I don't know what happened that night -moreso I don't want to remember what happened that night. Iyon yun.
I can't stop my mouth when I'm drunk. Yun ang ikakapahamak ko sa susunod.
Basta nagpahila na lang ako ng hilahin niya ako patungo sa sasakyan niya. Namalayan ko na lang ay pumasok na kami sa hotel.
At ang sakit ng ulo ko dahil sa hangover.
Urgh! Ayoko na talagang uminom.
I go to the washroom at naghugas ng mukha. Wala naman akong dalang damit kaya sa bahay na lang ako maliligo. At uuwi na rin ako.
Pagkatapos kung maghilamos ay kinuha ko na ang mga gamit ko para umuwi na.
Papalabas na sana ako ng kuwarto ng biglang bumukas iyon at iniluwa si Kratos na walang pang itaas na damit.
Mariin niya akong tinitigan as if I've grown two heads.
"Where are you going?" aniya
"Uuwi?"
"Why?"
"Anong why? Malamang may bahay ako kaya uuwi ako. At tsaka tumabi ka baka ihagis kita sa veranda." aniko at tinulak siya pagilid at dumaan sa harap niya.
Sinundan niya naman ako ng makalabas ako ng silid.
"Won't you eat breakfast first? I cooked." bigla imporma niya.
Bigla naman akong napahinto at nilingon siya. Well, wala naman masama dun. Gusto ko din tikman ang luto niya.
"Okay. " sagot ko at tumango sa kaniya bago pumunta sa dining.
Ang ganda ng room na to. Sabagay, isang Kratos Muller ang lulan nito kaya dapat lang na maganda to.
Umupo agad ako sa upuan ng makarating ako sa lamesa. Ang dami naman niyang niluto, para akong bibitayin ah. Normal breakfast lang naman yun pero kahit na. Ang dami padin.
May toasted bread, avocado slices, hotdog, bacon, waffles, ham, sausage, soup, sunny side up, and to perfect it all, may dalawang beverages na nasa hapag, ikatlo na yung tubig.
Normal naman sakin ang ganitong uri ng breakfast, kaya lang parang hinanda na lahat ng breakfast ko ng isang linggo sa isang araw eh. Okay lang sana kung tig dadalawang piraso lang o kaya tatlo. Pero ang dami talaga. Parang inubos yung laman ng ref.
"Wow. Mamamatay na ba ako mamaya?" sarkastikong tanong ko.
Tumikhim naman siya at umiwas ng tingin sakin saka naupo.
"Hindi naman." aniya
"Sa dami ng niluto mo? Talaga lang ah."
Hindi na siya sumagot sa tanong ko. Sa halip ay tinanong niya ako ng iba.
"What do you prefer, coffee or frappe?" aniya
"I want hot chocolate. I don't like it sweet. I want it bitter, like coffee but don't put coffee. " I said
He looked so confused but he still do it anyway.
Hindi kasi ako umiinom ng coffee. Unlike Alectrona na ginawang tubig ang kape. Umiinom din ng kape si Artemis, si Aphrodite naman kapag gusto niyang dilat siya buong gabi kaya madalang lang din siya uminom ng kape.
I'm allergic to all type of coffee. Even if it's just a pinch of coffee as long as there's a coffee in the food, it'll choke me to death.
There are types of allergies kasi na kahit kainin mo yung bawal sayo, kahit konti lang, titikim ka lang, hindi ka gaanong aatakihin ng allergies mo. Ang akin kasi ang sensitive. Hindi ako makakain ng mga bawal sakin, at mas lalong hindi ako makainom ng kape.
Ilang saglit pa ay nakabalik na siya, at inilapag sa harap ko yung hot chocolate na gusto ko. It smells good.
Ahmm...
I moan in my mind.
Umupo na din siya at nagsimula na kaming kumain. I always take time to savour the food that is served to me.
Half an hour and I'm now full. Buti gutom ako kundi masasayang talaga yung food. May natira pa naman kunti, pero at least isang tao na lang ang kakain non.
“Arigatou gozaimasu, watashi no ai” I said him and wipe my mouth using the table napkin.
He looked at me dumbfounded. Maybe he doesn't understand what I said. Pero bahala na siyang mag isip dun.
I grab my keys and phone, ready to go out. Then, I remember my guns. O can't feel it on my waist.
I turn around and look at him. "Where's my babies?" I asked
"In the room." sagut niya.
Agad naman akong nagtungo doon at nakita itong nakapatong sa bed side table.
Kinuha ko agad ito at nilagay sa magkabilang gilid ko. Lumabas na ako pagkatapos. Nakita ko siyang nakaupo sa sofa at naka de kuwatro.
Tumango ako sa kaniya sabay sabing “Good bye.” at nagtungo na sa pinto.
Nang tuluyan na akong nakalabas ay parang gusto kong bumalik sa loob at umupo sa sofa katabi niya. Pero bumalik na naman sa isipan ko ang sinabi ni Alectrona.
"Stop forcing things for yourself, Athena. You did him wrong without him knowing yet he can't looked at you like how he stare at his woman. His woman that you destroyed."
It echoes in my mind like she enchanted it to my mind.
I did him wrong without him knowing yet he can't looked at me like how he looked at his ex soon-to-be wife.
I'm f****d up. Really bad.
Why so life love to hurt me? Did I do evil deeds in my life before that surpasses what I'm doing in the present? Or maybe I'm repeating the history of myself, and this is my karma in my past life and additional karma I might suffer for my evil deeds in this life.
Ang saya ng buhay ko ah.
When I was young I suffered a lot that molds me for who I am today.
I didn't mean to be who I am today, I just don't have any other choice.
I witnessed how my evil my ojisan (uncle) can be.
Too much envy and hatred towards my otousan (father) that he killed him right before my eyes without him knowing that I saw it.
How he raped my okaasan (mother) in front of my otousan's dead body. And later on he killed her.
How he manipulate my ojiisan (grandfather) to get the position. But he never succeeded that's why I'm still alive right now.
How he tried to raped me, many times but I fought.
And I runaway home because of that. And months later, i received a news saying my ojiisan was killed.
Until now, they didn't know who do it. But I knew.
At the end of it, he's now sitting in the throne he longed to have.
And now he's after me, to complete the power.