Bir ay…
Takvimde küçük bir çizgi.
Hayatta ise bazen bir ömür kadar uzun.
Bir ay psikolog ile ilerleyecektik.
Psikolog ilk gün bize şunu söyledi:
“İlerleme doğrusal olmayacak. Bazen üç adım ileri, iki adım geri gideceksiniz. Ölçümüz hız değil, devamlılık.”
Bahoz bunu duyunca başını salladı.
Ama gözlerinden şunu okudum:
“Ya yapamazsam?”
Psikolog Bahoz ’a hiçbir zaman “eksik” demedi.
Hiçbir zaman “sorun” kelimesini kullanmadı.
Onun yerine hep şunu söyledi:
“Bazı yollar geç açılır. Ama açıldığında daha sağlam olur.”
Bu cümleyi Bahoz sevdi.
Ben de.
O hafta
Bir hafta zor geçti.
Bahoz konuşmak istemediği günler yaşadı.
Bazen kelimeler ağzında takılıyor, sinirleniyordu.
Bir gün kalemi fırlattı.
“Yapamıyorum!” dedi.
Psikolog sakin kaldı.
“Yapamamak diye bir şey yok.” dedi.
