C H A P T E R 6

1120 Words
Chapter 6 Maaga akong nagising siniguro kong hindi magigising ang anak ko nilagay ko na siya sa crib muna para pag nagising ay hindi siya mahulog. Dahan-dahan ang aking bawat pagkilos. Matapos magbihis ay dumiretso ako sa kusina upang magluto. Maya maya pa ang gising nila nanay dahil 4:30 pa lang ng umaga. Pagkatapos ko sa lahat ay nag-iwan ako ng sticky note sa ref at umalis na ko. Naghintay ako sa labasan namin ng taxi at buti na lang may dumaan. Sinadya kong maging maaga dahil nakakahiya kung ang boss ko ang mauuna bago ako. Kinuha ko ang press powder sa bag ko at tinignan ang mukha ko. Clean tied hair and simple make-up. Siniguro ko rin na maayos ang suot ko at walang gusot. Good to go, Abri. Nilagay ko na ang press powder at pinirmi ang sarili ko. Ilang minute lang ay nasa tapat na kami ng Imperio Empire. Nag abot na ko kay manong ng bayad at hindi ko na kinuha ang sukli. Good way to start they day is to do good with others. Pumasok na ko at Nakita ko ulit si Manong guard kahapon. "Oh, ma'am ang aga mo ah?" Puna niya at chineck niya ang bag ko pagtapos ay pinadaan na niya ko. "Syempre naman manong nakakahiya pag nauna si bossing. First day ko pa naman" Natatawa kong sabi. "Kung sabagay. Pero mamaya pa po yun si boss mga 7 siguro. Magkape ka muna sa cafeteria ma'am." Napatango na lang ako. "Sige manong. Abri na lang po tawag niyo sakin." Nakangiti kong sabi kay manong. Tumango na lamang si manong at sumaludo sakin kaya dumiretso na ko sa elevator. I love being in here in the Imperio Empire. Everything was like a deja vu to me. Pagbukas ng elevator ay naupo agad ako sa tapat ng table na katabi lang halos ng receptionist desk. Nilapag ko ang bag ko at tinignan ang paligid. It was quiet, given na yun kasi kaming tatlo lang ng big boss at nung receptionist dito. May mga paintings dito but one painting caught my eyes. It was a guy with a laptop in front of him, his forehead is creased and a beautiful sunset on his back. It was a perfect scenery to watch. I was in awe not until someone spoke next to me. "That is Mr. Imperio's wife who paint that." Napatingin ako sa babaeng nagsalita at kita ko ang ngiti niya habang nakatingin din sa painting, kaya napatingin din ako ulit doon. "Didn't know he has a wife." Mahina kong sabi. As I feel my heart skips a beat. "He didn't want to talk about it, everyone is forbid to talk about her." Malungkot niyang sabi. "Why?" I ask as curiosity slowly eating me. "Because his wife is nowhere to be found and he gets angry when he hear someone talk about her. You know, his wife is everyone's happiness here? Everyone adores her because of her optimistic traits. Those paintings you saw and will see in every corner is her painting. It was hang on the walls the day Mr. Imperio lost his wife." Mahaba niyang sabi. I was kind of sad hearing the stories. I see in this building when I enter is off, stress, pressure and unhappy. "That was sad." I said not covering the sadness in my voice. "Yeah it is, but you know what? His wife looks just like you. Also, you have the same name." She said as she scan me from head to toe. "That was impossible you know. Maybe at some point, yes, but maybe not. And the name might be a coincident too." I said as I shrug. She shrug too. "What is your name?" I ask. "It's Primrose Everdeen. And nope I don't have a sister name Katniss." She chuckles. "I was just about to ask. I love The Hunger Games." I chuckled. "So as my mom. She was a fan when she was pregnant of me. Coincidentally, my dad's last name was Everdeen so yeah. I was an only child and my mom is addicted to Primrose when she saw her." Kwento niya habang amuse na amuse. "Well, your mom's cool." Napatango naman siya. "Should we grab a coffee? Maaga pa naman, mamaya pa si boss." Tumango naman ako. Nilapag niya ang bag niya sa desk at pumunta kami sa cafeteria. The cafeteria was not crowded maybe because it was still 6 in the morning. I saw paintings too and it was really beautiful. I know how to paint too, I discovered it last week because I have the urge to buy painting materials and ta-da one piece art was made. "Ano gusto mong coffee?"Tanong ni Prim. "Caramel flavored coffee." She looked at me weirdly. "Nothing. You know there's a coffee maker for that specific drink?" Ako naman ang tumingin sa kaniya ng kakaiba. "So? Wala bang ibang nagamit nun?" Napatango naman siya. "It was specially made for sir's wife. Mula ng mawala siya pinalagay niya yun dun hoping that his wife would be the first one who will use it. Though, it was open for everyone and they can use it. No one has like caramel flavored coffee." Imporma niya sakin. "So? Should I choose another drink?" Alanganin kong sabi. Umiling naman agad siya. "I'll get one for you." Kinindatan niya ko at umalis na siya. Pagbalik niya ay nagkwentuhan muna kami at nagpasyang umakyat nung 6:30 na. Pagdating naming dun ay nasa tapat na ng pintuan niya si Mr. Imperio. "Good morning, sir."Bati ko. Bumaling naman siya samin at tumango bago pumasok sa office. "Snobber." Natawa naman ang kasama ko. "Get used to it." Sabi ni Prim at pumunta na sa desk niya kaya ganun na rin ang ginawa ko. Wala pa naman ata akong gagawin kaya nakiconnect muna ko sa Free Wi-Fi at nag f*******:. Inikot-ikot ko ang upuan ko at kumuha ng lapis at nilaro ito sa pagitan ng labi at ilong ko. Di ko alam pero ang hilig kong gawin ito. Nanood naman ako sa YouTube nung nagsawa ako sa f*******:. I laugh and cry sa mga funny videos na napapanood ko na hindi ko napansin na nasa tapat ng mesa ko si bossing. Nahulog naman ako sa upuan at ramdam ko ang sakit ng pwetan at balakang ko. "You okay?" Tanong ni sir at inalalayan ako. "Opo okay lang ako, ano po palang ginagawa iyo rito sa labas?" Tanong ko habang hinihimas ang balakang ko. "I was calling you but you were busy." Napayuko naman ako sa hiya. "Sorry po." Sabi ko at nilaro ang daliri ko. "It's okay. Follow me in my office." Yun lang at pumasok na ulit siya sa office niya kaya sumunod na ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD