It's been weeks since Yuri left. Aminin ko natutuwa ako sa mga linggo na wala si Yuri dahil pakiramdam ko nakalaya ako sa impyernong siya ang may gawa pero pag-sapit ng gabi sakin pag-tulog para akong hinahunting ng kababuyan ng ginawa sakin ni Yuri and I know the worst was not came and I expected the worst when Yuri comeback here in Philippines.
"so i wa.. hey are you listening?" I was back to my senses when chelly spoke.
I tried my best to smile to her.
"Of course."pilit na sagot ko.
But she seems not believe it,
"Spill the beans, Ms. Dariels don't give me a crap."banta niya sakin.
Mapait akong napangiti sa kanya bago nagpakawala ng buntong-hininga.
Fimescar doesn't know that I have other friend than her.
"Is that a man your been wanted for?" She knows about Yuri.
I tiredly nodded to her.
"How long your going to do this to yourself, Penneilyn. I'm sick seeing you like this? Hindi kaba napapagod? you're been loving him for a decade and still continues mygad." she sounds annoyed.
Sa kanya ako tumatawag para lang sabihin lahat ng hinain ko tungkol kay Yuri. Kung paano nagsimula ang araw ko na kasama si Yuri at paano ako nasasaktan pag nakikita at kasama ko si Yuri at ang taong mahal niya na walang iba kundi ang mahal kong bestfriend.
"chelly yo.."
"Oh stop, I'm so sick hearing your explanations." menuwestra nya ang kanyang kamay sa harapan ko para lang ipakita na ayaw nya pakinggan ang anu'man paliwanag o sasabihin ko pa nakagat ko ang aking ibabang labi dahil sa nagbabadya kong luha.
I want to tell to chelly what yuri did to me. I know na may mali din ako sa parteng sinamantala ko siya but what he did to me was too much. That's why I wanted to tell her, to share my problem to her but my tongue doesn't cooperate with me. Also Chelly doesn't want to hear my dramas anymore.
Dahil I know very well, Chelly going to report this to Aiko and Caiko and once they found out I'm sure it's a big mess. A trouble, for me and the person who really was involved.
"I'm giving you an another year Ms. Dariels,Ichinen-go, anata wa anata no kuni ni modoranakereba narimasen. Wakai Aijin."she seriously said.
Ginantihan ko ang pagka-seryoso niya. Kusa siya nag-iwas tingin sakin bahagya siya yumukod.
"Sorry, nadala lang ako." pag-pasensya niya.
Kinuha ko ang tea ko, marahan na lumagok ng matapos ko nakayukod pa din siya.
"You may leave." I formally said.
"Arigato, wakai aijin"she bow.
Pinagmasdan ko lang ang bulto niya makalabas ng aking opisina. Nang tuluyan na siya nawala si Virian naman ang pumasok may dalang paper bag.
"let's have lunch, I know you haven't eat yet." nakangiting anas niya habang inaayos na niya ang pag-latag ng pagkain namin dalawa.
"Hindi mo naman kailangan gawin ito araw-araw Vir." nahinto siya sa kanyang ginagawa.
"Bakit sino ang gusto mo gumawa ng mga ito?"bakas sa kanyang himig sa pagka-disgusto.
"Vir, is not what yo.."
"Let's eat,"he hissed.
Wala ako nagawa kundi tumayo at lumapit sa table which he set for me.
Tahimik kaming sinimulan ang aming pagkain. Lately, napaparami ang pagkain parang ngayon nakatitig ako sa pagkain ni Vir kase ubos na sakin pero I feel my stomach looks like still empty,hungry.
"What? Gusto mo ba?"
Binigay niya sakin ang plato niya na may pagkain. Wala hiya ko ito tinanggap.
"Ang takaw mo lately, buntis kaba?".
*Cough!
*Cough!
Bumara sa lalamunan ko ang kanin. Dali-dali ako inabutan ng tubig ni Vir, hinihimas niya likod ko habang umiinom ako.
Nang okay nako, I throw my death glares to him.
"The hell, papatayin mo ba ako?"habol hininga anas ko sa kanya.
Natatawang umupo si Vir sa kanyang upuan.
"Of course not, bakit kita papatayin hindi ka pa nga nagiging akin.Once you're mine you can peacefully die together with me" He wink at me.
I rolled my eyes immediately. Kung wala lang ako ibang mahal baka kanina pa ako kinikilig kaso si Virian ito,kaya irritations ang nararamdaman ko para sa kanya.
"Saan?"
"Dito?"
Tinuro niya ang dibdib niya kung saan nakapwesto ang puso niya.
"Ang pake ko?"dagdag ani ko na naka-angat ang kilay ko.
"Ouuuch! Savage,"nakahawak sa dibdib niyang saad umaktong nasasaktan.
Kaya hindi ko naiwasan natawa sa kalokohan ng baliw na ito. But thanks to him, dahil kung wala siya baka na baliw na ako sa sobrang stress.
"Thank you."Hindi ko mapigilan mag pasalamat sa kanya.
"You're good ruining things, don't you?" i hint sarcasm to his tone.
i bit my lips,
"sorry."nakayukod kong ani sa kanya.
I'm getting so emotional, easily cry to something which is not worthy for my tears.
"Tigilan mo yan Chie, hindi nako natutuwa sa sobrang emotional mo. If you're going continue act like that I'll drag you in the nearest hospital." he seriously warn.
Mariin ako napalunok, hindi nako sumagot pa kundi tumahimik nalang takot na baka totohanin nga ni Virian ang kanyang banta.
Inhale, exhale.
Nandito ako ngayon sa tapat na private clinic, ob-gyn. Isang linggo nako binabakabag ng kakaibang nararamdaman ko sa katawan ko, marami nagbago sakin mga unusual ko kinakain ay kinakain ko na ngayon. Yong mga hindi ko naman ginagawa o hilig ay nagiging hilig ko na. Kaya i know something off and I want to comfirn it to myself.
Mabagal ang bawat pag-hakbang ko papasok sa clinic. Sa totoo lang excited ako pero kakambal nun ang takot, takot pag nalaman ni Yuri. Alam ko he will hates this child if ever.
"Good morning Ms. Dariels,take a sit"Dra. Jiares pointed the chair which in front of her table.
"Pwede ko ba malaman kung nakapag-take kana ng pt?"Dra. Jiares question.
"Hindi pa." i nervously answer.
May kinuha ang doktora sa kanyang drawer.
"Take a test," abot niya sakin ng pregnancy test.
Nag-aalangan ko itong tinanggap. She pointed the right side which i saw a door. Tinahak ko ang restrooms. I read the instruction and do the instruction. It's said I should wait for 5 minutes before the results come out, then I waited 5 minutes.
When I reached the time.
My heart beating uncontroblly,my mind was arguing. Thinking what might possible result. Afraid to face the reality, afraid to know the truth.
"Miss Dariels,are you alright?" na mabitawan ko ang pregnancy test sa pagkatok ng doktora.
"Y-yeah.." utal na sagot ko aligaga ko kinuha ang pt, hindi ko na tinignan ang result. Lumabas ako ng restroom na butil-butil ang pawis dahil sa kaba.
Nakangiti ako sinalubong ni Dra. Juariz.
"How's the result?"she sounds excited.
Inabot ko sa kanya ang pregnancy test,
"Ikaw ang tumingin." she immediately grab it, her chinita eyes widen.
Lalo tuloy ako kinakabahan, bigla nag ningning ang mata ni Dra. Juariz.
"Wha..t the res..ult?"kabadong tanong ko, hindi matago dahil sa pagka-utal ko.
"You're pregnant Ms. Dariels, Congratulations."She happily greets me.
"You're pregnant Ms. Dariels, Congratulations."
"You're pregnant Ms. Dariels, Congratulations."
"You're pregnant Ms. Dariels, Congratulations."
My world stop from moving, my heart stop beating, my breathe held for a second and my mind went totally blank knowing that...
"i'm pregnant?I am the mother now and the father is the man I love, Yuri.." my tears escape...
I can't figure out what should I react, what I should be feel right now...
I'm too early went here to my work and since ng dumating ako dito nakatingin lang ako sa pader. Crazily thinking how i would tell Yuri about my unborn child.
Napa-ayos ako ng makarinig ako ng ilan katok. I noticed from my glass wall that was my secretary.
"Come in."i fixed my voice turns to casual.
She was smiling walking inside holding a brew coffee for me like she always do while holding her iPods on her free hand. Nilapag niya sa table ko ang coffee.
"Thanks, what's my schedule for today." I asks even I don't want to listen but i have too.
I sip my coffee while listening to her nakakalima palang ata akong lagok ng parang ayoko na uminom pa dahil umaalma ang tyan ko. So i carefully put down my cup of coffee then silently caressing my tummy.
"Are you listening Ms. Dariels?" Nawala sa isip ko makinig sa kanya.
Pilit akong ngumiti.
"Discuss the last part." Nakangiti kong ani.
Wala naman ito nagawa ngunit agad ko din pinag sisihan. Bumagsak ang balikat ko sa mga sumunod na kanyang sinabi.
"Mr. Gareen flight will be arriving this afternoon. Mr. Gareen wants you to meet him at his condo sharp 2pm this afternoon for the update for his all missin..." I didn't hear or should i said I don't bother to listen anymore. She bid her goodbye.
'he's back'. My mind retorted.
I shook my head, why so sudden!
Fear is eating me. I know Yuri going to use me again. I'm scared, scare not for myself but for the child inside me right now. Pero lalo magagalit sakin si Yuri once malaman tungkol sa bata baka mapahamak pa ang anak ko.
Yeah I anak ko lang dahil alam ko na, hindi niya magagawang tanggapin ang batang nasa sinapupunan ko dahil hindi naman ako ang pangarap niya maging ina...
'Yuri you showering me so much pain and scar.' ang hirap mo naman mahalin.
TO BE CONTINUE.....
A/N: Don't forget to vote and Comment and also don't forget to follow me. I demand comment guys so yon lang happy reading muah!