SA sama ng loob ay tuluyan akong kumain nang mag-isa habang nilalabanan ang pag agos ng luha sa aking mga mata. Naubos ko pa ang isang bote ng wine saka ako nakaramdam ng kaunting antok. Pero hindi ako pwedeng tumagal dito, ayaw kong tumagal sa lugar kung saan pinrovide ni Signor sa akin.
Nag impake ako ng damit, hindi ko ito maayos na natupi at basta basta na lang nilagay sa maleta. Natuyo ang mga luha sa aking mga mata at hindi ko alam kung bakit ko pa rin pinupunasan ang aking pisngi. Pagbukas ko ng pintuan para makalabas na ay tumambad sa akin si Signor na nakasuot ng makapal na jacket. Hingal na hingal siya at pawis na pawis sa kabila ng malamig na panahon.
“I’m sorry—”
“Tapos na ang fireworks.” Wika ko at napayuko. Napanghihinaan ako ng loob sa tuwing nakikita ko siya sa aking har
