Ordinary But Not Ordinary

Episode 9

///Scarlet's POV's///

Naging maayos ang oras ko sa pag-aaral at pagtatrabaho. katulad nga ng agreement na pinirmahan ko sa store ay naging priority ang schedule ko sa university. At iyon ang naging routine ko araw araw. Lunes hanggang biyernes ay pumapasok ako sa university ng 7AM-3PM ngunit bakante ang oras ko ng 11AM-1PM kaya't naglulunch na ako ng mga oras na yun at naglalagi sa library para sa mga assignments at projects ko. At sa store naman ako ng 4PM-10PM at kung hindi busy sa store ay pinapayagan naman ako ni Ma'am Dianne na mag-aral habang nagbabantay ng store.

May pagkakataon na nakakaramdam ako ng pagod, na sa palagay ko ay normal lang iyon. at may oras na halos gusto ko din sumuko. Lalo't nsa unang taon ako sa kolehiyo at iniisip kong kailangan ko bunuin ang apat na taon bago ko tuluyang matulungan sila mommy at daddy. Ngunit hindi ko sila maaring biguin lalo na at ipinaglaban ko na masunod ang gusto kong ipagpatuloy ang pag-aaral ko sa kabila ng naging kalagayan ng pamilya namin.

Kaya naman malaki ang pasasalamat ko sa nag-sponsor sa treatment ni daddy, ba sa hanggang ngayon ay hindi kahit minsan pumaktaw ang suporta nila pinansyal. Hindi man nya nais magpakilala, hindi pa din mawala sa isip ko na ang himalang iyon ay isang malaking palaisipan sakin. Pero lubos ang pasasalamat ko sa kanya at gusto ko talaga sila makilala at personal na maipaabot ang aming pasasalamat. Pero kung sino man sya, hulog sya ng langit sa pamilya ko.

Hay nku eto lang talaga ang pinaka malaking problema ko araw araw. ang wirdo na lalaking ito na halos araw araw ko kasabay maglakad after ng class ko sa university patungo sa store. Hindi pa ba sya nagsasawang inisin ako araw araw. mabuti nalang at kahit paao nabawasan ang nangiinis sakin, dahil si Jessie na ilang linngo din akong binubuntutan ah mukang napagod na sa pagdededma ko. Eto kayang isang ito kailan magsasawa. 

Mathew:     Hi Ms. Scarlet, How was your day? sana naman walang nangungulit sayo sa klase mo?

(In my mind) Paano nya nalaman? si Jessie ba tinutukoy nya? Ano kayang kurso ng lalaking ito? nag-aaral pa ba sya o tumatambay lng? Naku dedma lang Scarlet. Keep walking at titigil din yan pagdating sa store!!

Matthew:     Hindi ka pa ba napapagod na dedmahin ako? Hindi mo ba ako gustong makita o makilala manlang? You never once ask my name since then. Are you not curious about me?

(I stopped walking) Ahhhmmm Mr. ! Unang una hindi  ko priority ang makipaglandian, kaya ayokong namimisunderstood ako ng kung sino lang. Pangalawa wala kong panahong makipagbonding sa kahit na sino dahil ang pag-aaral ang priority ko! at pangatlo huwag ako ang tanungin mo kung napapagod ako na dedmahin ka?! dahil sarili mo ang kailangan mo tanungin kung kailan ka mapapagod na sundan ako araw araw! Oopppss hindi mo nga pala ako sinusundan. nakikisabay ka lang araw araw!!

Matthew:     WOW! okay I'm sorry about.. ahm about saying nakikipaglandian ka. It's my fault and I am really sorry. And all I want is to see you na always safe, kaya kita inihahatid sa store. And I doubt na mapapagod ako to see you everyday, because you are the reason why I am still alive! Thank you for coming into my life!

(Natulala ako) Huh! Huh! Sorry?! Coming to your life? Okay ka lang ba? Well, okay tatanggapin ko ang sorry mo kahit na medyo natagalan, bago mo narealize na mali ka. But!! correction Sir never ako dumating sa buhay mo, at hindi lalo sa buhay ko! To think that I don't know your name Mr.?

Matthew:     Oh at last nagkainterest ka din sa pangalan ko. By the way I AM MATTHEW ANDRADA! You don't remember me?

Mattew Andrada??? Matthew Andrada?!?!?! Are you Matthew na friend ni Cristy?!

Matthew:     Finally! yep I am! And medyo natagalan ka din bago mo ako naalala. Anyways, Im sorry about what I said to you sa store. Im just a little upset that time and It's just happen na narinig ko ang co-worker mo mukang interested sayo. And sorry kasi hindi ko lang napigilan magsalita, actually dapat si Jerome ang pinagsabihan ko nun.

Bakit mo naman gagawin kay Jerome yun? and bakit para bang kilalang kilala mo ang mga tao sa store? matagal ka na bang costumer sa store? o matagal ka ng nakatira dito?

Ahmm Sir sorry ha, dapat kasi nagpakilala ka nalang agad. Para hindi na kita natarayan. Nakakahiya tuloy kaibigan mo pa naman si Cristy. Sorry Sir..

MAtthew:     Sir? Sir talaga? We're just the same age. Pwede bang matthew nalang itawag mo sakin?

Ha? Okay, pero sa store hindi pwede, baka mapagalitan ako ni Ma'am Dianne. Dito ka din ba nagaaral? anong course mo?

Matthew:     hindi ako dyan nag-aaral but near this area lang din. I just drive for 30mins everyday to come here and walked you haggang store. I still have night class, so bumabalik lang ako sa campus after kita ihatid sa store. and also, I waited you every night to come home. Dahil gusto ko makita na safe ka palaging nakakauwi.

Stalker ka?! ( I laughed) Sorry ha, joke lang yun. pero bakit mo naman ginagawa yun? Daig mo pa nga ang stalker. And feeling ko tuloy ngayon, inaabala kita sa maraming bagay.

MAtthew:     Oh no! Akong may gusto na gawin yun, obviously I like you and para sakin ang ginagawa ko. dahil hindi ako kampante kung alam kong wala ka sa bahay nyo ni Ms. Dianne at kung may dumidiskarte sayong ibang lalaki.

Teka, paano mo naman nalaman yung tungkol sa nanggugulo sakin sa school?

Matthew:     ahm nabanggit lang ni Ms. Dianne.

si Ms. Dianne? magkakilala kayo? close kayo? dahil b magkapit bahay kyo?

Matthew:      Ha? Ah Oo, kasi nakasabay ko sya minsan and hindi ko aiwasang tanungin sya. And dahil regular costumer ako sa store at sya ang laging nagbabantay sa store noong hindi ka pa nagwork sa store. oh yah yun nga! gunun nga!

Okay ka lang ba Matthew? Bakit parang bigla ka nabalisa? May problema? 

Matthew:     Wala okay lang ako. Pasok ka na sa store kasi babalikan ko pa ug sasakyan ko sa campus mo at may kalse pa di ako tonight. kailangan ko pa magdrive pabalik sa school ko.

Maraming Salamat! mag-ingat ka sa pagdrive at sa susunod dito ka na magpark malapit sa store para di ka na babalik magisa sa school ko para sunduin naman ang kotse mo. ( i Smiled)

Matthew:     Sinabi mo yan ha, may susunod pa. Pero mas okay, if I give you a drive going dito sa store para di k na mapagod maglakad. di ba? Bye! See you later.

------- 

I can't imagine na si matthew pala sya. Kaya pala noong una palang ay pamilyar na sya. bakit kaya hindi ko sya nakilala agad?! Dahil sirugo very briefly lang ang naging maguusap namin noong birthday ni Cristy.

Nakakahiya puro katarayan ang pinakita ko sa kanya. Buti hindi sya napipikon sakin. ang haba ng pasensya nya. (smiling while talking in my mind)

Manager:     Ms. Scarlet, are you okay? What is the good thing happened to you today? You looked very good and happy.

ha ma'am? wala naman po. (sabay hawak sa pisngi ko) 

Manager:     Pero kanina ka pa nakangiti at halos lumutang ka na sa kinatatayuan mo dear.

Sorry ma'am! ah yung totoo po ma'am. kasi po yung lalaki na lagi ko nakakaasaran, si Mr. Arogante po? ah hindi ko po inaasahan na sya pala yung nakilala ko sa birthday party ng kaibigan ko. And kanina po kasi nagkakainisan nanaman kame ng magpakilala sya at nagulat po talaga ako. Hindi ko po inaasahan, pero masaya din po ako na makita sya ulit as Matthew po.

Manager:     Matthew?! you mean nag-usap kayo? kailan? paano? bakit?

Ma'am Dianne, relax ka lang po. nag-usap lang po kame at nag-pakilala sya. araw araw nya po kasi ako inaantay sa labas ng school at sinasabayang maglakad kapag po papasok na ako dito sa store. pero kanina lang po kame nagkausap, dahil nangulit na sya na kausapin po ako at bigla nya po sinabi na sya si matthew Andrada. kaya ko lang po sya naalala.

Manager:     So araw araw ka pala nya hinahatid dito sa store? At hindi ko p sya natyempuhan, di ba? okay, basta ang priority mo ay pag-aaral mo ha. Huwag mo yan kakalimutan?

Yes po ma'am at magkaibigan lang naman po kame. Huwag po kayo mag-alala dahil mas mahalaga po sakin ang pag-aaral at trabaho ko para po sa pamilya ko.

Manager:     Ah mabuti naman kung ganu.. (naglakad pabalik sa opisina) (pabulong) naku na matthew ka, humanda ka sa aking bata ka talaga. pasaway ka talaga! hindi ka na nakatiis kahit may usapan na tayo. mamumuti na talaga ang buhok ko sa bata yun. Kailangan namin talaga mag-usap. ( i texted matthew) Mr. Andrada please call me after your class! I will wait and don't you dare to ignore me. we need to talk about Ms. Scarlet. You owe me an explanation!!

-------