Seeing mom again after a long time makes me feel like a lost kid. Kahit pa man noong hindi pa siya umalis para magbakasyon ay hindi na talaga kami nagkikita. I can’t bare seeing her mourn everyday kaya nga isang araw pa lang simula nang magtapos ako ay lumayas na ako sa bahay. I can’t thank Callum and Paris enough for staying beside mom during those hard times; kahit na alam kong ayaw lang talaga nila sa mga sarili nilang magulang kaya sila nananatili rito sa bahay.
“I miss you Sebastiano.”
Her hugs and kisses are still warmth. Mom still smells like fresh dasies. I am a man but I feel so emotional, hindi ko sigurado kung dahil ba ‘to sa yakap ni mommy o ang alaala nang nangyari kanina sa amin ni Irene.
“I miss you mom.”
Wala akong gana pero nakisabay ako nang kumain sila, aside fr
