Desires Of Pleasure

Chapter VII

It feels like it is been ages simula ng marating ko ang condo ni Sebastian. Maaga pa nang dumating ako, alam ko na nasa trabaho pa siya kaya hindi ako umakyat sa unit niya dala na rin na baka andoon ang girlfriend niya. I patiently waited for him sa lounge ng condo. It's night time, sobrang late na.

“Excuse me, miss?” napatingala ako sa babaeng nagsalita. She has this concerned look in her eyes. "May hinihintay ka ba?" magalang na tanong niya.

Napalunok ako. The pity is written all over her face. Ang gown mula sa kasal pa rin ang suot ko, I can feel na nahuhulas na ang make-up ko. It looks like I was stood up. I was raised like a princess, ano ang ginagawa ko ngayon sa sarili ko? Isa lang naman ang sagot, mamamatay ako kapag hindi ko pa nakita si Sebastian.

“Sebastian Enriquez, 'yong sa 5th floor. Anong oras siya umuuwi?”

I can go home and go back tomorrow pero ayaw ko na ng isang araw pa. I want Sebastian now. I want to see his impatient eyes, his sly smile, his warm hugs and kisses.

“Ilang araw na ho kasing hindi umuuwi rito si Sir Sebastian. Tawagan niyo po kaya muna?” suhestiyon niya sa akin. I bit my lip. I am so stupid. Wala akong cellphone na dala. Bitbit ko lang mula kanina ang purse ko na may lamang barya at lipstick. Naiwan ko lahat ng gamit sa hotel.

“I don't have my cellphone with me; pwede ba akong makitawag?”

The receptionist is too kind to let me use the telephone. Memorya ko na sa puso ko ang phone number ni Sebastian kaya madali ko ng itinipa iyon tsaka tumawag.

“H-hello?” Nakadalawang tawag pa ako bago niya masagot ang tawag. Paos ang boses niya, nagising ko siya panigurado. He sounds irritated. I envy him; ang pag-istorbo lang ng tawag ang problema niya; masarap ang tulog habang ako inaalala siya.

“Hello, Seb?” I heard a heavy foot step and a sigh. Lumalim ang paghinga niya. Galit ba siya? Siguro nga. He didn't expect to hear my voice, inasahan niya siguro na mula sa opisina ang tawag at emergency.

“Irene?”I bit my nails as he calls out my name. Sino pa ba ang babae na tatawag sa kanya ng ganitong oras? Ah, oo nga pala, may girlfriend pala siya.

“Y-yes, k-kasi.. a-ano ano eh-----

“I can’t understand you, ayusin mo ang pagsasalita mo.” He is really impatient. Kung alam niya lang kung ilang oras na akong naghihintay sa kanya. Nasasaktan nanaman ako. Ano ba kasi ang inaasahan ko mula sa kanya? He rub it on my face noong nasa Singapore pa lang kami, si Anika ang minamahal niya.

“Nandito ako sa condo mo,” kinapalan ko na ang mukha ko at sinabi na sa kanya. I feel pathetic. I should be ashamed of myself. Pinaliguan ako ng karangyaan ng pamilya ko, pinaaral sa magandang university halos hindi madapoan ng lamok tapos nagpapakadesperada lang ako sa isang lalaki na walang pakiaalam sa akin. I am pushing myself so hard para lang bigyan niya ng kaonting atensyon.

“Anong ginagawa mo d’yan?” He cussed low pero narinig ko pa rin.

I want to be honest with my feelings. Nandito na ako, ano pa ba ang kinatatakotan ko?

“I wanted to see you. I miss you, Seb.” I hold the tears that wanted to escape my eyes. Nakita ko pa kung paano ako sulyapan ng receptionist. He didn't answer, nagbuntong hinga siya ng makailang beses.

I felt disappointed, wala talaga siyang pakialam sa akin. Ako lang talaga ang may nararamdaman sa aming dalawa. “S-sige, uuwi nalang ako,” paalam ko sa kanya na may kaunting pag-asa na sana ay pigilin niya ako.

“No! Wait for me.” Binaba niya kaagad ang tawag. Paano ko ba siya haharapin? He might be mad sa pag-istorbo ko sa tulog niya.

Bumalik ako sa unang pwesto ko. I feel tired all over my body, mind, soul and heart. Kulang ako sa tulog, I'm sleepless for how many nights.

Napatingala ako nang may mabibigat na yapak ang papunta sa gawi ko. Even on his pajama Sebastian manage to be exceptionally attractive. I can't read what is written all over his face.

Hindi maipinta ang mukha niya, panay kamot niya sa kilay niya na nagsasalubong. As he reached where I sit he immediately grab my shoulders and stand me up.

Hinagod niya ng tingin mula paa hanggang sa ulo ko. His expression soften. Nakonsensya.

“You should have called. Kanina ka pa ba naghihintay?” I can't recognize what is in his eyes. Is it longing? or guilt?

“I’m stupid akala ko kasi uuwi ka rin dito. Are you with Anika? Naistorbo ko ba kayo? I'm sorry.” I'm stupid; bitter. Hindi ko maramdaman ang puso ko sa pag-iisip na magkatabi silang dalawa; payapa na natutulog.

His lips twitched. Gumalaw maging ang adams apple niya. “I went to my moms' home. Hindi ko kayang matulog dito, lahat ng sulok ng unit ko nagpapaalala sayo. I can't sleep; I can't breath." It is a relief.

“Naghiwalay na kami ni Ross.” Napakurap siya; a glimse of shock is evident on his face. He pull me close to him. His hug is so tight, not wanting to be away.

He kissed my head. "You are making me crazy," bulong niya.

Kinabukasan nagising ako sa bisig ni Sebastian. He is sleeping soundly. His lips is tempting.

Kinalas ko ang braso niya na nakayakap sa bewang ko. Maingat akong umangat sa higaan. I went straight to his closet and take an over size shirt and a boxer short. I took a hot shower.

The bed is empty when I finished showering. He is cooking; half naked. Ang lakas padin ng epekto niya sa akin. He is stirring what he's cooking like a pro.

Tuloyang natunaw ang pader na pilit kong tinatayo para hindi siya makapasok sa puso ko. We didn't s*x last night but it was magical. Nakatulog ako ng mabuti.

“Good morning,” pagkuha ko sa atensyon n’ya. I settled on the chair near the island counter.

“Kumusta ang tulog mo?” he asked. Sinalin niya ang lutong pagkain mula sa kawali. The food smells appetiting.

“Okay lang naman," tipid na sagot ko.

He take off his apron. His perfectly made abs is flash straight to my eyes. Iniwas ko ang aking mata. Nakapatay ba ang aircon? Bagong ligo naman ako pero bakit ganito? I feel so hot and uncomfortable.

“Bakit hindi ka makatingin?” I rolled my eyes. He is teasing me again. I know he is fully aware how his nudity bother me.

Hinawakan niya ang mukha ko at pinaharap sa kanya. His palm is hot and soothing. There is a counter between us but it felt like the space is so little. Kulang ba sa oxygen? Hindi ako makahinga.

“M-mag d-damit ka nga.” Gusto ko nalang lumubog sa kinauupoan ko sa pagkakautal.

Ngumisi siya. He is satisfied of my shameful reaction. He let go of my face and walk towards the living room. He put on his shirt like a model endorsing a clothing brand.

I don’t own him pero selfish ba ako para hingin na sana hindi na matapos ang oras na magkasama kami?

“Let’s eat.”

Kagaya ng ginagawa niya noon nilagyan niya ng pagkain ang plato ko. He carefully serves me.

“How does it taste?”

“Masarap.” I unconsciously licked my lips. I saw his upper lip move.

“I have work. I don’t want to be late so please bare with me and stop tempting me.”

What is he talking about? Ano na naman ang problema niya ngayon?

Mas lalo akong nagulogan ng tumayo siya at pumasok sa kwarto. Binagsak pa talaga niya ang pinto.

I don't want to stress myself. Hindi ko na siya hinabol pa. I emptied the sink to occupy my mind. Nakabihis na siya ng lumabas sa kwarto. Ilang businessman kaya sa pilipinas ang kagaya niya? A total catch. Hindi lang wallet ang mataba kundi maging ang nasa loob ng pantalon niya.

“Aalis ka na?” Patakbo akong lumapit sa kanya. I fix his neck-tie. Like always he smells like dark chocolate.

“Yes. Hihintayin mo ba ako?” He pull me on my waist. He planted kisses on both of my cheecks.

“Kailangan kong umuwi, baka hinahanap na ako sa bahay.”

Thinking about home everything come rushing into me. Ilang oras na ba ako hindi nakakauwi? I don't have my phone with me, baka nareport na ako bilang missing sa mga pulis.

“When will you come back?” Yumuko siya sabay sa pagtingala ko dahilan para magdikit ang mga labi naming dalawa. I miss kissing him.

“Kahit kalian mo gusto.”

There is no longer a reason for me to lie. Kumawala ako sa yakap niya bago pa kami umabot sa kung saan. Nanabik kami pareho but this is not the right time.

“Thank you for choosing me.” Kinuha niya ang kamay ko tsaka hinalikan ang likod ng palad. He is not missing my eye, my heart skip a beat.

How about you Seb? When will you choose me?

I thanked God when I arrived home there's still no one. Kinuha ko ang spare key na nakatago sa ilalim ng welcome board sa pinto.

The whole house is silent; it's unusual. Nasanay ako na kapag umuuwi ay ingay o yakap ang sumasalubong sa akin.

I go straight to my room and change to my own clothes. I can't explain how the hell I'm wearing someone's clothing; most especially a guys clothes.

Oh God! Si Sebastian, namimiss ko siya kaagad. Hinatid niya naman ako pero hinahanap ko na ang kabuohan niya.

I cooked lunch. Expected na any minute soon ay darating na sila.

I'm not mistaken; nasa garden ako nang dumating sila. Nauna si Iros na makababa sa sasakyan; patakbo siyang lumapit sa akin nang makita niya akong nakaupo.

He is worried. He check my whole, he hugged me.

“Ate, saan ka galing? Wala ka sa reception. Nag-alala kami."

“Ah umuwi kasi ako, sumama bigla pakiramdam ko." I lied. It is not on my character to lie pero simula ng nagkaroon ng something sa amin ni Sebastian ay namaster ko na ang art of lying.

“Bakit hindi ka manlang nagtext na nakauwi ka na?” He is skeptical. He is doubting my alibi.

“Naiwan ko ang cellphone sa hotel." Pagkakita ko kay Kuya Art at Kuya Justin ay tinalikoran ko na rin si Iros. I'm tired of giving s**t as a reason.

“Bakit umuwi ka kahapon? Buti masaya si Lolo at Lola, nawili makipag-usap sa ibang bisita. Hindi napansin na wala ka," saad ni Kuya Art.

“Sumama pakiramdam ko. Pasok na kayo, nagluto ako ng lunch.” Pinanindigan ko ang kasinungalingan na ginawa ko. Hindi ko alam kung hanggang saan ko kayang magtiis ng pagtago ng katotohan.

“Sandali,” awat ni Remi sa akin. Hinarangan niya ang pinto tsaka hinatak ako pabalik sa garden.

“Kung sila maloloko mo, ako hindi. Kilala na kita. Umamin ka, ano ba talaga ang nangyari kahapon?” naningkit pa ang mata ni Remi, alam kong binabasa niya ang expression ko at winawari kung magsisinungaling nanaman ba ako.

“Promise me muna na wala kang sasabihin kay Trisha.” Mabuti at sila lang, wala si Trisha. May tiwala naman ako sa babaeng ‘yon pero kung minsan ang bunganga niya bigla bigla nalang nakakapalabas ng sekreto na hindi dapat sabihin sa iba.

“Okay, promise.” Tinaas pa niya ang kamay na parang nanunumpa.

“Break na kami ni Ross.” Panimula ko sa kwento. “Nag-usap kami kahapon, nakipagbreak na ako.” Kita ko ang pagkagulat sa mukha niya.

“Bakit? May ginawa ba siya?” As usual iniisipan nanaman niya ng masama si Ross. Lagi niyang ineexpect na gagawa ng kasalanan ang tao, kung alam niya lang siguro ang tunay na dahilan baka kinalbo na niya ako.

“Wala, hindi ko na siya mahal.” Kumunot ang noo ni Remi, napuno ng pagdududa ang mga mata niya. Pinaglaban ko ang relasyon namin ni Ross sa kanya mismo, sino ba naman ang hindi magugulat sa dahilan ko ngayon?

“May iba na kasi akong mahal.” Nais ko ng mabawasan kahit kaonti ang dinadala ko. Alam ko naman na mapagkakatiwalaan ko si Remi kaya hindi na ako nagdalawang isip na sabihin sa kanya ang totoo.

“Nagcheat ka ba kay Ross?”

“No, Rems, hindi. Mahal ko lang naman ‘yong isa pero wala kaming relasyon.” Hindi pa ako handa na aminin ang lahat, pati mga kasalanan ko. Ayaw ko na magbago ang tingin sa akin ng kaibigan ko. Na isipin niya na isa akong kaladkarin na babae.

“Mahal ka ba niya?” Kagaya ng tanong ni Ross sa akin kahapon sa simbahan ganoon din ang tanong ni Remi. Gusto ako ni Sebastian pero si Anika ang mahal n’ya. Kumirot ang puso ko na isipin ang katotohanan.

“H-hindi naman importante ‘yon. Wala naman akong balak na sabihin sa kanya. Hindi naman ako maghahabol ng relationship. Gusto ko lang talaga na maging honest na kay Ross.” Kinakain ko na kaagad ang lahat ng sinasabi ko. Naghahabol na nga ako kay Sebastian, kulang nalang itali ko ang sarili ko sa kanya. Kaonti nalang ay luluhod na ako para naman piliin n’ya.

“Ano naman ang reaction ni Ross? Okay lang ba s’ya?”

“Hindi ko alam, hindi pa kami nagkakausap ulit.” I truly don’t know. Alam ko nasaktan ko siya pero hindi ko alam kung paano ang ginagawa niya para matanggap ‘to lahat.

“Bakit naman nakipagbreak ka kaagad? Paano kung mali lang ‘yang nararamdaman mo. Alam mo ‘yon? Baka crush lang ‘yan.” Ang mga sinabi ni Remi ay may punto pero kilala ko ang puso ko, alam ko kung para saan iyon tumitibok.

“Mas mabuti na ang masaktan ko si Ross ngayon kesa mas patagalin ko pa. He can move-on. Kahit naman hindi ako sigurado sa nararamdaman ko para sa isa ay alam ko naman na wala na talaga akong feelings kay Ross. Tama ka naman Rems, brotherly love lang talaga ang mayroon ako para kay Ross. Tsaka I realised long term relationship without s*x is just friendship.” Hindi siya makasagot, binalik ko lang naman sa kanya ang sinabi niya noon. Marami akong natutuhan simula ng mahalin ko si Sebastian. Maraming bagay sa sarili ko na hindi nagtutugma noon pero dahil sa kanya naintindihan ko na.

“Nasaan ka pala kagabi?” Ang pinakakinatatakotan ko na tanong mula sa kanya. Hindi na ako makapagsinungaling. Nakatingin ng mariin sa akin si Remi, nakaabang siya sa isasagot ko. Sa sitwasyon ngayon ay wala na akong kawala kundi ang magsabi ng totoo.

“Sinubukan ko lang na puntahan ang lalaki, gusto ko lang siya makita kahit sandali.” Kinailangan kong ilaglag ng kaonti ang sarili ko para maniwa si Remi sa akin. Mukhang napaniwala ko naman siya.

“Mahal mo talaga?” Paninigurado ni Remi, tumango lang ako bilang tugon. Gusto kong maging mahina sandali. Niyakap niya ako ng mahigpit. Alam ko na marami siyang gustong sabihin pero ayaw niya lang na saktan pa ako lalo. Pinapahiwatig niya lang na naiintindihan n’ya ang sitwasyon ko.

Nagising ako sa pagtunog ng cellphone sa ilalim ng unan ko. Kaagad ko iyong sinagot nang makita ang pangalan ni Sebastian sa screen.

“Hello?”

“Nagising ba kita?” Napabalikwas ako ng tayo, si Sebastian nga talaga. Anong oras na ba?

“H-hindi.”

“You liar.” He chuckled, nahalata niya siguro ang bagong gising na boses ko. Kahit kalian talaga hindi ako makapagsinungaling sa kanya.

“Bakit ka tumawag?” I am hoping na sana namimiss niya ako kaya niya ako naalalang tawagan.

“Kakauwi ko lang, my unit feels so empty. Pwede ka bang matulog dito?” I can say na talagang umaasa siya na pumayag ako, sino ba naman ako para tanggihan siya?

“O-ok.” Tanga na kung tanga pero kahit anong oras man niya ako gustong makita ay patakbo akong pupunta kung saan siya.

“Wait for me outside, papunta na ako.” Matagal na ng ibaba ni Sebastian ang tawag pero hindi ko parin maalis sa tenga ko ang cellphone. Wake up Irene! ‘Wag ka ng mag-isip ng kung ano ano, run into his arms.

Sa backdoor nanaman ako dumaan palabas. Natatakot ako na baka magising ko si Kuya Art na mahimbing na natutulog sa sala habang nakabuhas ang television. Naglakad ako ng ilang metro mula sa bahay tsaka hinintay si Sebastian. Ayaw ko na sumugal na baka may makakita na pumarada ang kotse niya sa tapat ng bahay at magsumbong sa mga kuya ko.

“Out for a run?” tukso ni Sebastian ng bumaba siya para pagbuksan ako ng pinto. Inirapan ko lang siya tsaka pumasok. Nakasuot kasi ako ng leggings, sports bra na may nakapatong na crop top hoddie at running shoes. Hinanda ko nakaagad ang alibi ko para bukas, magdadahilan nalang ako na mula ako sa morning jogging.

“I miss you.” I am caught off guard ng sabihin niya iyon, parang nakain ko ang dila ko at hindi ako makasagot. Lalo na nang abutin niya ang kamay ko at nilapit sa labi niya.

“Okay lang ba kung hindi tayo sa Condo dederetso?” Nakatutok lang ang tingin niya sa daan, binibitiwan lang niya ang kamay ko kapag nagpapalit siya ng gear.

“Saan mo naman ako dadalhin?”

“Basta.” Nagulo ang buong sistema ko nang nginitian niya ako.

“Wear your seatbelt, babe.” Utos niya sa akin ng mapansin na hindi nakakabit ang setbealt nang naupo ako paharap sa kanya.

“Sabihin mo muna kung saan tayo pupunta.” Hindi naman talaga ako interesado na malaman kung saan niya ako dadalhin, kahit saan basta magkasama kami payag na ako. Gusto ko lang na magsalita siya ng magsalita, sa ganoon ay naniniwala ako na hindi ako nananaginip.

“What did I told you about not obeying me, baby?” Tinignan niya ako ng nakataas ang kilay. I perfectly know kung ano ang ibig n’yang sabihin. It excites me, na mas lalong maging pasaway.

“Punish me, Sebastian.” His muscles are tense, hinimas ko ang binti niya na mas lalong nagpahigpit ng hawak niya sa manubela. Taas baba ang bagang niya pati ang adams apple niya.

“Wala ka naman palang gagawin eh,” mapanuyang saad ko. Binawi ko ang kamay ko na nasa binti niya. I want to trigger him more.

“Tsk.” Napatawa nalang ako sa kawalan ng salita niya. Ngayon alam ko na kung paano siya mapapaamo.

“I’m just joking, pikon ka masyado.” I crossed my arm tsaka tumingin sa labas. I pretended na nagtatampo, gusto kong malaman kung ano ba ang gagawin niya. Next thing I know pumarada na kami sa madilim na parte ng kalsada.

“Sebastian!” napasigaw ako sa biglang pagliyad ng kinauupoan ko.

“Ang kulit mo.” Nanindig ang balahibo ko sa bawat salita niya. Ramdam ko ang init ng hininga niya sa taas ng dibdib ko.

Napaungol ako ng lumapat ang labi niya sa balat ko. Napakainit ng bawat halik niya.

“Fck this is hard.” Mahinang bigkas niya nang hilahin niya paibaba ang leggings ko gamit ang isang kamay.

“I can’t do this here.” Nasa kalagitnaan na siya sa paghubad sa pang-ibabang saplot ko ng bumalik siya sa drivers seat bago pinaandar muli ang sasakyan. Bago pa man ako makabawi ay nakarating na kami sa kung saan, mabilis niyang binuksan ang pinto sa tabi ko tsaka ako binuhat papunta sa madilim na bakanteng lote. Hinubad niya ang suot na t-shirt tsaka nilapag sa damuhan, tinulak niya ako ng marahan bago pinaibabawan.

“I’m sorry to do this here, pero masakit magpigil ng puson.” Hindi pa man ako nakakasagot ay nahubad na niya ang leggings at underwear ko.

“Oh s**t, you are so tight,” sambit niya ng tuloyan niyang naipasok ang p*********i sa aking pwerta.

“Do me harder, please,” pagmamakaawa ko sa kanya. I miss him inside me. Kahit para kaming aso na kung saan ginagawa ang kamundohan ay wala na akong pakialam.

“Oh, baby. Spread your legs wider,” utos niya sa akin habang mabilis na bumabayo sa ibabaw ko.

“oh Sebastian!”

“Baby, good f**k….”

“Yes, Seb.. There, yes there please..” hawak ang likod n’ya ay mas dinidiin ko pa siya sa katawan ko. Hindi ako makontento at takot na takot na matapos ang nangyayari.

“Argh.. Damn baby!” Umaabot sa langit ang pagungol naming dalawa, walang ibang iniisip kundi ang sarap ng ginagawa namin ngayon.

“I-im c*****g baby..”

“Wait for me.. Seb..”

“Ahh yes..” Napatayo si Sebastian nang hugotin niya ang p*********i at nilabas ang kanyang katas. He then kneels beside me and kiss my forehead. Para akong nalungkot is it a thank you for the s*x kiss?

“Tara na?” Nilahad n’ya ang kanyang kamay matapos isuot na rin ang t-shirt at inalis ang mga damo na kumapit dito.

“Paano kung may nakahuli sa atin?” Pumasok sa isip ko ang possibility na baka may makakita sa amin sa ingay naming dalawa. Nakakahiya naman talaga. Para kaming dalawang bata na tumakas para gumawa ng isang bagay na hindi dapat.

“We’re done. Ano pa ang huhulihin nila?” Niyakap niya ako mula sa likod at binigyan ng napakaraming halik. Bigla nalang naging clingy to.

“Tutuloy pa ba tayo sa pupuntahan natin?” Anong oras na ba? May trabaho pa siya bukas, sa gitna pa kami ng kawalan.

“Maybe next time. Uwi na muna tayo.” Bumilis nanaman ang pagtibok ng puso ko. Uwi na muna tayo? Tayo? May ganoon ba sa aming dalawa? It feels like he is implying that his home is my home also.