Bölüm 12

1225 Words

Davetsiz misafir..! Gün batımında pencereye vuran yağmurlar ilk baharın habercisi gibiydi. Mart ayının son haftasında başlayan yağmur, aralıklarla olsada  neredeyse 10 gündür yağdığından onca kardan eser kalmamıştı. Bu durum benim her geçen gün korkularımı katman -katman arattırıyordu ama  Mucize'nin umrunda değilmiş gibi kaç zamandır beraber yaptığımız kuş yuvalarını renk-renk boyayıp, süslerken yerlerine asacağımız günü sabırsızlıkla beklediğini söylüyordu. İçimdeki korkulardan haberi olsa; yinede böyle bekler miydi?  "Hey nereye daldın böyle?"   Dikkatle baktığım tek nokta yani illerdeki ağaçlıktan gözlerimi çekip güzel gözleriyle bana gülümseyen kıza baktım. "Sende saplantı olduğunun farkındayım ama bak her kimse bir daha gelmedi. Belki sıradan bir avcıydı belki aç kalmış bir hayva

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD