Dernek binasının önünde siyah bir minibüs bekliyordu.
Ela elinde dosyalarla çıktı. Yanına verilen yeni ekip arkadaşını bile sormadan binmek üzereyken, arkasından biri yaklaştı.
*Baran.*
Ela döndü. Göz göze geldiler ama kimse bir şey demedi.
*“Seninle gidiyorum.”* dedi Baran kısaca. Ela sadece başını salladı. Minibüse bindiler.
Yol boyunca sessizlik vardı. Ela camdan dışarı bakıyordu.
Baran ise dosyasını açmadan sadece oturdu.
Yolculuk iki saat sürdü. Varacakları köy, daha önce sel baskını yaşamış, yardım eli bekleyen bir yerdi.
Minibüs durduğunda Ela önce indi. Çamura basmadan, dikkatle yürüdü.
Sonra arkasından Baran indi. Ayağını hiç çekinmeden çamura bastı.
Ela dönüp baktı, hafif alaycı bir şekilde:
*“Dikkat etmezsen kayarsın.”*
Baran gözünü bile kırpmadan yanıtladı:
