Adelina's Point of View
Kanina pa ako nakatitig sa kisame. Ngayon ko lang nalaman na nasa recovery room pala ako ng mansyon. Hindi ko alam na may ganitong pasilidad dito. Kung hindi pa sinabi ni Manang Pasita ay aakalain kong nasa guest room lang ako. Kanina ko lang din nalaman na tatlong araw pala akong tulog dahil sa tinamo kong tama ng bala sa aking tagiliran.
Iyon ang unang seryosong injury ko. Sa lahat ng misyon ko, tanging daplis at pasa lang ang nakukuha ko. Siguro dahil wala akong pinapasang buhay sa mga balikat ko. Iyon ang unang beses na totoong ginusto kong sumagip ng buhay, at wala akong kahit na anong pagsisisi roon.
Hindi na sila iba sa akin. Pamilya sila ng taong mahal ko. Pamilya sila ni Amadeo.
Huminga ako nang malalim at sinubukang pumikit ulit. Gusto ko sanang makat
