The Insolent Hunk (Dangerous Man Series)

Chapter 19

Keith's POV

Kasalukuyan kaming nasa hapagkainan nila Wayne. Seriously? Ganitong karaming pagkain sa apat o limang tao? Papa niya, Mama, siya at Ate lang niya ang nakain ng ganito? Minsan nga lang daw umuwi si Liro. Tapos, ang daming handa? Eh halos wala silang kinakain na kanin! Kaya nakakahiya kung kukuha ako ng maraming kanin tapos kakain ako ng isang katerba.

Pero dahil gutom na talaga ang mga bulate ko sa tiyan, di nila ako masisisi. Once in a lifetime lang ito mangyari. Rambulan na. Nagutom kaya ako sa ginawa namin ngayong araw. Nagutom ako sa kahihintay at pagmemake over sa akin. Nakakagutom pala ang ganun. May kinain naman kami na mga snacks pero hindi yun sapat para mabusog ako.

Sa kasarapan ng aking pagkain ay bigla akong napatigil ng saglit...

Sayang at wala ang kapatid ko. Kumain na kaya siya? Siguro naman ay hindi pababayaan nila Nay Karing si Kristan. Pati nataba na ang batang iyon. Kaya alam ko naaalagaan siya.

Nagpatuloy ako sa pagkain at ilang saglit lamang ay tumigil ako ulit..

Naramdaman ko kasi na parang hindi sila kumakain. Dahan-dahan akong tumigil at ngumuya ng pagkain.

Iniangat ko ang aking ulo at sila ay nakatingin sa akin. Mama, Papa at Ate niya. Pero si Wayne tuloy lamang sa pagtira ng pagkain niya.

Inabot ko ang isang baso ng tubig at ininom iyon saka ako nagsalita.

"M-may mali po ba? B-bakit po kayo ganyang tumingin?"

"He eats like that. Don't worry. Hindi naman ata siya tataba." sabad ni Wayne.

"You are really cute, Keith. Totoo ba? Ganyan ka lagi kadami kumain?" tanong ng Mama ni Wayne at itinuro ang plato kong maraming kanin, tapos may ulam na baboy at ilang gulay...

Tumango lamang ako bilang sagot ko sa kanya. Napatawa siya. Pero nito lang talaga ako kumakain ng malakas dahil noon ay hindi naman ganito ang kinakain naming dalawa ni Kristan.

"You really made my day! Well, mabuti na lamang at marami kang kumain. It is good. Pero too much is not always good, okay? Hinay-hinay lang."

"O-opo.." at nagpatuloy kami ng pagkain.

Medyo nakakahiya pero, ganoon talaga ako. Basta usapang pagkain, wala ng makakapigil sa tiyan na gutom.

Natapos kaming kumain. Naririto par rin kami sa hapagkainan.

"Jaira, what will be the next step after you dresses up this cutien front of us?" tanong ng Mama nila. Medyo classy ang dating niya. Ngunit hindi mo makikitaan ng ano mang yabang o pagmamalaki.

"Uhm.." nag-isip si Mam Jaira. Pinunansan niya ng table napkin ang kanyang bibig bago man ito magsalita ulit.

"I will bring him to our daylight studio to familiarize him with his new world. Gusto ko muna na maramdaman niya na hindi lang basta ang modelling na papasukan niya and besides, ayoko soyang i-pressure. I will call Kley to handle him. Alam kong mahahawakan niya si Keith ng ayos simula sa simula hanggang sa umusbong na ang name niya." nakangiting wika ni Mam Jaira.

"That's good. Yeah, Kley is expert on how to handle newbies in fashion industry." tugon naman ng Mama nila. Bigla naman bumaling ito sa akin at maamang nakangiti.

"So, Keith are you ready? I mean, how does it feel? Are you excited?"

Kinabahan ako sa tanong niya? Ano na ba ang lagay ko ngayon? Hindi pa rin ata nagsi-sink in sa utak ko ang mga nangyayari. Hindi ko rin matukoy kung ready na ba ako or naeexcite ba ako dahil nandito na ako at malapit ng makilala g madla.

Parang biglaan na lamang ang nangyari. Hindi ko rin akalaing ang isang baklang nanggaling sa pangangalakal ay bigla na lang magiging modelo. Kumbaga, parang panaginip lamang ang ganito.

Nagbago na talaga lahat noong dumating si Wayne sa buhay ko. Sinasabi ko noon na malas siya pero bakit parang pakiramdam ko ang swerte ko. Yung swerte na dumating sa akin ay maraming naghahangad. Talagang mabuti ang Diyos sa mga biyayang natatanggap ko pero bakit parang hindi ako masaya? Bakit wala yung karaniwang nararamdaman ng isang tao kapag nakakatanggap sila ng magandang pangayyari sa kanilang buhay? Bakit hindi ganun ang nararamdaman ko? Bakit wala akong self-confidence at tiwala sa sarili ko?

"Are you afraid Keith?" tanong bigla ng Papa nila.

Tumango ako ng mahinhin. Tumayo ang Mama nila Wayne at nagpunta sa likuran ko. Hinawakan niya ako sa dalawang balikat ko at parang kinakalma niya ako.

"Ohh.. So sorry for that. We are just excited to see you on stage. But Keith, it is now or never. Ang tanging kailangan mo siguro ay lakas ng loob at inspirasyon! Well, wwe do some investigation about you and we found out everything about you."

"Totoo po? Pero paano? Di ba halos wala pang isang araw ng magkakilala po tayo?"

"We are rich. Kaya kahit ano ang gusto namin ay makukuha namin. Malalaman at malalaman namin kung saan ka nagmula." sabad ng Papa nila Wayne.

"Well, we don't care if you are from poor family and you used to junk just to live. But what's important now is you can get out of that zone. I mean, minsan lang ang ganitong pagkakataon. Have you never dream of better life? Never dream of being rich Keith? This is you chance and you can be an inspiration to everyone when you believe in yourself."

Sa mga katagang iyon, tinamaan ako. Palagi ko na lamng hinihiling na maging maayos ang buhay namin ni Kristan pero sa simpleng pamumuhay lamang. Wala rin sa isip ko na humiling ng higit pa doon.

Pero kung iisipin nga, libre ang mangarap. Pero yung pangarap na ito ay wala sa aking pagkatao pero libre ng inihandog ng Poong Maykapal sa akin.

Alam ko ang punto ng Mama ni Wayne.

"Pero..."

"You deserve it Keith. Just think you do it for you and Kristan and to your late mother and father. Make them inspiration to get rid of your fear and to get self-confidence. I know they will be proud of you and guide you."

Si Itay at Inay. Oo nga pala. Marami ako noong pangarap sa kanila ngunit ng yumao sila pareho ay naisip kong maging simple na lamang ang aming pamumuhay. Mahirap pero maayos. Simple pero nandoon ang saya.

Hindi ko naisip pwede pa palang humigit ang mga nais ko. Di man lang sumagi sa isip ko na hindi lang dapat doon lamang ang marating ko. Na dapat kung ano yung ipinangako ko kay Itay at Inay ay dapat makamit ko.

Sa mga salitang iyon, nandoon pa rin ang kaba ngunit pakiramdam ko ay lumakas ang loob ko sa mga sinabi niya. Alam ko namang nasa mabuting palad ako. Alam kong ituturo nila sa akin ang mga bagay na dapat kong malaman at matututunan ko iyon sa sarili kong pagsisikap.

Naramdaman ko na lamang na may humawak sa aking kamay... Napatingin ako at nakita kong kamay yon ni Wayne. Pansin ko na naakatingin din ang miyembro ng pamilya niya sa kamay namin.

"Trust yourself. I'm just here. I know you can do it..." pagpapalakas ng loob na wika ni Wayne. Napangiti ako.

"Okay. Maniniwala po ako sa sarili ko at sa mga sinabi ninyo. Gagawin kong inspirasyon ang kapatid ko at ang aking mga magulang na alam kong mga anghel na ngayon at ginagabayan ako. Mayroon pa rin akong kaba. Alam kong alalagpasan ko po ang takot sa sarili ko. Salamat at dahil nagtitiwala kayo sa akin, kaya naman magtitiwala rin ako sa sarili ko. Maraming maraming salamat po talaga sa inyo." masayang sagot ko sa kanila.

Nakita ko naman na napangiti silang lahat at napatingin ako kay Wayne. Nakangiti.

Ngumiti ako pabalik at naramdaman ko ang paghigpit ng hawak ni Wayne sa kamay ko.

-----

Gabing-gabi na. Hindi pa rin ako makatulog. Nandito ako ngayon sa kwartong ibinigay ni Wayne. Nag-unat na ako at nagpagulong gulong ngunit parang hindi napapagod ang katawan ko at ayaw pa ding pumikit ng mga mata ko.

Tumayo ako at binuksan ang ilaw nang kwarto. Tumayo ako sa tapat ng salamin.

Nakita ko ang repleksyon ko. Ang suot ko ay isang manipis na shirt at pajama. Kanina ko pa laging pinagmamasdan ang sarili ko sa salamin. Baka hindi ako makilala ni Kristan kapag nagkita kami. Malaki talaga ang improvement sa pisikal kong taglay.

Iniisip ko pa ring ang mga posibleng mangyari. Hmm.. So siguro ay parang ganun lang din ang gagawin ko katulad ng ginawa ko sa studio ni Jules at noong unang kunan ako ng pictures ni Jules. Pose pose.

Nakaisip ako ng gagawin ko. Magpapraktis ako. Mukha akong baliw na natawa sa aking naisip. Siyempre. Alam kong may expectation sila sa akin. Kaya dapat hindi ko sila biguin. Kaya magsasanay ako.

So nagpose ako ng nagpose...

"Masaya." kino-command ko ang sarili ko at gagawin ko ang pose na iyon.

"Malungkot..." then pose.

"Masakit ang ulo pose..." inilagay ko ang aking kamay sa aking ulo then pose. "Click."

"Nakita si crush pose!" nakanganga ako at parang masaya! Nakikita ko ang repleksyon ko sa salamin! Natatawa ako sa sarili ko. Mukha akong baliw sa ginagawa ko. Pero okay lang at wala namang nakakakita ng aking ginagawa!

"Masakit ang balakang pose na may fierce look! " nilagay ko ang aking kamay sa aking balakang at nagseryoso ng tingin.

Natawa ako sa nakikita ko sa sarili ko.

"Isa pa ,isa pa Keith! Mababaliw kana talaga." tinawana ko ang sarili ko.

"May LBM pose pero palaban pa rin!" at pak! Pose ng nakahawak ang dalawa kong kamay sa aking tiyan at inurong ang aking balakang at tapang pose pa rin! Pak ganern!

"Isa pa!" nag isip ako ng pwedeng i-pose!

At kung ano ano pang pose! Tawang-tawa ako sa saeili ko habang nakikita ko ang sarili ko sa salamin at kung ano-anong kabaliwan anh pinaggagagawa.

Nasa kalagitnaan ako ng pagtawa ng biglang may nang abala sa akin.

"Ehem!" napatingin ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Si Wayne! Bigla akong napatigil at ramdam ko ang pag-init ng mukha ko.

"K-kanina ka p-pa ba n-nandiyan?" utal kong tanong.

Hindi siya sumagot ngunit tumango ito ng bahagya. So nakita niya ang lahat ng kabaliwan ko? My gad! Nakakahiya!

"T-talaga? Bakit di mo kagad sinabi?" tanong ko dito.

"It seems you are making fun. So I let you. And you know what..." dahan-dahan siyang naglakad papunta sa gawi ko. Nakarating siya sa aking tapat.

"...I find it cool. And your poses makes you sexy.." mapang-akit niyang wika.

Napalunok ako at nakaramdam na naman ng mga drummers sa aking dibdib. Mas lalo atang dumoble ang init ng mukha ko at alam ko ay parang kamatis na ito sa pula.

Nag-iwas ako ng tingin dahil parang may kakaibang ipinahihiwatig ang kanyang mga titig. Ipinaling ko na lamang ang aking mukha sa aking kaliwa at nakita ang lampshade.

"B-bakit gising ka pa?" tanong ko na lang para iwasan ang komento niya sa aking ginagawa. Nakakahiya talaga. Very wrong timing naman siya oh.

"Like the last night's reason. I am thinking about you." mahinang sabi nito at ramdam ko ang lambing sa kanyang tinig.

Napalunok na naman ako. Umamin na ako kanina pero bakit ganoon? Nakakahiya pa rin at kahit na ganoon siya kasweet ay hindi ako masanay o dahil ngayon ko lang ito naramdaman?

Noong umamin ako sa kanya kanina ay hinagkan lamang niya ako ng napakahigpit at napasalamat siya sa akin. At sinabi niya rin niya gusto niya rin ako.

Balak pa niya sana akong halikan doon pero agad na dumaying ang Ate niya kaya naudlot iyon. Kung nagkataon ay nakakahiya rin sa kanyang Ate.

"Let's go in my room. Join me to watch movie." sabi niya at parang may sariling pag-iisip ang aking mga paa na sumunod sa kanya.

Malaki naman ang kanyang kwarto at mayparang maliit na part na living room dito kung saan nakalagay ang mga TV, dvd player, speakers, music player at sofa na rin.

Hindi ko alam kung anong pinanonood niya. English movie iyon at nandito ako ngayon katabi siya. Wala sa movie and focus ko. Medyo awkward pero bakit parang okay lang sa kanya.

Maya-maya pa ay umakbay siya sa akin. Napatingin ako sa kanya at hindi nagtagal ay tumingin siya sa akin.

May nakikita ako sa kanyang mga mata pero hindi ko iyon mawari. Lumapit ang mukha niya. Medyo lumayo ako nang hindi inaalis ang aking titig sa kanya.

Lumapit pa lalo si Wayne.

"You know what... my attention is not on the movie right now. I am thinking about you doing sexy pose just like earlier..." at inilapit nito ang mukha niya sa mukha ko. Naramdaman ko ang kamay niya na humawak sa aking pisngi at inilapit sa kanyang mukha.

"Wayne..." sambit ko.

"Keith, you are making me crazy. I just want you beside me. At alam mo kung anong gusto kong gawin kapag malapit  ako sa'yo?" tanong niya at iling lamang ang naisagot ko.

"I just want to kiss you... I want to hug you... And most of all..." mas inilapit niya ang aking katawan sa kanya at ang kanyang bibig sa aking labi.. "... it is ridiculous for me to fell but... I want to taste you..."

Tumayo ako at tumakbo sa tapat ng window glass wall ng kanyang kwarto ngunit wala pang ilang saglit ay kanya akong nahagkan patalikod at yumakap sa akin.

"Don't run... please." ramdam ko ang kanyang brasong bumalot sa aking maliit na katawan at ang kanyang katawan na ngayon ay kakaiba ang init.

Hinalikan niya ako sa aking ulo. At maya maya ay hinigpitan niya ang kanyang yakap at inilapit ang kanyang mukha sa aking mukha. Saglit lamang iyon at naramdaman kong naglakbay ang kanyang labi sa aking batok. Hinalikan niyon. Isang beses lamang.

"I will be gone crazy if I do not taste you now Keith..."

Pagkasabi niya noon ay mabilis pa segundong ipinihit niya ako paharap sa kanya at agad na hinalikan ako. Agad niyang  hinagkan ang aking labi. Gulat man ay tinanggap ko ang halik niyang iyon. Very wrong sabi ng isip ko pero very right sabi ng katawan ko. My gad! Halik pa lamang ay bumibigay na ako.

Naramdaman kong kinakatok ng dila niya ang aking labi upang makapasok. Walang pag-aalinlangang nagparaya ako sa gusto niya. Napakapit ako sa kanyang batok at idiniin ang kanyang halik. Iba ang aking nadarama ngayon. Parang kahit sinasabi ng isip kong tama na, itong katawan ko naman ay gusto ng bumigay sa kanya...

Wayne's POV

The moment he grab my neck to deepen our kiss, I slip my hand under his shirt. Mainit ang katawan niya. His skin is so soft. Parang babae. Pero wala na akong pakialam kung ano pa siya. I just want him. I really want him right now.

Just like last night, his beautiful face never make me sleep. Nakikita ko ang kanyang imahe sa twing ipipikit ko ang mga mata ko. I went to his room just to check if he already sleeping. But I fpund out he's doing pose in front of the mirror.

He laught at himself. Pero sa mga pose na ginagawa niya ay nakakaramdam ako ng kakaibang init. I want to see what he looks like when doing stripped pose! Tsk. F*ck! What are you thinking Wayne? I promise to myself to be a gentleman for him but damn... he just make me wilder...

Just a split second, I able to remove his shirt and his body revealed. I distance myself a little to see his white fair skin. F*ck. Kulang na lang talaga ay ang bump sa kanyang dibdib. But I still find it perfect.

Mabilis ko rin na hinubad ang aking sariling damit at tumambad sa kanya ang aking katawan. I saw him gulped at my body ang his face turned to red. Damn! Why you have to be like that babe? It's just make me feel more excited.

Pinasadahan niya ng kanyang mga mata ang aking katawan as if this is the first time he saw it. But I can't wait. I pulled him again and kiss him gently. I used to be harsh before but for him, I want to make it smooth and for him to feel it's not only just s*x.

Yung mga labi talaga niya, napakasarap. Ayoko ng tumigil sa paghalik ngunit kailangan kobg matikman siya. I need to go further... I know he will allow me.

From his mouth, I kiss his jaw and licked it, down to his neck. He give way for me to kiss him there and I feel his hand on my neck and on my hair.

I playfully bit him and make him curl his hand on my hair. Damn!

"Just let me mark you..." I said while parting our lips..

"I will mark you as mine tonight, Keith. Be officially mine and only mine!"

Keith is mine. What's mine is just only and only for me. Lalo ko siyang hinalikan sa kanyang leeg. Napakalambot ng kanyang balat. Pinaibaba ko pa ang akibg halik at napunta ako sa kanyang dibdib. Masuyo ko siyang hinalikan at nang makarating ako sa kanyang nips ay namangha ako. It was pinkish. I never lose a second to grab it! I lick it and play it with my tounge.

"Ahhh... Wayne..." he moaned!

"Yes, babe. Moan for me... Call my name!" then I continue playing his nips.

Napapaliyad siya at hindi mapigilan ang kanyang ungol. But it keeps me going. Parang musika sa tenga ko ang mga ungol niya.

I go down to his stomach. At alam kong nakikiliti siya. Inilabas ko ang dila ko at mula sa kanyang pusod ay umakyat muli ako patungo sa kanyang leeg! F*ck!

"You taste so good. Strawberry like candy, babe." I said as I reached his face again and saw him catching his breathe.

"Wayne..."

"Sshh.. Just enjoy this Keith."

"H-hindi pa ako handa. Saka hindi pa tayo."

Sa sinabi niyang iyon ay parang nagising ako. Napayigil ako at tinignan siya. I saw his fears in his eyes.

Agad ko namang siyang niyakap.

"I'm s-sorry." I said.

"O-okay lang. Pasensya na rin. H-hindi ko pa alam ang ganun. I mean, gusto ko pero hindi ako sigurado eh. Gusto ko kung gagawin ko iyon, mahal ako ng taong makakauna sa akin, mahal ako ng taong pag-aalayan ko ng aking katawan." he said while hugging me back.

"I understand."

We share the hug for more minutes. Ang sarap ng ganitong feeling. That feeling I never feel from my past relationships. Gusto o ng angkinin siya perp bakit sa t'wing gagawin ko... isang kibot lamang niya ay napapatigil ako?

I know he want it too! Dahil kung hindi, bakit siya sasagot sa mga halik ko? Bakit niya ako hahayaang angkinin ko siya? The kiss, the hug... everything we shared tonight... Alam kong nararamdaman niya ang init ng kanyng katawan but how can he resist the temptation towards me?

From what he said, I know I've been rude. I don't ask permission from him. Nagpadalos-dalos ako just because I want him. And I am so sorry for that.

Kumalas siya sa yakap ko. Tinitigan niya ako sa aking mga mata. I touch his cheeks.

"Wayne..."

"Yes?"

"Gusto ko lamang itanong... A-alam ko nakakatawa ito pero, gusto ko lang malaman..."

"Just ask me."

"Ah.. Hmm..." huminga siya ng malalim at saka muling nagsalita...

"Mahal mo ba ko?"