NAPATITIG lamang si Rowan habang ako’y nagluluto na para bang hindi siya makapaniwalang narito ako sa pamamahay niya.
Nilagay ang pritong itlog sa plato at nilapag iyon sa harap niya. Pinatay ko ang coffee maker at nagsalin sa tasa para rin sa kanya. Parang normal na buhay lang, parang walang nangyaring sa loob ng walong buwan.
“Saan ka natulog kagabi?” tanong niya sa akin habang abala sa pagkain. “Sa pagkakatanda ko wala ka rito nang dumating ako.” Patuloy niya.
“Di mo lang napansin.” Ani ko at nakangiti. Tinignan niya ako nang ilang segundo bago muling bumalik sa pagkain.
“Siya nga pala, mapapadalas ang pag-alis ko. Magtatayo ng bagong planta si Papa sa ibang lugar.” Aniya, sinasabayan ng tunog ng kubyertos. Umupo ako sa kanyang harapan para sabayan siyang kumain.
Hindi ako tumu
