Bago pa sumapit ang dinner ay handa na nga ang mga kwarto kung saan kami tutuloy. At siyempre ay magkahiwalay ang kwarto namin ni Ford.
Tahimik ang buong bahay at hinayaan na rin muna kami nina Don Santiago na makapagpahinga galing sa mahabang byahe, pero hindi ko man lang magawang ipikit ang mga mata ko at humilata roon sa higaan. Sapat na ang ayos ko para sa dinner at sa paghihintay ng oras ako nabuburyo kaya napagpasyahan kong lumabas na lang muna.
Tahimik ang lakad ko palabas ng entrada ng bahay. Malawak ang nakikita kong bermuda grass at magandang-maganda ang mansyon ng mga Salvatierro dito.
Humakbang ako palabas at makailang ulit na huminga nang malalim habang tinatahak ko ang daan patungo sa hardin kung saan ako dinala ni Ma’am Donna kanina.
Akala ko ay walang tao dahil buko
