalik sa upuan ko.
"anong problema mo?" galit na sighal niya sakin namumula ang kanyang pisngi pati ang kanyang leeg senyales galit talaga siya sa ginawa ko.
Umiling-iling ako sa kanya napabuntong-hininga siya ng malalim at walang imik namin sinimulan ang pagkain. Malapit na akong matapos kumain.
"Ang lakas mo ata kumain ngayon? What happen to your 'I need to maintain my figure'?" panggagaya niya sa tono ko anas niya while raising his eyebrows.
Lihim kong nakagat ang dila ko. Even him he notice masyado ba akong halata. Hindi pwede ito, hindi pwede malaman ni Aiko ang pagdadalawang tao ko dahil his going to investigate what happened to me. I'm surely he will gone mad if he founds out.
I secretly sighed and slowly drop my chopstick.
"bawal ba mamiss ang mga luto mo sakin?" nakangusong tanong ko sa kanya.
Nagulat ako na bigla sya humalakhak,
"Sabi ko na nga ba magaling talaga ako mag luto kaya hinahanap-hanap mo, hayaan mo hanggang nandito ako sa pinas ipagluluto kita araw-araw.Oh ayan kainin mo pa." tuwang-tuwa anas ni Aiko ngunit ako tinakasan ng lakas sakin narinig.
'Patayin mo nalang ako.' my mind screaming..
Parang gusto ko iuntog ang ulo ko sa sobrang pagsisi. Taena, bakit ba yon ang sinabe ko? Hindi totoong masarap ang luto niya, wala talaga talent si Aiko sa pagluluto ayan ang bagay na pinakaayaw ko na ginagawa niya. Kaya lang naman ako maraming nakain ngayon dahil sa dala niyang pagkain sa japan pero yong luto niya hindi ko pa binabawasan.
Hayop na yan, ang bilis ng karma.
"are you sure na ayaw mo dito mag stay?" Muli kong tanung.
Nasa labas na siya ng apartment ko. Nasa pintuan lang ko, nagtataka ako sa kanya balot na balot ang sout niya ngayon. Black hoody jacket naka mask pa na black tapos di pa na kuntento nag cap pa.
"Hindi na. Babalik nalang ako bukas ng umaga para ipaglu..."
"Wag na.. I mean may breakfast meeting kase ako." I reasoned out.
Muka naman siya na niwala sa sinabi ko,
"Sige na, kailangan ko na umalis. Mag-ingat ka dito. Tawagan mo agad ako pag may nanyari ah."Bilin niya bago ako niyakap ng mahigpit tapos hinalikan ang noo ko.
Hindi nako pako nakapag-paalam pa dahil mabilis ito lumakad pa palayo sakin weird, bakit stair ang gamit niya bakit hindi siya nag elevator?
"Aiko why is up to you?"
Kinaumagahan maaga ako dumating sa office ngunit hindi ko masimulan ang trabaho ko. This morning sickness is bothering me and later on, i have to face Yuri about the contrat he wanted me to sign. f**k this life, so annoying.
"Hey"
Ano na ba dapat kong gawin? Sabihin ko nalang kaya tungkol sa pag bubuntis ko pero paano si scar? Paano pag nalaman niya, masasaktan ko siya. Hindi ko kaya makita ang mahal kong bestfriend na masaktan lalo na ang dahilan ay ako.
"PECHIE" someone yelled at me habang inaalog-alog ako.
Gulat ang rumehistro sakin,
"Scar."I shockingly utter.
Kitang-kita ko paano siya nag aalala sakin, ang mata niya. Na lalo nagpapaguilty sa nararamdaman ko. Sa kasalanan na ginawa ko sa kanya, alam ko pag nalaman niya ito hinding hindi na niya ako mapapatawad pa.
"What happen to you? Bakit tulala ka dyan sa wall? Kulay blue lang naman ang nakikita mo?" nag aalalang tanong niya sakin, darn this tears. I cannot held it longer,
"Sc..ar" my voice shakingg and craking later on my tears flowing I can see panic in her eyes.
"Anyari bakit ka umiiyak? ano nakakaiyak sa tanong ko ?" She panicking ask me and wiping my tears.
"I'm pre..gnant" I said between in my sobs.
She stunned for a seconds maybe wondering about my confession but what more shocks me when Fimescar back to her senses she automatically hug me.
"Congratulations."she whispered which made me cry me more.
This heavy feeling in my chest is killing me because of so much guilt. If you will know the father of this child you will still congratulate me. Of course she's not, even scar doesn't tell me I know she's still in love with the man I love too.
"Are you not happy?" takang tanong niya.
"Sc..ar you ha.."
"What's going on here?" i was cut off when I saw yuri came.
Fears hit me,
"Y..uri?" I muttered while my lips shaking because of scared.
"Bakit ano nanyayari bakit siya umiiyak scar?" I can senses the worry to his tone but not enough to calm this fear inside me.
Mixed emotions that I am feeling right now, to the point i want to faint.
"She's pregnant. I guess sobrang saya niya kaya siya naiyak." may tawang anas ni Scar.
Parang na bali ang aking mga tuhod matapos ko marinig ang kanyang tinuran. Yuri reaction shifted into surprised then suddenly his face looks pale. Napaiwas ako ng tingin sa kanya at pag bugso ng aking luha.
"Anong reaction yan Yuri?" muling anas ni Scar.
Kaya napabalik ang tingin ko kay Yuri. Blanko, blankong ekspresyon ang kanyang pinakita. He was not pleased knowing i am bearing his child.
'why? why can't you be happy that you are having a child.Why?'
my mind screaming wanted to release this pain inside of my chess. Badly to shout at him, but Im so weak, weak to have a fight with him. To fight him,
My vision getting blurr, I wipe my tears try to stepped back to had a things any kind of things to support me. But I won't succed cause my conscious is about to lost when someone immediately catch me when I was about to fall.
'Yuri.'
i mouthed it was not that clear but i know it's him.
Nandito ako ngayon sa tapat ng condo ni Yuri. Wala akong lakas kumatok. Ayoko pumunta dito pero wala akong choice kundi pumunta dahil sa takot na baka masaktan nya ako physical. Hanggang maari ayoko mangyari yon kailangan ko mag ingat para sakin,para sa anak ko-namin.
"are you not planning to go inside or should i'll be the one bring you inside?" Nanuyo ang balahibo ko, tinakasan ako ng lakas ng may malamig na boses bumulong sakin mismong tenga.
"Y..uri" I stuttering said his name.
"Fear ah? You should be, let's get inside." walang buhay na anas niya bahagya sya lumayo sa pwesto ko.
Nanghihina ako tumabi upang bigyan siya ng daan nguni't kahit binigyan ko na siya ng espasyo sinadya nya pa din ako banggain. Mahina ako napadaing ng bumagsak ako. Ginapangan agad ako ng pag-aalala dali-dali ko hinimas tyan ko.
"Ganyan kana ba kahina. Pasok" He insulted.
Naluluha ako at lamang ang sakit sa puso ko, ang dating lalaking nag liligtas sakin. Ang lalaking kung ingatan ako parang isang babasagin ngunit ngayon siya na mismo ang nanakit sakin.
Pinilit ko tumayo. I follow him inside, he was sitting at the corners of his living room. Naka-dekawatro siya habang tinutupi ang dulo ng kanyang manggas na hindi inaalis ang tingin niya sakin. Nanatili ako nakatayo sa harapan niya inaantay sa susunod na sabihin niya. Ayoko umupo kase baka hindi naman pala ako pinapaupo mahirap na.
"What are you staring sit down." He said in calmly way.
I automatically sit down to the nearest couch.Para akong maamong pusa na nag aantay sa sunod na sasabihin o ipapagawa ng amo ko. This moment, this part makes me realize that I'm far from myself, this kind of my attitude is totally opposite of mine.
He's the only one can bring the other side of mine.
"read this." hinagis nya sa mini-table ang isang white folder. Bago siya sumandal sa back rest ng sofa niya at pinatong ang both hands niya sa arm rest.
"What's this?" I asks without looking him.
"Open it." He said.
I did what he said, my forehead automatically knotted reading the first word.
'Slave Contract'
"What the hell is this?" I yelled at him.
I didn't bother to read the other terms.
Yuri smirks, he actually knows that this would be my reaction.
"What? Don't you like it since you started this, slut." He insulted.
I gulps, nanginginig ang kamay ko sa galit at ang luha kong nag ba-badyang tumulo na pero nilalabanan ko ito.
"Wh..what If I don't agree with you?" Nilakasan ko loob ko upang matanong ko siya.
He let go a sarcastic laughs and sat properly.
"And you think you had a choice? And why would you disagree with me since you're the one start.."
"This is not what I wan.."
"Shut it up, I don't f*****g need your explanation and don't f*****g cut my words!" He pointed his pointed-finger to me and he can't hide the anger his longed for me.
Tuluyan ng bumagsak ang luha ko. Nang tumayo na siya at tumalikod sakin. Malapit na siya sa door ng room niya ng magsalita siya muli.
"I want you to sign that papers before the sun rise." He said coldly before he loudly close his door room.
'why are you doing this?'
nakatulala ako ngayon sa kisame ng condo ko,habang nakahiga. My tears continues escape. I hate it, i hate the situation I had right now. I f*****g hate it. How i end up like this? Is this all because of the stupid love that I have for him that's why i gotten this mess situation.
"Hanggang kailan mo balak tumalala?" Mabilis ako napa-upo at sumalubong sakin ang seryosong tingin niya na halos tumagos sa kaluluwa ko.
"A..aiko" I utterly lalo ata dumagsa ang luha ko.
Mabilis ang naging hakbang niya patungo sakin kaya tumayo ako upang salubungin siya, sinalubong niya ako ng mahigpit na yakap.
"I missed you so much" he whispered.
"Na miss din kita sobra." Ganti kong bulong saka ko ginantihan ng mahigpit na yakap.
"Uminom ka muna." nilapag ni Aiko ang isang glass water.
Nasa kitchen kami ngayon, I let go a lightly chuckles when I remember what happened inside of my room. Aiko good in ruined the situations. Imagine, nasa gitna kami ng aming pag da-drama namin dalawa then later on I heard his stomach grumble. This jerks, haven't eating yet that's why his stomach having reaction.
"stop laughing, you look idiot."iritableng suway ni Aiko bago umupo sa katapatan kong chair. Tapos na din siya magluto.
I chuckles again, I love seeing him in annoyed look it gives me satisfaction.
"You're cute." I compliments while still laughs.
Pinaningkit ni Aiko ang singit niya nang mata lalo tuloy siya naging cute sakin paningin hindi ko na pigilan ang sarili ko na dugkangin ang muka niya at pisilin ang dalawang pares ng kanyang pisngi.
"ang kyutt.. kyutt mo talaga" gigil na pisil ko sa pisngi niya.
"AWWW!" Malakas na daing niya.
Natatawa kong binitawan ang pisngi at bumalik sa upuan ko.
"anong problema mo?" galit na sighal niya sakin namumula ang kanyang pisngi pati ang kanyang leeg senyales galit talaga siya sa ginawa ko.
Umiling-iling ako sa kanya napabuntong-hininga siya ng malalim at walang imik namin sinimulan ang pagkain. Malapit na akong matapos kumain.
"Ang lakas mo ata kumain ngayon? What happen to your 'I need to maintain my figure'?" panggagaya niya sa tono ko anas niya while raising his eyebrows.
Lihim kong nakagat ang dila ko. Even him he notice masyado ba akong halata. Hindi pwede ito, hindi pwede malaman ni Aiko ang pagdadalawang tao ko dahil his going to investigate what happened to me. I'm surely he will gone mad if he founds out.
I secretly sighed and slowly drop my chopstick.
"bawal ba mamiss ang mga luto mo sakin?" nakangusong tanong ko sa kanya.
Nagulat ako na bigla sya humalakhak,
"Sabi ko na nga ba magaling talaga ako mag luto kaya hinahanap-hanap mo, hayaan mo hanggang nandito ako sa pinas ipagluluto kita araw-araw.Oh ayan kainin mo pa." tuwang-tuwa anas ni Aiko ngunit ako tinakasan ng lakas sakin narinig.
'Patayin mo nalang ako.' my mind screaming..
Parang gusto ko iuntog ang ulo ko sa sobrang pagsisi. Taena, bakit ba yon ang sinabe ko? Hindi totoong masarap ang luto niya, wala talaga talent si Aiko sa pagluluto ayan ang bagay na pinakaayaw ko na ginagawa niya. Kaya lang naman ako maraming nakain ngayon dahil sa dala niyang pagkain sa japan pero yong luto niya hindi ko pa binabawasan.
Hayop na yan, ang bilis ng karma.
"are you sure na ayaw mo dito mag stay?" Muli kong tanung.
Nasa labas na siya ng apartment ko. Nasa pintuan lang ko, nagtataka ako sa kanya balot na balot ang sout niya ngayon. Black hoody jacket naka mask pa na black tapos di pa na kuntento nag cap pa.
"Hindi na. Babalik nalang ako bukas ng umaga para ipaglu..."
"Wag na.. I mean may breakfast meeting kase ako." I reasoned out.
Muka naman siya na niwala sa sinabi ko,
"Sige na, kailangan ko na umalis. Mag-ingat ka dito. Tawagan mo agad ako pag may nanyari ah."Bilin niya bago ako niyakap ng mahigpit tapos hinalikan ang noo ko.
Hindi nako pako nakapag-paalam pa dahil mabilis ito lumakad pa palayo sakin weird, bakit stair ang gamit niya bakit hindi siya nag elevator?
"Aiko why is up to you?"
Kinaumagahan maaga ako dumating sa office ngunit hindi ko masimulan ang trabaho ko. This morning sickness is bothering me and later on, i have to face Yuri about the contrat he wanted me to sign. f**k this life, so annoying.
"Hey"
Ano na ba dapat kong gawin? Sabihin ko nalang kaya tungkol sa pag bubuntis ko pero paano si scar? Paano pag nalaman niya, masasaktan ko siya. Hindi ko kaya makita ang mahal kong bestfriend na masaktan lalo na ang dahilan ay ako.
"PECHIE" someone yelled at me habang inaalog-alog ako.
Gulat ang rumehistro sakin,
"Scar."I shockingly utter.
Kitang-kita ko paano siya nag aalala sakin, ang mata niya. Na lalo nagpapaguilty sa nararamdaman ko. Sa kasalanan na ginawa ko sa kanya, alam ko pag nalaman niya ito hinding hindi na niya ako mapapatawad pa.
"What happen to you? Bakit tulala ka dyan sa wall? Kulay blue lang naman ang nakikita mo?" nag aalalang tanong niya sakin, darn this tears. I cannot held it longer,
"Sc..ar" my voice shakingg and craking later on my tears flowing I can see panic in her eyes.
"Anyari bakit ka umiiyak? ano nakakaiyak sa tanong ko ?" She panicking ask me and wiping my tears.
"I'm pre..gnant" I said between in my sobs.
She stunned for a seconds maybe wondering about my confession but what more shocks me when Fimescar back to her senses she automatically hug me.
"Congratulations."she whispered which made me cry me more.
This heavy feeling in my chest is killing me because of so much guilt. If you will know the father of this child you will still congratulate me. Of course she's not, even scar doesn't tell me I know she's still in love with the man I love too.
"Are you not happy?" takang tanong niya.
"Sc..ar you ha.."
"What's going on here?" i was cut off when I saw yuri came.
Fears hit me,
"Y..uri?" I muttered while my lips shaking because of scared.
"Bakit ano nanyayari bakit siya umiiyak scar?" I can senses the worry to his tone but not enough to calm this fear inside me.
Mixed emotions that I am feeling right now, to the point i want to faint.
"She's pregnant. I guess sobrang saya niya kaya siya naiyak." may tawang anas ni Scar.
Parang na bali ang aking mga tuhod matapos ko marinig ang kanyang tinuran. Yuri reaction shifted into surprised then suddenly his face looks pale. Napaiwas ako ng tingin sa kanya at pag bugso ng aking luha.
"Anong reaction yan Yuri?" muling anas ni Scar.
Kaya napabalik ang tingin ko kay Yuri. Blanko, blankong ekspresyon ang kanyang pinakita. He was not pleased knowing i am bearing his child.
'why? why can't you be happy that you are having a child.Why?'
my mind screaming wanted to release this pain inside of my chess. Badly to shout at him, but Im so weak, weak to have a fight with him. To fight him,
My vision getting blurr, I wipe my tears try to stepped back to had a things any kind of things to support me. But I won't succed cause my conscious is about to lost when someone immediately catch me when I was about to fall.
'Yuri.'
i mouthed it was not that clear but i know it's him.
- Writer
