"THE BABY MAKER"

C H A P T E R- #09

"The Baby Maker"

By: "Ms. Alejos"

Kinabukasan isang tawag ang natanggap ni Nicole galing kay Cathy. Noong una ay di nya sinagot iyon at hinayaan lang ang pagtawag ng dating amo nitu.

Nakaramdam naman ng mas matinding galit si Cathy ng di sagutin ni Nicole ang mga tawag nitu. Kay nagmensahe nalang muna eto kay Nicole.

"Nicole it's Cathy just want to say sorry sa ginawa ko last time, pwede ba kitang makausap ng personal, gusto ko lang ituwid ang pagkakamali na ginawa ko sayo.. Please.." ang minsahe ni Cathy kay Nicole.

Nang mabasa ni Nicole ang minsahe nang kanyang dating amo, nakaramdam naman sya ng kahit paano na kasiyahan..

"Salamat naman at natauhan na si Ma'am Cathy, pero tatawagan nalang kita nextime maglilinis ako ng Mansion ko ngayon.." kausap ni Nicole ang sarili matapos na mabasa ang minsahe nitu..

Matapos nyang malinis ang taas ng kabahayan, nagtungo naman sya sa baba para magluto sa kusina. Nang mapansin nya na wala pa si Donya Lara, mukang dipa eto nagigising.. Kaya nagtungo muna sya sa silid ng matanda.

Tok! Tok! Tok!

Tatlong magkakasunod na katok sa pintuan ang kanyang binigay, ngunit walang sumasagot. Pinihit ni Nicole ang seradura ng pintuan ng matanda. Nakita nyang nakahiga pa eto at natutulog. Hinayaan nalang muna nya eto matapos ay nagtungo syang muli sa kusina para ipagpatuloy ang gagawing naiwan.

Halos tapos na sya ng kanyang gawain ngunit di pa rin nya nakikitang lumabas si Donya Lara.. Muli nya etong binalikan sa kanyang silid, sa pagkakataong eto ginising na nya si Donya Lara..

"Donya Lara, tanghali na po.." tawag ni Nicole sabay dahan-dahan na tapik sa katawan nitu.

"Nicole masama ang pakiramdam ko iha.. Mauna kanalang kumain" marahang tugon naman ng matanda..

"Gusto nyo ho ba dalhin ko kayo sa doctor?" tanong ni Nicole..

"Wag na iha, maya- maya lang magiging maayos na ako.." muling tugon ng matanda..

Agad na hinipo ni Nicole ang noo at katawan ng matanda kanyang sinalat kung may lagnat eto, ngunit wala naman..

"Nicole alam mo nakita ko si Rupeto, malungkot sya doon sinusundo na nya ako, gusto kong samahan na ang mahal ko doon kung saan man sya para maging masaya naman sya, ikaw na ang bahala dito kapag dumating sya at sinundo ako ha.." marahang wika ni Donya Lara, nakita ni Nicole na may butil ng luha na lumabas sa matanda.

"Wag po kayong nagsasalita ng ganyan, tinatakot nyo naman ako eh.. Tatawag ho ako ng taksi dadalhin ko kayo sa ospital.. Sandali lang ho.." sandali na umali si Nicole para tumawag ng taxi at madala sa ospital si Donya Lara.

Pagkatapos nyang tumawag ng taxi ginayak naman nya ang matanda at kaunting gamit nila mainam na ang handa..

"Haaayyy.. Si Donya Lara kinilabutan ako, nakausap nya si Don Ruperto.." himas himas ni Nicole ang braso habang nagliligpit nanayo ang mga balahibo nya ng banggitin ng matanda ang asawang yumao na nakausap daw nitu..

Ilang saglit pa dumating na ang taksi inalalayan nya si Donya Lara, lahat ng pintuan ay isinara nya sa malaking bahay, maging ang gate ay kanyang inilock. Sandali lang nila binyahe ang malapit na ospital. Inasikaso naman agad ni Nicole ang matanda, maging ang mga staff ay tinulungan sya..

"Ms. Anu ho bang problema ng Nanay nyo?" tanong ng isang staff Nurse.

"Nurse eh nanghihina, wala naman sya lagnat. " tugon naman ni Nicole.

Tiningnan naman ng staff ang vital sign ni Donya Lara. Pagkatapos ay kinuhanan sila ng isang kwarto, namumutla kase ang matanda at tila lantang gulay. Nasa kwarto na sila ng dumating naman ang Doctor na syang titingin sa kay Donya Lara.

"Ikaw ba ang anak nya?" tanong ng doctor.

"Hindi po. Ako po ang kasama nya sa bahay, wala ho syang anak, at wala na din ho syang mga kamag-anakan pa." tugon ni Nicole.

"Okey iha, so ikaw na talaga ang guardian nya? Bukas babalik ako para sa result ng test ngayon, stable naman ang vital sign nya, dala marahil ng katandaan o ng pagtanda kaya nakakaramdam sya ng panghihina ngayon.." paliwanag naman ng doctor, tumango lang si Nicole sa tinuran ng doctor.

Halos tatlong araw na si Donya Lara sa ospital ngunit wala namang makita na malubhang karamdaman eto, hating gabi ng gisingin ni Donya Lara ang dalaga. Parang nahihirapan etong huminga, tatawag sana sya ng doctor ngunit pinigilan na sya ng matanda.

"Nicole iha, sinusundo na ako ni Ruperto ikaw na ang bahala sa maiiwan ko, sana magamit mo eto sa iyong pamilya at para sa'yo narin, salamat iha sa pagsama mo sa akin ng ilang buwan kahit paano naramdaman ko magkaroon ng anak. Nasa kwarto ko ang lahat Nicole, ingatan mo at gamitin sa mabuti kung anu man ang meron kana ngayon." yon lamang ang narinig ni Nicole at nilagutan na ng hininga si Donya Lara.

"Donya Lara! Donya Lara! " tawag ni Nicole ngunit walang sumasagot na Donya Lara, lumabas sya at tumawag ng staff.

Wala na si Donya Lara. Nakita nalang ni Nicole ang pagtakip ng puting kumot sa matandang kanyang kasama ng halos dalawang buwan. Isang napakabait nitung amo para sakanya, itinuring syang isang anak, tinanggap sa kabila ng kanyang kalagayan. Iniligpit nya ang mga gamit nilang dala. Uuwi muna sya at babalikan nalang ang matanda para maiayos ang bangkay nitu wala syang pera, kaya kailangan nyang puntahan ang binilin nitu sakanya para pambayad ng ospital bill at maipalibing nya ng maayos ang matanda. Habang sakay ng taksi di nya mapigil ang luha na nag-uunahang lumabas. Nalulungkot din sya ngayon at wala na eto.

Nang nasa tapat na sya ng bahay na malaki, talaga namang nakakapangilabot eto tingnan sa labas, pero sya di sya natatakot maraming ala-ala nilang dalawa ni Donya Lara doon sa bahay na iyon. Wala ng sasalubong sa kanya sa tuwing uuwi sya at magbubukas ng gate para sakanya.

Inilagay nya ang susi sa seradura ng malaking gate,ngunit bukas na eto, isinara nya eto ng umalis sila, bakit nakabukas na eto ngayon. Pumasok sya ng loob ng bahay, dahan-dahan at may nakita syang tao na nakatayo sa may sala hawak ang malaking kahoy, handa nya etong hatawin pagnagkataon. Nakatalikod ang bulto ng nilalang at dala ng walang ilaw kaya di nya nakikita eto kung sinu naaninag nya lang eto, malapit na sya dito ng bigla nyang hatawin eto ng hawak na kahoy. Bagsak sa sahig ang anino, agad nyang binuksan ang mga ilaw.

Nang masindihan ang ilaw agad nya hinarap ang tingin nya magnanakaw. Nagulat sya nang mapagsino ang kanyang hinataw nang hawak na kahoy..

"Oh my God! Sir Archie!? s**t! Sir Archie gumising kayo.." panay ang yug-yug nya sa katawana nitu. Ngunit di eto magising, pumunta sya ng kusina at kumuha ng tubig binuhasan nya ang mukha nitu, agad naman napabangon ang lalaki.

"Aray! Inda nitu sa kanyang likod. Bakit mo ako hinampas?" tanong nitu.

"Anong bakit? Eh akala ko magnanakaw kayo, anu bang ginagawa nyo dito? Bakit kayo nakapasok dito? Anong kailangan nyo?" sunod-sunod na tanong ni Nicole.

"Matagal na kita sinusundan simula ng napunta ka dito, eh nagtataka lang ako ilang araw na walang ilaw ang bahay na eto, kaya sinubukan ko pumasok, ilang araw na kase kita di nakikita nagtatapon ng basura eh.." paliwanag naman ni Archie. Habang himas- himas ang likod.

"Eh bakit nyo ba ako sinusundan? Anu bang kailangan nyo sa'kin?" tanong naman ni Nicole. Napatitig naman si Archie sa dalaga, anu nga ba ang kailangan nya dito ang alam nya, masaya sya pag nakikita eto.

Dahan-dahan tumayo si Archie ngunit napaka sakit ng likod nya kaya napaupo muli sya. Inalalayan sya ni Nicole para makatayo, at inuupo sa sopa.

"Tingnan ko ho yung likod nyo, napalakas ang hampas ko, akala ko kase magnanakaw." hinubad naman ni Archie ang suot nyang long sleeve. Napakahaba ng marka ng kahoy sa likod nitu at agad na namaga iyon.

Maliit ang sopa, kaya inalalayan nya muna eto sa kanyang silid para makahiga ng padapa, dadampian nya ng ice-bag ang likod na namaga ng sa ganun dahan-dahan etong umimpis.

Agad na nagtungo ng kusina si Nicole para kunin ang ice bag.. Pagbalik nya ay nakadapa parin ang lalaki, dahan-dahan nyang ginagamot iyon.

"Aray! Hinay-hinay lang Nicole mahapdi eh." wika naman ni Archie. Matapos ang ice compress, pinainom nya ng antibiotic eto ng sa ganun maibsan ang hapdi ng likod nitu.

Nang nakaupo na si Archie agad naman na nag-urirat eto sa kasama nya sa bahay.

"Nasaan na pala si Donya Lara?" tanong nitu..

Saglit naman na napatigil si Nicole sa tanong ni Archie.

"Wala na sya, sumama na sa kanyang asawa.." wika naman ni Nicole.

"Nakikiramay ako." malungkot naman na sagot ni Archie..

"Teka ba't mo alam na ang pangalan nya ay Donya Lara..?" tanong nitu..

"Sabi ko nga sayo matagal na kita sinusundan so naririnig ko kayo minsan nag-uusap at tinatawag mo sya.." wika ni Archie..

"Bakit mo nga ako sinusundan sir Archie?" muling tanong ni Nicole.

"Hindi ko alam, pero simula ng magising ako na katabi na kita, di kana nawala sa isip ko." sagot naman ni Archie sa dalaga.

Sa tinuran ni Archie para namang pinamulahan ng mukha si Nicole, nakita ni Archie ang pag-blush ng mukha nitu, lihim naman syang napangiti ngayon lang sya nakakita ng babaeng pinamumulahan ng mukha.

"Nicole i like, di ko sinasadya, pero nakita ko nalang ang sarili ko na iniisip at hinahanap kita kagaya ngayon, araw-araw kapag may bakanteng oras dumadaan ako dito at hinahanap ka.." wika ni Archie. Sa mga sinabi na yun ni Archie tila napatda sya. Paano eto nasasabi ni Archie samantalang may asawa eto, ngunit sa kabilang banda may tuwang nararamdaman ang kanyang puso, di nya maipaliwanag yun, pero mali, mali ang nasa kanyang isip may asawa na si Archie.

Napalingon ako kay Archie tinitigan ko sya, ang mga tingin nya na tila ba inaakit ako.Napapitlag ako, at nagulat ng kinumuyos niya ako ng halik sa labi. Marahan ang paggalaw ng kanyang labi, waring tinutukso ako upang gayahin iyon.

Hmmm..his kiss is so sweet, I couldn't help but close my eyes and taste it. Ipinasok niya ang kanyang muting dila sa aking bibig at sinimsim ang kaloob looban nito.

Napsinghap ako ng maramdaman kong pinangko niya ako at inilapag sa malaking kama. I can see him now, mabuti na lang at may lightning somehow ay naaninag ko ang gwapo niyang mukha. Our lips parted, he sat infront of me, staring at me, studying the whole of me.

My oh my! He's one heck of a guy. His deep set dark eyes na waring nangungusap, his thick eyebrows, ang kanyang matangos na ilong. His sensual lips, na kay sarap halikan at hindi ako magsasawang halikan iyon. He was topless, so manly. I can see the flames of desire in his eyes.

Hinalikan niya ako, at buong puso ko naman iyon tinugon. I felt his kiss grew deeper and agressive. It was a long and passionate sweet kiss, parang ayoko ng itigil.

Nagtagumpay siyang hubarin ang aking polo. Exposing my lacy black bra, nahihiya man ako makita niya pero it's useless. Nagpapatianod na ako sa sensasyong aking nararamdam. All I know is I'm happy, I don't even know the reason why.

Mga palad niya ay naglalakbay sa aking kabuuan. He unbuckled my belt, binuksan ang button ng aking pantalon at ibinaba ang zipper at tuluyan na iyong hinubad at tinapon kung saan.

The f**k! wala na ako sa aking katinuan. Tinulak ko siya, at ako'y umupo para pumaibabaw sa kanya. Parang sanay na akong gawin iyon kasama ang lalaking ito.Hinaplos niya ang aking likod pababa sa aking balakang. Goodness! Ewan ko na lang kung anu-ano pinagmumura ko. Sa bawat haplos niya sa aking balat ay may iniiwan itong kung anong init. A shivering feeling sending through my spines, yung klase ng excitement na puno ng init at pananabik na maangkin rin siya.

Naka-upo ako sa kanyang ibabaw, at ramdam ko ang naninigas niyang alaga. Sinadya ko talaga ang gumalaw ng marahan, teasing him and I love how he responded to it.He smiled at me and positioned himself. I voluntarily spread my legs and waited for him to come and take me.

Slowly, ipinasok niya ang kanyang galit na sandata. It was hard and big, I hope makayanan ko. This is not my first time, although I have seen love makings from movies and we did it already but Archie dont know that time. Hindi ko maiwasan ang kabahan, sapagkat nasa reyalidad ako At kami na talaga ni Archie ang gumagawa nitu alam na namin pareho,dina kami nagtatago sa dilim.He kissed the tears from my eyes and then claimed my lips. He gently moved, making our bodies one, labas masok.

With every thrust he does, deeper and full of passion. Memories come to play across my mind. Ang unang tagpo na nangyari saamin ang baging isinuko ko ang aking pagkababae.. Di kaya mahal ko na sya? at hinayaan ko ang lahat ng eto?Napaungol ako ng malakas, sumusunod ako sa ritmo ng kanyang sayaw. Deeper and faster. I feel like am going to explode.

Hanaggang sabay muli namin natapos ang lahat. Sabay namin inabot ang bigay ng langit.

Habang natutulog si Archie, masuyo ko syang tinitingnan muli at pakatitigan. Ba't ganito ang aking pakiramdam parang unti-unti akong nahuhulog sakanya. Habang nahihimbing si Archie nakita naman ni Nicole na may tumatawag sa cellphone nitu. Nang lapitan nya iyon, nakita nya ang pangalan ni Cathy. Tila naman tinutuhog sya ng kanyang kunensya.

Nang maalala nya ang dahilan kung bakit sya umuwi ng bahay, si Donya Lara. Agad sya nagtungo sa silid nitu. At hinanap ang sinasabi ng matanda. Inisa-isa nya ang gamit nitu. Una nyang nakita ang bag na pinaglalagyan ng mga alahas ng matanda, binuksan nya yun. Kung iba lang sya talagang maakit sya sa mga hiyas na iyon noon.. Walang namang salapi na nakalagay doon. Nang iangat nya ang kumot may nakita syang isang itim na bag sa ilalim ng kama, hinila nya iyon at binuksan nya. Nanlaki ang mata ni Nicole ng makita ang laman niyon, puno iyon ng salapi na lilibuhin, kumuha sya ng isang bungkos at sinara muli iyon. Binalik nya sa pagkailalim ang bag at isinara ang pintuan ng kwarto ni Donya Lara.

Paglabas nya sa sala nalang sya natulog, magbubukang liway-way na at kailangan nyang magpahinga kahit konte. Saka nya aasikasuhin ang matanda.

Kinabukasan maagang nagising si Archie, naghanda sya ng almusal sa kabila ng pananakit ng kanyang likod, bumangon sya para maipaghanda ang dalaga. Nakita nya etong nahihimbing sa sala. Pansamantalang dadamayan nya muna eto, at kung papayag ang dalaga kahit pang habangbuhay na damay ay kaya nyang ibigay. Nagising si Nicole sa aroma ng niluluto parang nakaramdam sya ng gutom ng maamoy ang kung anong mabango na niluluto.. Agad syang nagtungo sa kusina. At nakita nya si Archie na nandoon at nagluluto.

Matapos makapagluto si Archie, tahimik silang kumain dalawa, walang ibig magsalita. Maya-maya nakatanggap ng tawag si Nicole agad nya tiningnan iyon. Si Cathy.. Si Cathy ang tumatawag, napalingon si Nicole kay Archie.

ITUTULOY...